Vanmiddag kwam Johan van Staatsbosbeheer onverwachts langs met zes bossen met plantgoed voor de bosrand. Een aantal weken geleden zijn we met Freek en Johan en een aantal omwonenden van nieuwe Oosterwold wijken op bezoek geweest bij een drietal bosstroken. Toen is besproken dat met name de bosrand bij de Frederik van Eedenweg en bij Tureluur Zuid verrijkt zouden kunnen worde met struiken die passen in de bosrand en voor meer variatie zorgen.

En nu ontvangen we dus bossen met rozen (wilde Hondsroos), Kardinaalsmuts, Meidoorn, Gelderse Roos (Viburnum), Gele Kornoelje.

Ik heb ze snel ingekuild in de hoop compost die ik nog heb liggen.

Fantastisch en leuk uiteraard om hiermee de bosrand te versieren. Omdat het de laatste week zulk mooi weer is, lopen de struiken al flink uit. Daarom is er wel wat haast bij om de struiken te planten.

 

Daarom ook een oproep: Wie heeft de komende dagen, 's avonds of overdag zin om een handje mee te helpen om het plantgoed langs de bosrand te planten?

Een eerste begin is gemaakt. Ik heb vanavond gewapend met een spade,  twee kruiwagens compost en een paar emmers water al vast de eerste 25 struikjes geplant in de bosrand. Bij onze bosrand ligt er nogal wat hakhout in de bosrand. Dat is aan het vergaan en daaronder is prima bosgrond voor de planten. Met een schep compost en scheut water moeten ze wel gaan groeien.

Succes is niet helemaal verzekerd, want ik zag vandaag ook dat twee van mijn Lijsterbessen zijn geschild door de reeën die hier de afgelopen dagen blijkbaar op strooptocht zijn geweest. En zelfs een Robinia met indrukwekkende stekels is aardig geschild. Laten we maar zeggen dat er af en toe wat aan de goden moet worden geofferd.

Als we voldoende planten dan blijft er ook voldoende over wat groeit. Dat is nu ook al te zien in onze tuin, die iedere dag groener wordt.

Het zou leuk zijn om de komende week met een paar mensen de resterende boompjes en struiken te planten. Bij de Frederik van Eedenweg en ook een aantal wellicht bij Tureluur Zuid. Wie O Wie?

En Freek en Johan van SBB: Zeer veel dank!

 

Marien zaagt de laatste houtjes van beschieting van de kleine woning op lengte af.

Helaas kan deze blog niet alleen gevuld met vrolijke plaatjes en mooie resultaten. Wij zitten nu al weken te wachten op de uitvoering van de definitieve aansluiting op electra, water en kabel. De firma Baas voert hier de activiteiten voor de aansluitingen uit in opdracht van Liander, Vitens en Reggefiber. Of althans .... uitvoeren? Ze voeren helemaal niet uit.

Vier weken geleden zijn ze komen schouwen. Dat was toen al een week te laat. En dan krijg je een standaard bericht dat ze binnen twee weken aansluiten. Twee weken geleden maar eens bellen. Ik heb immers nog niets gehoord of geen planning doorgekregen. Maar ik krijg geen gehoor. Het hoofdkantoor uit Lelystad staat doorgeschakeld naar Rotterdam. Ik zal binnen twee dagen worden teruggebeld. Niet dus. Maar weer eens bellen. Ja de telefoniste uit Rotterdam heeft ook gehoord dat Lelystad het druk heeft. Ik zal binnen twee dagen teruggebeld worden. Niet dus.

telefonisteDan de contactpersoon van Liander maar eens bellen. Die zou een email bericht sturen, want zij dacht ook al dat bellen geen zin had, omdat niemand opneemt. Ik ben benieuwd.

Eind vorige week eindelijk een berichtje over de email: ze zouden in week 14 aansluiten. Dat zou mooi zijn. Weliswaar 4 weken te laat, maar ja. Toch geen datum gehoord. Nog maar weer eens bellen. Kom ik weer uit bij de telefoniste op het kantoor in Rotterdam.

Lelystad zeker??? De telefoniste aan de lijn klinkt zo ongeveer nog wanhopiger dan ikzelf.

Maar er is gewoonweg niemand die de moeite doet om uit te leggen hoe het zit. En ook geen planning waar je van opaan kunt. Niemand belt of mailt terug. SMS gestuurd. Geen reactie. Firma Baas uit Lelystad kan net zo goed opgeheven of dood zijn. Zou de telefoniste de actie in de cartoon hebben uitgevoerd?

Ik begrijp niet dat de firma Liander, Vitens en Reggefiber accepteren dat Baas als uitvoerder zo omgaat met planning en gebrek aan informatie. Is er nu geen uitvoerder denkbaar die zich aan zijn eigen planning houdt, en tenminste communiceert als er iets aan de hand is?

We zijn met ons latjesproject weer een stap verder gekomen. Aan de zuidzijde is de gevel nu geheel met douglashout betimmerd. Geheel? Ja dat betekent in dit geval ook over de ramen heen.

Architect Reitsema was met het idee gekomen, om de twee houten blokken geheel gesloten te maken, en de middenzone geheel van glas. Omdat we uiteraard toch uit onze ramen willen kijken, komen er luiken in de noord en zuidzijde. Omdat de latjes precies moeten doorlopen als je de luiken dicht doet, laten we de latten eerst helemaal doorlopen, en zagen we later de luiken eruit.

Dat wordt dus over een paar weken de volgende aflevering uit dit feuilleton.

Met een beetje gepuzzel komen we precies uit met de hoeveelheid hout. Bij de luiken heb ik een aantal latten uit twee delen gemaakt, omdat die later toch worden doorgezaagd.

Het vlak met de zonnepanelen is nu mooi omzoomd door het hout. Het glimt nu nog oranje-geel in de voorjaarszon. Het hout zal wel verkleuren en vergrijzen. Maar dat hoort erbij.

 

Vandaag heb ik de houten beschieting van het dak van de kleine woning gereed gemaakt. Dat had nogal wat voeten in aarde. Allereerst heeft Marie-José als een bezetene in alle vrije uurtjes hout staan schuren, schaven en oliën. En vervolgens moesten alle latten nog in patroon gelegd worden en vastgeschroefd.

En dat alles op een dak van 35 graden schuin. Gelukkig hadden we bevestigingsbalken gemaakt, waaraan de latten moeten, maar waarop je ook kunt steunen om over het dak te manoeuvreren. Dat gaat dus goed tot de laatste latten. Want dan is er plotseling geen balk meer waarop je je voeten kunt zetten. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om een brede balk eraf te schroeven, zodat ik op die ruimte zo lang mogelijk kan staan. Als laatste dus die brede balk weer terugschroeven, terwijl ik onder het dakraam nog een punt van mijn schoen kan gebruiken voor houvast. Het heeft wel wat weg van het raadsel van de kool en de geit....

Zeker als het zonnetje er strijklicht over drapeert, ziet het er mooi uit. Nu moeten alleen de twee kopse kanten van de woning nog met latten dichtgezet. Maar dan kan ik staan. Geen lamme voetjes meer op de ladder of dakbalken.

 

Nu de zon in het voorjaar al weer langer schijnt, komt hij ook rond zes uur recht door de glasgevel van de kleine woning. Om het met een spreekwoord te zeggen: waarlijk een doorzonwoning.

 

 

Verder een paar vrolijke bloemenplaatjes. Fantastisch, dat planten en struiken die we vorig jaar planten nu weer bloeien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van boven naar beneden: Pinksterbloem, Verwilderde Rucola, Paarse Dovenetel, Klein Hoefblad in het zaad, dwerg Narcisjes, Paardebloem, bloeiende Kers, Muurbloem, Sleedoorn, geel-witte Smeerwortel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was een prachtig weekend. Zaterdagavond was er een prachtige roze lucht te bewonderen voor een kwartiertje.

Dochter Irene was meegekomen, en heeft zondag in de zon drie stoelen en haar Ukelile geschilderd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ondertussen zijn Marie-José en Marien druk bezig met het verwerken van de latten op de kleine woning. Marie-José schuurt, schaaf en oliet alle latten.

En Marien probeert die op het dak te krijgen. Dat vraagt nog enig beleid, omdat je alleen kunt lopen over het dak zolang je er nog geen latten op geschroefd hebt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Irene heeft deze foto ingenieus genomen, zodat Marie-José gebogen staat over de Lijnolie, en Marien door het raam op het dak te zien is.

Wat een creativiteit :-)

 

 

 

 

Vandaag komen de medewerkers van de provincie weer langs, met hun dronefilmpjesmaakapparaat.... De filmbeelden komen later, maar in de middag krijg ik al een paar foto's toegestuurd. En op de dronebeelden nu voor het eerst ook buren in beeld! DJI 0005
DJI 0008 DJI 0014

 

 

 

Gisteren was een bijzondere dag voor mij. En vandaag gloei ik daar nog een beetje op na.

Langzamerhand hebben we al heel wat werkbezoeken gehad (Marien nog veel meer dan ik). Maar de grondleggers van Oosterwold waren nog niet bij ons langs geweest. En dat is best bijzonder omdat ik met twee van hen in het verleden ook heb gewerkt.

Op bezoek kwamen Jan-Eelco Jansma van de WUR (hoe worden maatschappelijke doelen aan landbouw verbonden), Carolien Schippers (als directeur Ontwikkeling van het Rijksvastgoedbedrijf beslisser over deelname aan Oosterwold) en Adri Duivesteijn (destijds wethouder toen de eerste plannen over een radicaal andere ontwikkeling in Oosterwold zijn gemaakt). De laatste twee ken ik ook uit mijn werk. Natuurlijk komen wethouder Tjeerrd Herrema en Ivonne de Nood als gebiedsregisseur mee "het veld in".  Miriam Geurts maakt het gezelschap compleet (dank voor het toesturen van een aantal foto's!).

20170330 marienenadri 20170330 overleg

We beginnen lekker ongeorganiseerd. Iedereen arriveert na elkaar en gaat lekker individuele gesprekken aan. Marien vertelt Adri Duivesteijn over onze huizen en hoe we eerst natuur en daarna "de stenen" bouwen.  Hoe wij juist door het creëren van landschap zijn gegrepen. Tijdens het lopen verzamelen we langzamerhand bij de paddenpoel. De kikkerdril drijft vet in het water. Adri vertelt over hoe hij met zijn visie Oosterwold wilde realiseren en daar Carolien Schippers bij het Rijksvastgoedbedrijf  niet meteen vanzelfsprekend meekreeg. Waar wij als Oosterwolders pionieren, hebben anderen (waaronder de bezoekers gisteren) vele jaren eerder bedacht dat dat mogelijk moest worden. Voorwaar pioniers.

20170330 lopen 20170330 keuken

Ik realiseer me voor mezelf dat ik eigenlijk niet zozeer heb gekozen om te pionieren. Voor ons was de kans om onze droom om een landschap waar mensen, musici, kunstenaars en anderen elkaar kunnen ontmoeten en samen aan de slag kunnen, te realiseren, toch echt de motivatie. En daarvoor was nodig dat iemand bedacht had dat er mensen zijn met dromen, die ze zouden moeten kunnen realiseren. Ik durf inmiddels zelf te zeggen dat wie echt een droom heeft, diegene heel veel kan realiseren. Daar hoef je geen geschoold ontwikkelaar voor te zijn. Je moet er wel de kans voor krijgen. En niet iedereen hoeft het te doen. En dat dit vergt dat een overheid (waar ik zelf ook voor werk) zich voortdurend afvraagt hoe dat mogelijk gemaakt kan worden.  Maar ik realiseer mij met name in het verhaal van Adri Duivesteijn dat hij dat een beetje(!) eerder doorhad dan ik. En ook hoe hard hij zich daarvoor heeft gemaakt.

Wat me dan in zijn verhaal raakt, is hoe goed hij snapt en aanvoelt (doorvoelt) dat pionieren (maar ook elk (ver)bouwen van een huis) veel onzekerheid en twijfel met zich meebrengt. Da's geen reden om het niet te doen, maar het is wel voortdurend zoeken van evenwicht tussen verantwoorde keuzes maken en je droom leven. En het is precies dat evenwicht wat mij als "maker" doet dromen en mijn droom doet leven, maar juist ook waar de voortdurende twijfel vandaan komt (of het allemaal wel lukt, of we het kunnen betalen, of het op tijd klaar is, of je ideeën voor een huis wel werken, of je er niet veel te moe van wordt etc.) En het als overheid mogelijk maken van dit soort initiatieven vergt een leren omgaan met initiatieven die precies in die spanning zitten. En mooi dat dit voor hem als wethouder precies de motivatie is geweest om "Oosterwold" mogelijk te maken. En daar heeft hij Carolien Schippers en Jan Eelco Jansma voor nodig gehad. Want dat het rijksvastgoedbedrijf zo anders werkt dan anders (door kaveltje voor kaveltje te leveren) is binnen die organisatie niet eenvoudig bevochten geweest.

Het was mij dan ook een eer om een deel van het realiseren van onze droom (die natuurlijk nog niet af is) gistermiddag aan dit geinteresserde publiek te mogen laten zien. Natuurlijk droeg het zonnetje haar steentje bij.

20170330 mjenadri 20170330 voorkleinehuis
20170330 bord1 20170330 bord2

We hebben aan het eind heel hard tot ziens tegen elkaar gezegd. Tot de volgende keer! Wees wederom welkom.

 

Sinds kort is het op deze site mogelijk om de blogs te volgen met een RSS feed. De link hiervoor vind je via het menu onder RSS. 

Natuurlijk vinden we het ook leuk als je ons via Facebook blijft volgen!

burendagmaart2017444

 

Wat was het gisteren geweldig weer! We konden buiten werken zonder jas of trui. 

Aannemer Gerard en Jan hebben een belangrijke stap mogelijk gemaakt: de kunststof balken zijn aan de betonnen vloer vastgemaakt, zodat het onderkozijn van de ramen kan worden bevestigd. Omdat onze grote woning schuinstaat, moeten de onderkozijnen ook schuin worden gezet, zodat we rechthoekige ruiten kunnen plaatsen. Dat laatste zal nog wel even duren, maar met deze balken maken we toch een grote stap.

 

's Middags kwam broer Peter met Christof en Bruno. Irene was ook van het station opgehaald. Kan Irene weer eens met haar twee neven socialiseren. Uiteraard maken we een rondje over de kavel. Op zoek naar de kikkers in de paddenpoel. En de kikkerdril met eigen ogen zien.

 

 

 

Bruno moest een tent uitproberen, voordat hij de volgende dag op vakantie kan. Er is geen betere gelegenheid om je vakantiegevoel te prikkelen dan de tent op te zetten in Oosterwold.

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna kunnen we een drankje en een hapje gebruiken zittend voor de kleine woning in het zonnetje.  

Vervolgens hebben we voor het eerst met zes personen gegeten in onze kleine woning. Als we de schuifdeur open zetten wordt ik binnen aan tafel bruin. Heerlijk!

                         

 

 

 

 

 

 

 

 

Net als in elke wijk verspringt het aantal initiatiefnemers steeds. Ook waar ze landen wil nog wel eens wijzigen. Voor nu lijkt er weer even een stabiel punt bereikt. Voor nu betekent dat, dat driekwart van de wijk is ingevuld. Hieronder een overzicht met daarin een geprojecteerde kavelweg. De kavelweg kan waar nog geen kavels staan nog iets anders worden. 

Heb je belangstelling om te landen in de wijk de Frederik van Eedenweg dan is dit wellicht het moment om je kavel in te tekenen. 

Een stip zetten kan bij de gebiedsregisseur. Informatie over de wijk kun je verkrijgen via de knop contact op deze site of via verenigingfrederikvaneedenweg [AT] gmail.com.

Dank aan Bertel en Jan voor het voorbereiden van de kaart! 

kavelwegvereniging2

 

 

 

kikkerdrilVandaag was een prachtige dag in Oosterwold.

Aan het begin van de dag zag Marien de sondeerwagen die de woning van Jan kwam sonderen. Marien had Jan eerder aan de lijn dan de Sondeermeneer. De tamtam van de buren werkt altijd sneller! ;-)

sonderenjan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De foto hierboven kreeg ik halverwege de dag van Marien geappt. "Kunnen jullie ze zien?" Hij twijfelde aan het fototoestel van zijn telefoon. Zou de dril zichtbaar zijn. Zonder reden. Ons eerste orkest dat in de lente gaat kwaken in Oosterwold is onderweg...

buiteneten

En als ik 's avonds thuiskom, kook in zuurkool (lekker in het voorjaar). En we zeggen tegen elkaar: Zullen we buiten eten? Niet omdat het moet, maar omdat het kan....

En dan lekker vanavond nog wat plankjes geschaafd.

En o ja, gisteren stuurden de buren ook een spectaculaire foto:

paradijsvogelbosjeuitdeluchtfebruari2017

burendagmaart2017026

oen begin deze maand de toeloop van mensen die in onze wijk een kavel willen ineens heel groot was, werd ook de behoefte uitgesproken elkaar weer eens te zien. Maar ja, waar doe je dat als je inmiddels met een groep van zo'n 40 mensen bent? Nou dan doe je dat in de ruimte die voor het ontmoeten gemaakt wordt, toch? Je hangt wat vlaggetjes op, zet een pot koffie of drie, zet de waterkoker voor de thee klaar, en vraagt simpelweg aan degenen die komen, de rest aan te vullen. En dat kan je aan initiatiefnemers overlaten! Om drie  uur was het dus volle bak, in een zonovergoten tuin(kamer). Het was ons duidelijk gegund!

burendagmaart2017036De tafel rond de koffie en thee vulde zich snel en iedereen bediende zichzelf. Fijn ook dat een aantal mensen ook nog hun eigen stoel meegenomen hadden. Hieronder een sfeerimpressie:

We beginnen met een rondje voorstellen. Iedereen heeft elkaar natuurlijk de hand geschud, maar het is ook handig om te weten waar iedereen "woont". En wat iedereen van plan is. Namen van aannemers en ontwerpers gaan over en weer. Soms kan je je verbazen over iemand die twee weken geleden een plek aanwees: daar wil ik zitten, ineens een ontwerp van een huis en de kavel laat zien. Okee, tempo! Terwijl anderen het heel rustig aan doen. Prima zolang anderen daardoor niet vertragen. En je ziet hele "gewone" huizen, maar ook hele bijzondere huizen. Zo ontworpen dat je nooit meer iets op de trap laat liggen bijvoorbeeld.... (een reden waarom wij juist geen trappen meer hebben) of een woning gecentreerd langs het water.

Iets dat we zelf wel eens vergeten als je met je kop en je lijf midden in de bouw zit, wordt je door buren nog eens uitgelegd: je bent al zoveel verder dan een maand geleden! En dat is natuurlijk ook zo.

We benoemen met elkaar onderwerpen die de komende periode in de vereniging aan de orde moeten komen. En we wisselen de nieuwtjes van de vereniging uit. Welkom aan Marjon als bestuurslid en het feit dat er nu een brandkraan is.....

 

 

burendagmaart2017444burendagmaart2017453

En verder:

Ach we genieten met elkaar van het mooie weer en van elkaar! 't Wordt wel wat in die wijk van ons. We zijn met elkaar toch allemaal onze droom aan het realiseren. Genieten.

Zo en als iedereen weg is (en Marien een concert zit te geven) schaaf ik nog snel een tafel met smalle houtjes. Gelukkig zijn er nog geen buren die daar last van hebben. Dat apparaat maakt zo'n herrie. Gelukkig heb ik oordoppen. Ze moeten morgen in de olie, want dat lukte niet meer met beperkt bijlichten.

 En daarom klink ik nu (van een overgebleven flesje rode wijn van vanmiddag): Proost en tot de volgende keer!

Bij het ontwerp van de kleine woning hebben we enthousiast gekozen voor een houten beschieting. En even enthousiast hebben we een partij douglashout laten zagen. Dat moest alleen nog geschuurd, in de lijnolie en dan op de wand geschroefd. Daarin hebben we ons wel enigszins verkeken. Wat een klus!

Gelukkig krijgen we ook hulp. Afgelopen week van Mick. Zeer welkom, en ook heel gezellig.

Als alle latten op de wand geschroefd zijn, komt de decoupeerzaag eraan tepas om de contour van het dak te zagen.

Als deze wand klaar is, mag er wel een juichkreet ontsnappen. 

 

 

Als de volgende dag de steiger kan worden weggehaald kunnen we de gevel zien met een zonnetje erop. De tuin op de voorgrond moet duidelijk nog vorm krijgen. Maar er moet iets aan de fantasie worden overgelaten.

 

Afgelopen donderdag 16 maart hebben we met Freek en Johan van Staatsbosbeheer drie bosstroken in Oosterwold bezocht. Het doel was om te bekijken hoe het gesteld is met de bosstroken, en wat er de komende tijd gewenst is aan beheer. En daarbij uiteraard wat de bijdrage van vrijwilligers kan zijn om dat beheer in samenwerking met SBB uit te voeren.

Ook aanwezig waren Ferry en Gerard van het Houthakkersgilde. Zij beheren nu al bosgebieden van de gemeente en SBB door hout te kappen en weg te halen. Als we de bosstroken meer gevarieerd willen maken dan is selectieve snoei en kap nodig. Bij SBB noemen ze dat een kartelrand maken aan de bosrand. En daar kunnen dan struiken worden geplant die zich in zo'n bosrand thuisvoelen. Met name bloeiers en besdragers zoals Sleedoorn, Lijsterbes, Meidoorn, Krentenboompje, Hazelaar, Vlier, wilde Mispel, Sporkehout, Kardinaalsmuts, Liguster, Wilde Rozen, en wellicht ook Kamperfoelie, en Frambozen. keuze genoeg.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waar Essen zijn geplant zijn deze in vele gebieden aangetast door essentaksterfte. Dan is het belangrijk om die essen langzaam te vervangen door andere bomen. SBB noemt dat het planten van ondergroei, omdat die bomen in eerste instantie uiteraard lager zijn dan de uitgegroeide Essen. Daarvoor zijn bijvoorbeeld Eiken, Tamme Kastanjes, Boskriek geschikt.

Tijdens de bezichtiging heb ik vooral een foto-verslag gemaakt. Dat is de makkelijkste manier om aandachtspunten te onthouden, zonder met je neus in pen een papier te duiken. Een mooie gelegenheid dus om met foto's deze activiteit toe te lichten.

Het was donderdag prachtig weer, dus we konden al een voorjaarsgevoel opsnuiven. We zijn begonnen aan de Paradijsvogelweg, bij de bosstrook waaraan onze kavel grenst. Daar zijn een aantal Essen ziek, en zijn er door kap in het verleden ook wat open plekken in het bos ontstaan. Daar kan in feite al ondergroei worden geplant zonder te kappen. Hoewel veel liggend hout op de bodem een rommelige indruk wekt, is dat ook een bron voor gevarieerde flora en fauna. We vonden twee vossenholen en ook veren van een parkiet die waarschijnlijk door een Sperwer te grazen is genomen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Vervolgens zijn we naar de bosstrook aan de Auguste Compteweg (VTN Noord) gegaan en hebben met Jetta die daar gaat wonen de bosstrook bekeken. Die bestaat voor de eerste paar honderd meter uit gezond en prachtig beukebos, dat vooral in de winter met de zon op de stammen een prachtig silhouettenspel speelt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Achter het beukenbos is een vrij open ruimte met enkele losstaande hoge populieren. Dat zou in de toekomst wel een gebied kunnen zijn waar bijgeplant kan worden. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Tenslotte zijn we naar de Durkheimweg gegaan en hebben we achter Bosveld 1 met Egon, Jos en Jacqueline het bos bekeken. Daar staan ook Essen, die iets gezonder uitzien dan bij de Paradijsvogelweg. Maar er is ook woekerende Bosrank (Clematis) en Reuzenberenklauw te zien. In deze wijk zijn ook voorstellen gedaan voor de aanleg van paden door en langs de bosstrook. Het ligt voor de hand om hier in oveleg met SBB bij het beheer de plannen voor bospaden en ecologisch beheer van de bosrand gezamenlijk te bespreken. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe nu verder? Johan van SBB zal voorstellen doen een plan voor beheer, waarin we de activiteiten voor vrijwilligers kunnen inpassen. Hopelijk lukt het al om dit voorjaar nog een begin te maken. Ferry en Gerard van het Houthakkersgilde hebben er ook zin in en kunnen een flinke groep vrijwilligers mobiliseren.

Bij de drie bezochte bosstroken groeien de wijken, en komen er ook meer omwonenden bij die bij activiteiten als snoeien en planten en onderhoud van wandelpaden kunnen helpen.

Het valt vandaag meteen op, dat het bezoek van de bosstroken enthousiasme opwekt, en mensen bij elkaar brengt. Dat is natuurlijk ook de bedoeling in Oosterwold. Hopelijk kunnen we binnenkort verslag doen van de eerste activiteiten.

Met dank aan Freek en Johan van SBB, Ferry en Gerard van het Houthakkersgilde en Jetta, Egon, Jos en Jacqueline voor hun betrokkenheid.

Wanneer je zo de hele dag buiten bent, zie je (als je daar de tijd voor neemt) het voorjaar losbarsten. Het begint met kleine tekenen van sneeuwklokjes die ineens uit de grond piepen. Maar ook de eerste paardenbloem en krokussen. 

NieuwLeven016  NieuwLeven022

NieuwLeven070 NieuwLeven070

NieuwLeven070 NieuwLeven070

NieuwLeven070 NieuwLeven070

Maar ook de eerste muur (lekker als je m als salade wilt eten) longkruid en een kerstroos. De laatste vind ik er altijd heel dapper uitzien, omdat ie er ook zo kwetsbaar uitziet.

NieuwLeven070 NieuwLeven070

NieuwLeven070 NieuwLeven070

Naast de madeliefjes lopen ook de rozen uit. Ze zien er zo krachtig uit dit jaar!

NieuwLeven070 NieuwLeven070

En waar de eerste fruitbomen voorzichtig knoppen maken zien we overal klein hoefblad (rechts) opkomen.

NieuwLeven070 NieuwLeven070

Distels krijgen bij ons geen kans om zaad te vormen, maar als zo in het vroege voorjaar de kransen er al zijn, laten we die nog even staan. Genieten is ook een kunst. Te zijnertijd wordt radicaal voorkomen dat ie tot bloei komt!

Mooi om te zien dat de tuin nu echt al zoveel verder is dan een jaar geleden! Waar we nu her en der nog een boompje in de grond stoppen, is de grond volkomen doorworteld!. Wat een verschil met de boetseerklei van een jaar geleden! We kunnen niet wachten tot alles uit gaat lopen. Vorig jaar waren wij degenen die de grote veranderingen in het bos en de tuin brachten. Dit jaar gaan het bos en de tuin ons verrassen. Ik heb een gevoel als bij Sinterklaas: wat zou er in de pakjes zitten?

Laat maar komen dat voorjaar!

 

Beschieting292

Afgelopen woensdag had ik vrij genomen. Er moesten nog zoveel latjes geschuurd en geolied.... Bovendien was het mooi weer en wat moet je dan in zo'n kantoortuin, terwijl in je eigen tuin.... Beschieting015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dus schuren maar en olien maar... En heel langzaam maar zeker vormt zich een beeld van hoe het gaat worden.... Mooi, maar ik ga nog lang aan die uurtjes schuren denken....

Bezoek0351

Halverwege de dag komt Jaap met twee jongeren uit zijn project, een nalevering van Heg en Landschap halen. We raken wederzijds aan de praat over de aard van onze projecten. Wat nodigt Oosterwold toch uit tot bijzondere projecten! Kom vooral nog eens langs Jaap en consorten! (zeker als je zulk mooi weer meebrengt!

 

 

 

 

 

 

Hallo allemaal,

Deze week is onze persoonlijke pagina van facebook offline gegaan. Hij doet het niet meer en wij kunnen er niet meer bij. Ik kan ook onze vrienden niet terugvinden. Daarom willen wij iedere vriend vragen om de facebookpagina te liken: Facebookpagina Paradijsvogelbosje Oosterwold.

Je kunt met ons persoonlijk vrienden worden via bijgaande links: Marien  en Marie-José. Dat laatste is nodig om via messenger te kunnen communiceren.

Ik wil iedereen bedanken voor het meehelpen aan het snel hetopbouwen van onze account!

Marie-José

 

We hebben eindelijk een aardwal tegen het grote huis. Het was misschien wel ons eerste idee om een woning te maken die met een langzaam oplopende heuvel en aardwal in het landschap zou verzinken. En hoewel er na het uitgraven van de vijver al een jaar een grote berg grond gereed ligt, had die geen vorm en geen aansluiting bij het huis. Dat kon ook niet omdat we eerst het huis moesten bouwen. 

Na de betonnen muren en het plaatsen van de dakplaten hebben we eerst een laag van 12 cm dikke pirplaten op de muur geplakt. De afgelopen week konden we op de enige min of meer droge dag de EPDM-folie aan het dak en aan de isolatie plakken. 

Er waren nog een aantal piepschuim platen over van het isoleren van de vloer. DIe gebruiken we om de EPDM te beschermen en extra isolatie te geven, met als bijkomend effect dat er minder directe druk op de muur terecht komt. Die platen zijn nu nog zichtbaar, maar ze zullen helemaal onder de aarde verdwijnen.

Hiernaast zie je de laatste foto die gemaakt is van de oude hoogste berg. Die ligt er nu niet meer. Aan het einde van donderdag was er nog een bescheiden aardwal. Die heeft Gert-Jan Bon de volgende dag nog een flink stuk opgehoogd, zoals je op de laatste foto mooi kunt zien.

Bij het plannen van de werkzaamheden met grondwerken Gert-Jan Bon vroegen we voorzichtig of hij ook de oever van de vijver kon verlagen. Dat bleek uitvoerbaar. Daardoor hebben we nu een hele lage oever van tien centimeter boven waterniveau. Vanaf de oever loopt de heuvel nu gelijkmatig naar de aardwal bij het huis. Het was heel leuk om samen met Gert-Jan Bon op de kraan de juiste hoogte te bepalen. Soms even bukken of afstand nemen. Is de helling recht? Zit het hoogste punt van de heuvel op de goede lijn naar de aardwal? Aangezien die kraan nogal lawaai maakt, kan je met gebaren het beste aangeven dat het iets dieper afgegraven mag.

Ondertussen was Liander bezig om in het elektriciteitshuisje de aansluiting te maken voor de hoofdleiding langs onze kavelweg.

Aan het einde van de werkzaamheden ligt er een flinke berg, hoger dan het dak naast het huis. Toch is er nog wat te weinig grond.

We moeten ook nog de boeidelen maken en waterdicht inpakken en verbinden met de EPDM op de muur. Dan pas kan de aardwal echt contact maken met het dak waar een kruidendak zal worden ingericht. Maar dat zal nog wel een paar maanden duren.

Als we nu vanuit de weg kijken kunnen we al wel een goede indruk krijgen hoe het zicht op de woning en de kavel wordt. En nu de oever op niveau is kunnen we deze strook nog dit voorjaar opnieuw inzaaien en beplanten. 

Aan het einde van de middag kwamen onze neef en nicht Geert en Geertje onverwachts op bezoek. Ze konden onderweg van Groningen zowaar vanaf de snelweg A27 onze kavel ontdekken. Ze hebben zelf net een huis in Rotterdam verbouwd, dus dat schept een band en veel herkenbaarheid.

 

 

 

Vorige week realiseerde ik mij, dat zich kort na elkaar liefst zes nieuwe stippen in de wijk en bij ons als vereniging hadden gemeld.

Omdat het ons in november heel goed was bevallen, bedachten we dat het ook nu (als nog niet een aantal mensen zich helemaal op een kavel hebben vastgelegd) goed was om elkaar tijdig te ontmoeten. Ik belde iedereen, stuurde een mail uit en een datumprikker. En wonder boven wonder konden we elkaar binnen anderhalve week ontmoeten. Ik had iedereen in onze nieuwe woonkamer uitgenodigd. Dat kan best dacht ik.... Maar 6 nieuwe stippen bleken niet allemaal maar met z'n tweetjes en er kwam er nog eentje bij... Dus dinsdagavond hebben we Marjon en Bertel gebeld, die inmiddels in Almere Buiten wonen, of wij ... misschien toch bij hen konden komen met de groep. Even denken en vijf minuten later waren we welkom. En dat was fijn, want zelfs daar pastte het maar ter nauwernood...

 nieuweinitiatievenmaart296  nieuweinitiatievenmaart299

 We starten met een rondje: vertel over je droom, waarom wil je in deze wijk landen, wat is je motivatie én wat wil je hier vanavond komen halen. Een aantal mensen zitten nog best aan het begin van hun project. Maar da's ook heel leuk, want dan kan je samen zoeken. Maar ook een initiatiefnemer die anderhalf jaar geleden twijfelde mee te doen, stapt nu echt in!

Marien vertelt over hoe we de vereniging vorm hebben gegeven, welke dingen we wel en welke we niet geregeld hebben in afwachting van andere initiatiefnemers die meedenken. Het wordt echt gezellig als we de tekeningen van de wijk op tafel leggen. Potloden, stiften en pennen worden gepakt. Aan twee kanten van de kamer wordt voor twee kanten van de wijk getekend. Als we dan uit de hoeken bij elkaar komen, blijkt het niet te passen. Maar in goed overleg en met wat passen en meten, blijkt er toch meer te kunnen dan we eerst dachten. En ligt er aan het eind van de avond een doorlopende weg in de wijk getekend. De ideeën van iedereen zien we nu in de kaart.

nieuweinitiatievenmaart310Het is een schets en er moet nog van alles uitgerekend worden. Daarom wordt de kaart nu digitaal uitgetekend en uitgerekend. Zoals het er nu uitziet, is de hele buitenbocht gevuld. Nu komen de binnenste plekjes aan de beurt.

Marjon schrijft in haar blog 4littledreams heel mooi dat de groep bijzonder gevarieerd is inmiddels. Hele jonge mensen, maar ook mensen die hun pensioen in de wijk gaan genieten. Mensen met kinderen, mensen zonder kinderen. Van alles wat.

Eind maart komen we met alle oude en nieuwe bewoners bij elkaar. Bij mooi weer kan dat bij ons onder het afdak, maar bij minder mooi weer gaan we op zoek naar een andere locatie. Suggesties (vooral betaalbaar) zijn welkom! Voor nu zijn we vooral blij!

 

nutss077

 In week 7 zouden de hoofdleidingen gelegd worden. Iedereen bij gemeente en rijksvastgoedbedrijf had hard gewerkt om de levering van de kavel van onze overburen tijdig te laten passeren, zodat het opstalrecht voor de nutsen tijdig gevestigd was. Het aanleggen kon beginnen....

Ook de onduidelijkheid over de afslag (het deel dat de gemeente heeft aangelegd) en die een halve meter fout lag is inmiddels uit de wereld. Er ontstaat gedoe over wie nou wat fout heeft gedaan. Uiteindelijk krijgen we alle gegevens (coordinaten) is is duidelijk dat alleen de afrit fout ligt. Kennelijk vinden de gemeente en de nutsen samen dat okee. Het vervelende is dat je je gegijzeld voelt door de grote organisaties. Zij kunnen op alles NEE zeggen. Maar het gaat over de voorzieningen waar jij van afhankelijk bent. Wij vinden het ingewikkeld om daarmee om te gaan. Het levert ons stress op.

Als dan ook nog een schouw voor de persoonlijke aansluitingen niet doorgaat.. De buurvrouw die hiervoor in de kou een dag staat te wachten. Wij die van niets weten en aan het eind van de dag zegt Baas (die alles aanlegt) dat er een stoplicht op rood staat bij Alliander. Als we Alliander bellen, zeggen ze dat het stoplicht op groen staat. Het probleem blijkt een rekening die we twee dagen daarvoor ontvingen die nog niet betaald was.

Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen, in Almere is altijd wat te doen.

Maar... Nu wat er gegraven en gaan er allerhande kabels de grond in. Je zou bijna vergeten dat je daar ook blij van kunt worden... En dan... Blijkt ineens dat ze op de erfgrens met de volgende initiatiefnemers een brandput zetten..... Wonderlijk want die zou of bij de volgende buren, of op de Paradijsvogelweg komen, maar niet daar. We laten het nu even voor wat het is. Inmiddels (begin maart) hebben we ook onze installatie goed gekeurd gekregen. Ergens in de komende drie weken worden we aangesloten. Ook op de glasvezelkabel (die tot het electriciteitshuisje loopt...)

nuts081 nuts099

zonnigezaterdag226Afgelopen zaterdag. De dag na de bomen en plantendag. Hoe ontzettend leuk ik zo'n dag ook vind, het is natuurlijk ook vermoeiend. Dus wij verheugden ons op een dagje pielen en klooien in de tuin. Lekker kijken wat er allemaal opkomt. Hoe de natuur aan een nieuw seizoen begint. De 30 struiken en bomen die we zelf hebben besteld de grond in werken en vooral genieten. En een mooie dag werd het!

's Ochtends halen we Mick op in Amsterdam. Met laarzen natuurlijk, want we gaan in de tuin werken. Mick heeft vorig jaar ook veel meegewerkt, toen we in februari in de kou met aan elke voet 2 kilo klei, de eerste lading bomen en planten hebben geplant. En hoe goed is het om te merken dat op veel plaatsen de grond al goed doorworteld is en een compleet andere structuur heeft dan vorig jaar. Deze plek is ook op deze manier al echt ONZE plek geworden! In het veld steken voorzichtig de bloembolletjes de toppen van hun eerste blaadjes op. Van de elzen zwellen de paars grauwe koppen al. Sneeuwklokjes heb ik nog niet kunnen ontdekken, net als de daslook. Maar ik denk dat de polder echt nog een stukje kouder is dan de Haarlemmermeerpolder, dus dat we ook nog even geduld moeten hebben.

Wat deze dag vooral kenmerkt is het grote aantal bezoekers! De laatste twee plantenladingen worden opgehaald. De gebiedsregisseur doet een rondje door Oosterwold en maakt veel foto's. Een heel aantal buren laten zich zien. Onze overburen planten hun eerste boompjes. De buren van verderop komen overleggen over de kavelweg. Onze directe buurman komt met een vriend langs en veel, heel veel nieuw geinteresseerde initiatiefnemers lopen langs. Van Ivonne hoor ik later dat ze verderop in Oosterwold Jos bessenstruiken ziet planten die hij de dag ervoor bij ons heeft gehaald. Het is zo'n leuk gevoel om bij te dragen aan groene sporen in Oosterwold. We zeggen tegen elkaar: "Dit was nou een belangrijk deel van de droom. Een gemeenschap samen werkend aan en met het groen. Die elkaar dan ook bij ons mogen ontmoeten." We blijven natuurlijk wel rare idealisten en daar gaan we niks aan veranderen.

zonnigezaterdag232 zonnigezaterdag235 zonnigezaterdag240

zonnigezaterdag252Het vele bezoek maakt wel dat ik aan het eind van de dag denk: "ik heb nog een beetje weinig gedaan." Dus de heren koken (en ruimen op, wassen af) en ik ga buiten met de schep en de grondboor nog even los: Die palen van het amfitheater (wilgenstaken) moeten nog effe de grond in. Het resultaat is dankbaar (maar op de foto slecht te zien).

Ik doe mijn ogen dicht en waan mij op een toneel.....

Ik loop nog even door en maak onderstaande foto uit de levenden wilgentenenhut (die ook al knoppen heeft!)

zonigezaterdagPan1

 

 

Afgelopen week heb ik de installatie voor warmte-terug-win ventilatie werkend gemaakt. Ik heb er een tijd tegenaan gehikt, al is het alleen al omdat het installatiehok zo propvol zit dat je geen ruimte hebt om te manoeuvreren.

Het hart van de ventilatie is een WTW-unit, een doos met alleen een stekker en vier openingen. Daarin zitten ventilatoren, die de lucht aanzuigen en afblazen. En de truc van warmte-terug-win ventilatie is dat de koude lucht die wordt aangezogen eerste wordt opgewarmd door de lucht die wordt uitgeblazen. Daardoor verlies je veel minder warmte bij het ventileren. Uiteraard moeten er wel buizen aan die unit, om te beginnen twee naar buiten. De aanzuigende buis door de wand en de afblazende buis door het dak. Daarvoor hebben we een speciale boor gekocht waarmee we 127 mm grote gaten kunnen uitzagen. Dat is toch wel een spannende klus om zo'n groot gat in het dak te boren. Je moet ook van twee kanten boren, anders kom je nooit door die 22 cm dak heen. Dan hang ik dus boven op het dak met een betonboor en een haspel. Gelukkig was het mooi en droog weer.

Dan moet de dakdoorvoer er doorheen. Na veel zoeken kon ik een flexibele dakplaat vinden waarin de dakdoorvoer past, en die op een schuin dak kan worden toegepast. En dan moet ie ook nog waterdicht worden afgekit. Wat kunnen we tegenwoordig nog zonder polymeer kit?

Vervolgens moeten de ruimten in huis nog worden geventileerd. Wij hebben maar een klein huisje, dus wij kiezen ervoor om alleen de vertrekken die aangrenzen aan het installatiehok te ventileren. De badkamer wordt uiteraard afgezogen, en ook de slaapkamer.

Het valt nog niet mee om de juiste type buizen aan elkaar te zetten. Uiteindelijk kies ik onconventioneel voor een combinatie van flexibele ventilatieslang met PVC buis, omdat ik geen andere goed passende bocht-stukken kan vinden.

Voor de woonkamer is het wenselijk om zowel af te zuigen als in te blazen, omdat de warme lucht naar boven trekt.

We hebben alle deuren gemaakt met een luchtkier van 2 centimeter boven de vloer. Uit de meterkast kunnen we zo met overdruk de verse lucht onder de deur door in de woonkamer blazen. Daardoor komt er in de woonkamer een luchtcirculatie op gang.

Als het installatiehok openstaat, kan je de WTW-ventilatie een beetje horen ruisen. Als het hok dicht gaat, valt dat eigenlijk niet meer op. Niet onbelangrijk, zeker als we muziek willen maken in huis.

Gelukkig hebben we een roostertje voor de luchtinlaat gemaakt. Want al is het nog winter, met de eerste zachte avond van dit jaar barst het opeens van de muggen. Die dansen met duizenden rond de woning. Misschien iets voor de studenten van de hogeschool om deze insekten te determineren?

Vandaag was de dag dat we voor de tweede keer een bomen en planten dag hielden. Waar het vorig jaar nog vooral over ons eigen plantgoed ging, hebben we dit jaar vooral voor anderen gezorgd.

De dag begon met een telefonisch interview van Omroep Flevoland met Marien (om half acht 's ochtends!).

bron: www.omroepflevoland.nl
Almere 17 februari 2017
Het stadsdeel Almere Oosterwold wordt opgefleurd met honderden bomen en struiken. Het plantgoed is vrijdagochtend gebracht. Tientallen bewoners stoppen de bomen en heesters dit weekend in de grond.  De vracht plantgoed is naar Almere gehaald door Marien Abspoel van de stichting Paradijsvogelbosje Oosterwold. De vrachtwagen heeft ongeveer 2000 bomen en struiken gebracht. De omstandigheden zijn volgens Abspoel nu goed om te planten. Het vriest niet meer, af en toe valt een buitje en de sapstroom in de planten is nog niet op gang gekomen. Verder hebben veel planters compost en tuinaarde gereed liggen, om te voorkomen dat de wortels moeten aarden in de kale klei. In het stadsdeel Oosterwold moeten huizenbouwers alles zelf doen: wegen, riolering en nutsvoorzieningen aanleggen. De aankleding van hun kavel hoort daar ook bij.

Daarna vertrekken we naar Oosterwold. En op het moment dat wij aankomen staat de vrachtwagen met plantgoed al voor de oprit.

 

bomenenstruikendag2 bomenenstruikendag3d

 

Het plantgoed komt wat door elkaar heen aan. Het komt van verschillende leveranciers en daardoor ligt niet alles bij elkaar. Het een kunst om het uit elkaar te houden. Daarom heb ik grote labels gemaakt en neemt de vrachtwagenchauffeur gelukkig de tijd om uit te laden. Rond half 10 hebben we alles buiten de wagen liggen. En voorzien van een label. Daarna kan het grote verdelen beginnen. Gelukkig helpen Egon, Noortje, Gerie en Hans ook een handje mee.

bomenenstruikendag5 bomenenstruikendag6d

 

En hoewel er af en toe een druppeltje valt is het NIET koud en heel gezellig. Toch wel lekker om af en toe binnen te kunnen gaan zitten.

 

bomenenstruikendag8koffie bomenenstruikendag8

Rond één uur komt Sneeuwwitje nog langs op de fiets. Dapper van school (in Almere Buiten) naar Oosterwold gefietst. En als je mama er nog niet is, eet je gezellig je boterhammetjes op bij de buren.

Behalve voor Oosterwold waren wij dit jaar op verzoek van de Stichting Heg en Landschap ook verdeelpunt voor een aantal Amsterdamse projecten en voor een project in Bergen en in Schoorl. Het leuke is dat je dan mensen ontmoet die met een zelfde soort (gekke?) droom bezig zijn als wij.  Dus weer wat bijgepraat met Myriam van Het voedselbos Schoorl (niet lang genoeg), met Marjolein gesproken over Ecodorp Bergen en Zonnestad en met een aantal Amsterdamse voedselbos collega's.

bomenenstruikendag9 bomenenstruikendag10

 

bomenenstruikendag7dAan het eind van de dag ruimen we samen de laatste restjes op. We vinden de eerste rups van dit jaar. Er is hoop op nieuw leven dit jaar (en ja, opnieuwe vraat ;) Morgen worden nog twee ladingen gehaald en gaan we zelf onze planten  in de grond zetten.

Dank wederom aan de stichting Heg en Landschap en hun sponsor de Fondation Yves Rocher, voor het gestelde vertrouwen, de bijdragen én voor het feit dat wij vandaag mochten bijdragen aan dat er komend jaar 3500 bomen en planten extra in deze grijze wereld staan. En noem het sentimenteel, maar dat vinden wij best bijzonder! Dank aan iedereen die vanmiddag nog mee heeft geholpen en succes met planten op jullie projecten allemaal!

Enne: op naar de de derde bomen en plantendag?

Afgelopen week maakten we kennis met twee groepjes studenten van de Aeres Hogeschool. Die gaan komend seizoen onderzoek doen op het Paradijsvogelbosje naar de planten en dieren die er voorkomen.

Maandag kwamen Damian, Cynthia en Lotte op bezoek. Na een korte toelichting hebben ze een rondwandeling over de kavel gemaakt en konden ze alle verschillende plekjes al vast bekijken. In de wintertijd zijn sommige stukken moeilijk begaanbaar en moet je soms om de boomtakken manoeuvreren.

Zij gaan onderzoek doen naar het voorkomen van vooral wilde planten op het Paradijsvogelbosje. Omdat dit nog een relatief nieuw gebied is, waar tot januari vorig jaar ieder jaar werd omgeploegd, zijn we benieuwd of er zich na een jaar nieuwe planten weten te vestigen. En welke planten van vorig jaar terugkomen, doorgroeien of zich verder uitzaaien. Waarschijnlijk gaan ze verschillende plekken op de kavel selecteren: bij het water, opgehoogde aardrug, bij de bosrand?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag kwamen Sienna en Laura kennismaken. Dennis, Marieke en Vincent waren voor deze gelegenheid verhinderd, maar zullen wel in het project meedoen. Hun taak is om ongewervelde dieren (insekten, spinnen, pissebedden, duizendpoten, wormen ....) en vogels te inventariseren. We hebben ze vast een paar foto's toegestuurd van beesten die we afgelopen seizoen tegen het lijf zijn gelopen zoals deze nieuwsgierige tor.  

 

Beide groepjes zullen gedurende het seizoen een aantal keren langskomen om hun onderzoek uit te voeren. Wij vinden het leuk om deze studenten bij het Paradijsvogelbosje te betrekken, en we hopen dat ze een leuk project zullen uitvoeren, dat voor hen en ook voor ons bijzondere wetenswaardigheden boven water tilt.

Wellicht dat de studenten ook nog een bijdrage aan deze blog willen schrijven om hun ervaringen te delen. We hopen jullie regelmatig gastvrij te kunnen onthalen.

 

 

stavaza20170213Op de site maakoosterwold.nl is weer een update van de Oosterwold kaart gepubliceerd. Ook de weg is een stukje verder geprojecteerd.

De lege vlek heeft weer een eigenaar. Achteraan zijn mensen aangesloten. De kavel van de achterburen van Marjon en Bertel (369) is eindelijk ingetekend. Achter in de hoek zijn een drietal nieuwe initiatieven geland, waarvan ik nog niet van iedereen weet wie het is.

Dus: Initiatieven 496, 447 en 449 willen jullie bij ons bekend maken wie jullie zijn? Misschien hebben we elkaar al eens gezien. We vragen dan alleen naar namen en niet naar nummers....

Inmiddels zijn dan al zo'n 15 kavels belegd. Wij zeggen wel eens tegen elkaar: zou voor het eind van het jaar de wijk helemaal ingetekend zijn? Dat zou toch leuk zijn!

GPS landmeterDeze keer geen fancy fotoverslag. Ik ben daarvoor niet echt in de stemming. De afgelopen dagen heb ik een aanvaring gehad met de landmeter van de gemeente. Van onze buren hoorde ik dat hij de kavel van de buren ging uitzetten. Prima natuurlijk. Hoewel het op zich al bijzonder is dat we hiervan door de gemeente niet op de hoogte worden gesteld. Toen hij eergisteren al vast het peil ging uitzetten sprak ik hem aan. Tot mijn verbazing liet hij mij weten dat hij het hoekpunt in aansluiting op onze buren 50 cm uit het midden van de weg ging zetten.

Nu is de afslag van de weg door de gemeente zelf aangelegd, in aansluiting op het paaltje waarmee dat dezelfde landmeter vorig jaar onze kavel had uitgezet. Ik heb tot de aanleg van die afslag die markeringspaaltjes verdedigd met mijn leven. Vooral om hierover nooit gezeur te krijgen. Dat gezeur hebben we dus nu toch. Hoe kan het dan dat de landmeter meent dat die afslag met betonplaten niet goed ligt? Laat ik er duidelijk over zijn dat ik niet weet welk meetpunt er goed ligt. De gemeente geeft namelijk geen inzage in de coördinaten die ze gebruiken om de kavel in te meten. Ik heb daarom al in het vergunningstraject gevraagd. Niet gekregen. Ik heb nu opnieuw gevraagd welke coördinaten de landmeter uitzet. Hij geeft aan die gegevens niet met mij te delen. Hij kijkt alleen naar zijn GPS, en vertrouwd daarop alsof het GOD zelf is. De gemeente heeft de uitvoerder mijn kavelpaaltje laten weghalen, omdat de Stelcom platen een centimeter of 30 over de grens van onze kavel liggen. Daar is dus niets meer van terug te vinden. En het is natuurlijk een omissie van de gemeente dat ze bij de aanleg van de afslag niet de landmeter erbij vragen. Die kan dus nu de andere dienst van de aanleg de schuld geven. Alleen zijn meting is goed. En het is ook onmogelijk dat hij vorig jaar iets anders heeft gemeten. De vraag is niet wie er gelijk heeft. De vraag is hoe je het oplost. Want de gemeente bepaalt nu de grens met onze buren. En als wij het nu of later niet eens worden, krijgen we ruzie, en dat wil ik natuurlijk niet. Dus blijf ik zitten met het knagende gevoel, dat deze landmeter zonder mij enige toestemming te vragen een gat boort in de betonnen plaat die naar mijn indruk 50 centimeter op mijn kavel ligt. En hij vraagt mij niets omdat hij opdracht heeft om de kavel van de buren uit te zetten en niet de mijne.

Natuurlijk heb ik contact gezocht met de Oosterwold organisatie. Ik sprak van tevoren met de projectleider voor de afslagen en nuts-tracé's. En vanmiddag kwam de verantwoordelijke ambtenaar voor de aanleg van de afslag ook nog kijken. Maar ze konden allen niets anders dan toekijken hoe de landmeter zijn stip zet en zegt dat het daarmee klaar is. Wie neemt nu verantwoordelijkheid voor het gegeven dat de afslag 50 centimeter scheef ligt?

Zie hiernaast twee foto's van 15 juni vorig jaar. Keurig met draadjes vanaf de uitgezette palen. Allemaal fout dus. Toch??

 

 

Wie draagt er de kosten voor het feit dat de buren (voor gezamenlijke verenigingskosten) de weg 50 centimeter moeten omleggen?

Ik krijg de indruk dat de gemeente zich niet realiseert hoeveel onrust zo'n toestand teweeg brengt. Het is absurd dat de gemeente geen informatie geeft over de coördinaten waarmee zij de kavels uitzetten. Ik heb al een jaar geleden bij de gemeente gepleit voor gronduitgifte met definitieve grenzen. Dat was onbespreekbaar. Nu hanteert de gemeente voorlopige grenzen. Maar als je vervolgens het Kadaster belt, dan zeggen zij dat zij geen informatie hebben over waar de grens ligt. Het is immers niet vastgesteld. Dus kan de gemeente bij iedere nieuwe kavel gewoon opnieuw de grenzen uitzetten, en niemand kan zich ergens op beroepen. Er IS namelijk geen grens totdat het Kadaster langskomt. Dan vragen zij aan wederzijdse eigenaren of zij de grens kunnen aanwijzen. Pas dan wordt de werkelijke grens ingemeten. En als de eigenaren het niet eens zijn, dan gaat Kadaster weer weg. Wel kosten, geen grens. Dan zit je als eigenaar met gebakken peren, en als het tegenzit met ruzie. Als de gemeente vorig jaar mijn kavel met definitieve grenzen had opgeleverd, dan had ik het Kadaster of iedere andere landmeter kunnen vragen om de kavel na te meten. Maar nu kan dat niet, omdat de grens niet is vastgesteld en de gemeente zelfs op herhaald verzoek de coördinaten niet vrijgeeft.

Ik ben een beetje misvormd door mijn verleden als wetenschapper en ik heb geleerd iedere bewering te wantrouwen die er niet bij vertelt waarop deze gebaseerd is. Ik hoef de gemeente of de landmeter niets te vertellen over meetfouten en betrouwbaarheid van meetinstrumenten, maar als er niet over te praten valt, dan is vertrouwen teveel gevraagd. En bovenal hebben mijn buren en ik er last van. Wie zegt dat deze toestand zich niet bij iedere volgende uitgifte van kavels gaat herhalen?

Laat ik besluiten met positief bedoelde (maar wellicht ongewenste) adviezen:

  1.  gemeente: geeft kavels svp uit met absolute rijkscoördinaten op alle hoekpunten.
  2. gemeente: als jullie een nieuwe kavel inmeten, stel de buren dan op de hoogte als je hun kavelgrens ook opnieuw vaststelt.
  3.  gemeente: als je een afslag aanlegt, laat dan de landmeter de positie uitzetten, zodat er later binnen de gemeentelijke diensten geen onenigheid over ontstaat.
  4. alle initiatiefnemers: bewaak alle door de gemeente uitgezette hoekpunten met je leven. Ook als de gemeente een afslag aanlegt. Vertrouw er niet op dat dat goed gaat, en je wordt geen mogelijkheid geboden hieraan aanspraak te ontlenen.
  5. gemeente: overweeg opnieuw om voor Oosterwold kavels uit te geven volgens de methode definitieve kavelgrens. Dan ben je in één keer van dit soort toestanden af.

En medewerkers van de gemeente: er staat altijd koffie klaar als je langskomt. Maar denk mee aan een oplossing voor dergelijke problemen. Als we met z'n alleen kijken naar een GPS meter alsof het een goddelijk orakel is, dan worden we niet wijzer.

==========================================================================================================================

Naschrift: Op ons verzoek hebben we enkele dagen na deze blog van het team-GEO-informatie de coördinaten van onze kavel ontvangen. Waarvoor dank. Die kunnen we goed gebruiken wanneer het Kadaster de kavels met definitieve grenzen komt inmeten.

Of de afslag van de Paradijsvogelweg op de huidige plek (dus verschoven t.a.v. de kavelweg) blijft liggen is momenteel nog ongewis.

 Onze buren Marjon en Bertel hebben vandaag hun helft van de kavelweg aangelegd. Tegelijkertijd hebben we onze weghelft een onderhoudsbeurt gegeven, zodat de weg er nu weer strak bijligt. En breed! We hebben een jaar geleefd met een weg van drie meter, en nu hebben we plotseling ruim 5,5 meter liggen. Vanochtend begon met een vrachtwagen die een enorme berg zand en puingranulaat storte. De oprit lag helemaal vol.

Bertel heeft zelf de trilplaat ter hand genomen om het granulaat vast te drukken.

  WegBertel

 Het lijkt zo wel een landingsbaan!

 

 

 

 

 

 

Ook kwam vandaag een heer in bijzondere kleding langs: een fel-geel regenpak en een kastje op zijn buik en een stok in zijn hand. Ik ging uiteraard even een praatje maken. Het bleek een beheerder van de bomenrij te zijn, die - boom voor boom - de conditie van de bomen onderzoekt. Of er takken gesnoeid moeten worden, hoe hard de boom groeit. Met de stok controleert hij of de wortels stevig zijn. Ik vroeg hem of hij ook keek naar de bomen in het Staatsbosbeheer bosje. Maar nee, zover gaat de samenwerking niet. Wat je allemaal niet te weten komt als je een kopje koffie aanbiedt!

Gisteren is in één dag het dak op de grote woning gezet. 's Ochtends om 7 uur stond de kraan al klaar, in het donker. De meer dan 15 meter lange dakplaten waren al eerder gebracht door firma Falk.

De monteurs Arnoud en Reinard van Agraro hebben een apparaat met zuignappen meegenomen, die aan de kraan wordt gehangen. Daarmee kunnen de platen worden vastgezogen en zonder gedoe en beschadigingen van banden of singles worden opgetild.

 

 

 

Maar eerst moeten de eerste platen worden gezaagd om ze te kunnen inpassen. En zoals het hele huis schuin is moeten de platen ook schuin gezaagd worden.

De platen worden met lange zelftappende schroeven regelrecht op het dak aan de metalen spanten geschroefd. We zouden tegenwoordig niets meer kunnen zonder accuboormachines!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Deze monteurs maken vaak daken van deze panelen, maar doorgaans worden de panelen anders gemonteerd: van de nok naar de goot. Bij ons dus overlangs. Dat wil zeggen scheef natuurlijk, omdat het hele dak 4 graden schuin staat. Dat watert ook lekker af. En voor de monteurs handig dat je op de nokken van het damwand profiel kunt staan tijdens het monteren.

En terwijl de platen er één voor één opgaan, zie je vanuit de binnenzijde plotseling een ruimte ontstaan. Een woon- en leefruimte!

Als we over de vijver kijken, zien we het huis ook mooi weerspiegelen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste plaat had nog wat voeten in de aarde. Die was iets te groot gezaagd, en moest eerst worden bijgezaagd voordat het paste. Tenslotte werden er nog metalen zetstukken over de nok gezet zodat de bovenkant is afgewerkt en waterdicht is.

 

 

De dag begint met Ellen die voor de deur staat en een kopje koffie meedrinkt, terwijl de jongens op het sportpark rugby spelen. Gezellig! Onderwijl snijd ik de laatste pompoenen van het land tot een pompoensoepje. Marien sleutelt de meegenomen tafel in elkaar en een half uurtje later stappen mijn ouders en broer over de drempel. Met mijn ouders in de Achterhoek en mijn broer (met vrouw en kind) in Slowakije, kun je bouwend mensen best verrassen. Ferrie had alleen nog funderingen gezien en dan zijn we nu toch een stukje verder. Ook al vinden wij dat het misschien niet snel genoeg gaat.

Omdat we de tafel hadden meegenomen, konden we in het opgeruimde huis lekker zitten en eten aan tafel. Dat ziet er dan ineens toch heel echt uit! Niet dan?

Tot de volgende keer!

Eindelijk hebben we buren gekregen. Gisteren konden Marjon en Bertel bij de notaris John Heldoorn de akte tekenen. Toen ze vanmiddag aankwamen stond er al een vlag op ze te wachten. Waar zo'n koninginnedag vlag niet al voor dient. Met een verwarmingsbuis in de grond en een pvc buis als verbinding staat de vlag er fier bij. Zoon Thomas begon spontaan rondjes om de vlag te rennen.

En daarna kon hij in het bos hout gaan sprokkelen. Heerlijk om hier te kunnen opgroeien in Oosterwold toch?

Een mooie gelegenheid voor koffie met gebak om de komst te vieren.

Toen moest de kavel uiteraard opgemeten en uitgezet worden. Blijkbaar kon de GeoDienst van de gemeente niet tegelijk met de gronduitgifte de inmeting uitvoeren.

Maar met twee meetlinten kom je een heel eind. En de twee meetpunten die grenzen aan onze kavel, die lagen uiteraard al vast.

Een mooi klusje ook voor dochter Vera die geholpen door Thomas het 100-meter meetlint mocht afrollen tot ruim 50 meter. En als dan de bocht gemaakt moet worden, dan rolt het lint helemaal af.

Bertel had mooi groen gespoten paaltjes meegenomen en een camping hamer. Dat is geen overbodige luxe, want in deze klei druk je de paaltjes er niet zomaar in. Zeker niet als je lichtgewicht bent.

 

 

 

Aan het einde van de middag brak de zon zowaar nog door en werd het een mooie zonsondergang.

Alsof de zon haar goedkeuring gaf aan het nieuw verworven land.

In aller vroegte moesten we naar Oosterwold, omdat de Staalbouwer om half acht wilde beginnen. 

Gelukkig betekent dat ook zonder file rijden, dus konden we klokslag half acht aanrijden.
Toen was het nog donker maar gloorde het ochtendlicht toen de vrachtwagen met staal achteruit de kavel opreed. Dan krijg je wel respect voor die vrachtwagenchauffeurs. Met een transportwagen, kraanwagen en busje van de staalbouwers is het al gauw druk op de kavel.

Nadat al het staal met een kraan was afgeladen, konden de eerste palen direct op de ankers worden geschroefd. Dan komt de zon ook boven de boerenschuur van de buurman tevoorschijn. Hoewel het al gauw betrekt is dit een mooie sfeer.
Het is een vorm van magie, dat deze zware en grote stukken staal zo precies passen, dat ze als mecano in elkaar geschroefd kunnen worden.

 

 

 

 

En vooral omdat alle palen niet vertikaal staan, maar onder een hoek van 4 graden. De staalbouwers Ron en Matthieu, hadden een magnetische waterpas met gradenboog. Superhandig. Als die op 4 graden is ingesteld, kan je de palen met waterpas op 4 graden afregelen.
Als de eerste spanten staan krijgt de woning langzaam aan contour. En zie je hoe de schuine ook 
het uitzicht gaat bepalen. Ook wordt er extra versteviging voor toekomstige dakramen gemonteerd.

 

 

 

Spannend is uiteraard of de lange spanten precies passen op de betonnen wand. Dat is een precies werkje, en met een paar vulstukjes wordt alles exact opgesteld.

 

 
     

 

 

Staalbouwen is vakwerk. Gerard kan als aannemer supervisie bieden. Mijn rol is vooral om koffie te zetten, en om die rol aan te vullen ben ik ook wat isolatie tegen de betonnen muur gaan lijmen. Dat doen we met PUR-schuim. Stutten zijn dan nodig om te zorgen dat de platen op z'n plaats blijven terwijl het PUR-schuim uithardt.

 

Als laatste wordt de spant bij de oostelijke wand gezet. Dat wordt ons raam met uitzicht op de ochtendzon. Omdat die spant ook de hoek van de woning vormt moet die heel precies worden gesteld, en met metselkoord bemeten zodat alles strak en recht staat. Aan het einde van de middag staan we in de woning, die nu voor het eerst als een ruimte voelt en niet als een bouwput. En als we tenslotte nog even rond de kavel wandelen zien we de contour op afstand. 

Zoals het eerste idee is ontstaan: dat vanuit de hoek van de kavel een aardwal overgaat in het grasdak.
Dat gras zal nog wel even wachten, maar de fantasie wordt hierdoor wel geprikkeld.

De volgende dag is het mooi weer en maken de staalbouwers het karwei af. Bij zonsondergang schijnt de zon tussen de spanten van de woning door.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MickBeschieting92Zondag rijden we naar Oosterwold via Amsterdam. We halen Mick op en praten onderweg al uitgebreid bij. En met Mick is dat altijd heel vertrouwd.

Mick heeft een uitgebreide klus ervaring, dus dat werkt lekker weg met z'n tweetjes. Terwijl ik mij bekommer over het olien van de keuken (ja, ja, het wordt net echt!), gaan de heren samen met heel veel latjes aan de slag. En aan het eind van de dag is ook deze wand voor een groot deel onder de latjes vastgezet.

Gedurende de dag komen er veel mensen langs. Eén van koppels (Inge en Hendrik-Jan) beloven over ons te schrijven in hun blog... Spannend!

Samen werkend schiet het lekker op! 's Avonds eten we lekker in Hoofddorp. 't Was een lekkere dag!
MickBeschieting88

Vandaag is het prachtig weer! Heerlijk winters, maar het is helemaal niet koud, omdat het niet (zoals voorspeld) hard waait. Als we thuis vertrekken is dochterlief even ontsnapt aan het studeren voor haar examens en schaatst samen met de buurkinderen op het slootje achter ons huis.

Als we in Oosterwold aankomen, nemen we niet de tijd om het huis open te maken. Eerst moet er gewandeld worden. Het is buiten zo mooi! En er ligt ijs op de vijver waar we deze zomer nog gezwommen hebben! Betoverend. Alle zonnebloemen zijn inmiddels door de vogels leeggegeten. Ze moeten het hebben van het vetlaagje dat ze daarmee hebben gekweekt. De zonnebloemstaken zijn een soort dinosauriers van het pionierlandschap van het eerste jaar.

Als we veel bomen van dichtbij bekijken zien we de knoppen zwellen. We denken aan een jaar geleden: toen moest alles nog beginnen! De cyclus van de natuur voor komend jaar is al in volle gang. Genieten geblazen.

SneeuwPad IJslopendetail

 

En Marien probeert natuurlijk niet alleen de grote vijver, maar ook de paddenpoel. Da's eigenlijk wel zo spannend, want daar is veel meer bladgroen in de bovenste laag ijs, waardoor het spannend is of het ijs het wel zal houden. (En het heeft Marien gehouden)

IJslopendetail2 IJslopendetail3

Wat vandaag wel heel opvallend was: er waren megaveel mensen die langskwamen, langsreden (met een heul laag tempo), langs kwamen wandelen etcetera. Van Joyce Analbers bij de Durkheimweg begreep ik ook dat het heel druk was. Hebben wij iets in het nieuws gemist, of zijn dit de naweeën van de aandacht van de NOS voor Oosterwold in de kerstvakantie?

Overigens: reuze gezellig, ik zwaai braaf terug en was jij een van die mensen: stap de volgende keer lekker uit en loop een rondje op het Paradijsvogelbosje. Je bent welkom!

Beschieting2Ons huis is een zwarte doos. Maar dat gaat niet zo blijven. Het blijkt steeds heel moeilijk om uit te leggen en in te voelen hoe het er aan de buitenkant uit gaat zien. En we kunnen het nu aan de buitenkant nog niet klaar maken, omdat we het daar nog niet kunnen verwerken bij deze lage temperatuur. Dus daarom eerst de beschieting binnen!

We trekken namelijk de beschieting zoals die buiten wordt ook binnen door op die delen van de bouw die dicht zijn. Het eerst wandje daarvan is vandaag klaar gekomen, dus dat kunnen we nu laten zien.

Rechts kun je zien dat de beschieting plank voor plank moet worden bevestigd. En alles moet passen. En als er dan een deur in de wand zit, moeten ook die naden nog passen. Kortom, een heftig zondagmiddagklusje!

Zelf zijn we heel trots, maar het is wel heel veel werk, dus daarom: komt allen helpen, of heb eventjes geduld (allebei opties mogen)

 

 

Beschieting4 Beschieting5
Hoera! Klaar. Kijk er zit een kamer in.....

 

 

Sinds een week hebben we een echt bed in Oosterwold. De lattenbodems en matrassen hebben we gekocht. De ombouw zetten we in elkaar van panelen van massief beukenhout. De verbindingen van hoekijzers. Als het hout op maat gezaagd is, zetten we in een avond tijd het bed in elkaar.

BedOosterwold2 BedOosterwold3

BedOosterwold1

We moeten nog lades onder het bed maken, maar het beukenhouten front is door onze aannemer met zijn mooie invalzaag uit de panelen gezaagd, zodat straks de laden met mooi doorlopende houtnerf zichtbaar zijn.
Marie-José heeft ondertussen twee kamers met vliesbehang beplakt en met muurverf gesaust. Heerlijk zo'n heldere witte kamer.
En voor zover we dat nog niet gemeld hebben: de verwarming doet het. Het voelt iedere dag als een wondertje, dat het behaaglijk warm is in het huisje.

 

Welterusten!

 

verkochtmakelaarslandVanavond zijn we na werk en klus naar Hillegom gereden. Het was de afsluiting van de periode die begon met het te koop zetten van ons huis. Ik schreef hier op eerste kerstdag over. Omdat we via Makelaarsland verkopen, heb ik zelf alle bezichtigingen gedaan. Dat was heel spannend, maar ook heel leuk om te doen. En vanavond was het dan zover, de mondelinge overeenkomst die midden vorige week tot stand was gekomen, is omgezet in een schriftelijk contract. We hebben dat bij de kopers thuis ondertekend. Zij zorgden voor het gebak, wij voor de tulpen. We hadden allebei iets te vieren!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik kon vanavond het contract uploaden naar Makelaarsland en die verzorgen weer de gang naar de notaris. En daarmee ging de status op verkocht onder voorbehoud. Dat moest nog tot een ander ritueel leiden:

verkocht1verkocht2

Nu is er geen weg terug meer!

Daar drinken we er vanavond één op! Proost!

Net voor het nieuwe jaar willen we er langzamerhand toch warmpjes bijzitten. Vandaag komt daarom Julian de Rooij om voor Houtstookenzo een houtkachel bij ons te plaatsen. Als wij aankomen op de kavel is hij net gearriveerd. Eerst worden we nog afgeleid door de ree die zoekt naar het Paradijs. Daarover in de andere blog meer.

Binnen warm zitten betekent vandaag heel veel buiten op een koud dak zitten. Bikkels zijn het hoor, Julian en Marien.

KWhoutkachel 0015 KWhoutkachel 0021
KWhoutkachel 0024

KWhoutkachel 0027

Met een handig karretje (en wat hulpmiddelen, want in de klei is het toch niet altijd even handig) brengen Julian en Marien de kachel naar binnen. Hij staat meteen prachtig in de ruimte. Maar er moet natuurlijk een lucht aanvoer (We werken met een gesloten systeem) en een schoorsteen geplaatst worden. Daarvoor moet er een gat in het dak komen. Daarbij moeten we de dragende raveel (houten verstevigingsbalk) worden vermeden. Als je die doorzaagt, komt je dak naar beneden: niet de bedoeling. Met wat pielen en uitproberen lukt het om de kachel zo te plaatsen dat de pijp netjes recht door het dak kan.  

 

Marien probeert of de hoed van de schoorsteen ook op zijn hoofd past.

KWhoutkachel 0034 

KWhoutkachel 0035

Zou best kunnen.... er komen bij tijd en wijle ook rookpluimpjes uit.)

En dan moet het serieuze werk weer door. De heren keuvelen gezellig met elkaar op het dak:

KWhoutkachel 0036uitsnede KWhoutkachel 0038uitsnede
KWhoutkachel 0042uitsnede KWhoutkachel 0046

Onderwijl prepareert Roy binnen de wanden voor het glasvliesbehang. Het hout zuigt erg en moet daarom voorgestreken worden.

En aan het eind van de middag is het dan nog zover: de haard kan aan.... En hij doet het! We vinden het prachtig. Toekomstige buurman Ron komt ook nog even om de hoek kijken. Hij heeft ook een blijde boodschap. Hij kan anterieur tekenen omdat zijn hypotheek verstrekt kan worden! Leuk Ron! Het gaat volgende jaar nog druk worden! 

KWhoutkachel 0066 KWhoutkachel 0060
KWhoutkachel 0063

KWhoutkachel 0064

Mooi man zo'n vuurtje!

 En Julian: tot over een paar maanden als je in het grote huis de installatie komt plaatsen!

 

Vanochtend kwamen we even na negen uur op onze kavel, en deden we een wel heel vreemde ontdekking. Een meter van ons tuinhuisje lag een dode ree. In de door de vorst berijpte tuin die een winterse stilte uitstraalt. Hoe bestaat het dat een ree ons tuinhuisje uitzoekt om de laatste adem uit te blazen. Er lagen wat uitwerpselen rond het huisje, en het kampeertafeltje was omver gestoten, dus blijkbaar had het hert geruime tijd rondgelopen.

Wat doe je met zo'n beest? Omdat de waterleiding dichtgevroren was gingen we water halen bij buurman Cor, en legden onze ontdekking voor. Hij belde de jachtopzichter Hans Postma, en die kwam met een goed half uur aanrijden. Dan is het toch gek dat hij bij het voorstellen zegt: Ja ik herken je wel, van de televisie! Omroep Flevoland wordt blijkbaar goed bekeken.  

Hij vond dat het anderhalf jaar oude reegeitje mager was en een ongezonde ruige vacht had. Ook had het een scheve kaak en een soort ontsteking aan de kop. Wellicht heeft het beest al eens een aanrijding gehad en is het daarna vermagerd omdat het niet goed kon eten. Hans Postma heeft het beest meegenomen in een plastic krat die hij blijkbaar voor die reden achterin zijn four-wheel-drive heeft staan. Hij zou het beest ergens in een afgelegen bos neerleggen zodat de natuur haar loop kan hebben.

's Avonds bij thuiskomst lag er een postpakketje voor mij met een boek van Boswachter Arjan Postma (familie van?): "Buiten Gebeurt Het". Kado van onze vriend de Belevenisonderwijzer Guido. Een leuk boek met wetenswaardigheden en ideeën over de natuur. En fantastisch vormgegeven. Mijn oog viel op een hoofdstuktitel: "Survival in je achtertuin". Hoewel die hoofdstukjes gaan over kamperen in je achtertuin en vuurtje stoken, krijgt deze titel vandaag wel een wat wrange bijsmaak. Maar ja, zo is het leven. En in Oosterwold is de natuur dichtbij.

locatiewelkominoosterwoldTwee weken geleden waren onze toekomstige buren Michel en Alie bij ons op de kavel om kennis te maken. Zij waren niet de enige die vroegen waar nou de grens van Oosterwold was. Die loopt bij ons namelijk dwars door de akker. Aan de andere kant hoort de akker bij bestemmingsplan Nobelhorst.

Dus: hoever loopt nou de wijk. Met Michel heb ik die dag met een reststokje hout en een groot meetlint bij het einde of begin van de wijk een paaltje gezet, waar op de kaart de pijl staat. Kijk, dan is het ineens duidelijk...

Maar ja, dan weet niemand wat dat paaltje betekent. En het staat ook nog eens volkomen illegaal op de grond van staatsbosbeheer. (bij ERF heeft geen zin, want die ploegen het sowieso om) - Oeps en dan meld ik deze illegale actie ook nog op internet.... (niet boos worden boswachter Freek)

 

 

Dus toen we bij het opruimen van het huis een bedankkistje dat de eerste pioniers kregen bij een presentatie (in het tijdperk Esther als gebiedsregisseur) opdook - een kistje met lekker dingen Almeerse Weelde, met een mooi stempel Oosterwold erop, moest ik er iets mee doen. Ik ontsnapte daarom vandaag aan het serieuze werk en heb ik het plankje met stempel Oosterwold hergebruikt! (en het huis daarmee opgeruimd...) Ik zet er een tweede paaltje naast en heet eenieder welkom....

Enne.... Het is maar goed dat Marien het huis timmert.... vinden jullie ook niet?

welkominoosterwold

 

 

Vandaag heb ik met hulp van mijn zoon Roy de electriciteit in het huis gereed gemaakt.

Dat ging aanvankelijk niet soepel. Ik heb aan verschillende electriciens gevraagd om een offerte voor een groepenkast en electrawerk. Een aantal wilden alleen een groepenkast aanleggen als ze ook alle leidingen zouden aanleggen. De eerste leidingen hadden we al in het beton gelegd. en we wilden de leidingen aanleggen tijdens het opbouwen van de hout-skelet wanden.  Dan zou de electricien de hele tijd moeten wachten om per wand een leiding te leggen. Dus uiteindelijk hebben we zelf de leidingen getrokken en electriciteitsdozen ingebouwd.

Daarvoor hebben we uiteraard een groepenindeling gemaakt, zodat grote stroomvreters zoals een inductiekookplaat en een boiler en wasmachine op een aparte groep staan.

Uiteindelijk hebben we in ZeemanElektro een prima leverancier voor een groepenkast gevonden.

Maar toen moesten alle stopcontacten en schakelaars nog aangelegd worden. Dat is toch een behoorlijk gedoe, met stijf koperdraad. En in de centraaldozen moet je aardig wat draden samenbinden, zodat het bijna niet in zo'n doos te proppen is.

Dan gaat ook nog wel eens een draadje los, zodat het niet allemaal in één keer vlekkeloos werkt.

Daarom voelt het toch als een Eureka! moment als je de stroom inschakelt, en er branden ineens drie heldere lampen in de versgetegelde badkamer. Met mijn telefoon geklikt, dus de foto is een beetje ondersteboven.

En dat je in alle kamers stroom hebt in alle contacten. Toch een stuk handiger dan al die verlengsnoeren en haspels.

Gisteren zijn de zonnepanelen met omvormer aangesloten op een speciale aardlekgroep, zodat we al eigen energie opwekken.

Vervolgens hebben we netjes van alle stroomgroepen opgeschreven welk contact bij welke groep hoort. Zodat je weet welke stop je moet uit- en inschakelen. 

Nu nog een paar werklampjes ophangen, zodat je bij binnenkomst meteen de schakelaar kunt overhalen.

Weer een stap dichter bij een bewoonbaar huis!

zonnepanelen 0001En dan is het eindelijk zover! De zonnepanelen gaan er de dag na kerstmis op.

Zonnefabriek belt 's ochtends dat ze op de Emile Durkheimweg staan, maar de Frederik van Eedenweg maar niet kunnen vinden. Marie-José instrueert ze vanuit de thuisbasis in Hoofddorp dat je er met Paradijsvogelweg 10 ook kunt komen. Tegelijk met Marien en Roy arriveren de heren van de Zonnefabriek.

En dan ligt zo'n dak er maagdelijk bij aan het begin van de dag. De mannen komen met z'n drieën, een busje en een aanhanger vol panelen. Ze beginnen met het stellen van de houders op de houten balken. Roy begint onderwijl met het schuren van het hout voor de afwerking van de buitenkant. Dat blijkt nog een klus die veel tijd gaat vergen.

zonnepanelenenschuren

Dan beginnnen de mannen gestaag te stapelen.

zonnepanelen 0018 zonnepanelen 0020
zonnepanelen 0022 zonnepanelen 0024

 

 

zonnepanelen 0032En als je de jongens van de Zonnefabriek bent, breng je de zon mee en kun je een week na de langste nacht, buiten in de zon je bammetje eten. Goed geregeld heren!

Behalve dat de panelen op hun plek moeten komen te liggen, moeten ook alle kabels op de juiste manier aan en doorgehaakt worden. 't Is mooi om te zien dat de panelen al mooi zon vangen. (hoewel het het mooiste is als de meter terug gaat lopen. )zonnepanelenkoffiedrinken

  

zonnepanelen 0043

zonnepanelen 0039

En dan stofzuigen de heren nog even de ruimte waar ze hebben gewerkt (dat moet ook een keer voor de eerste keer gebeuren) en dan..... loopt de meter terug....! Hiep hiep hoera.

Marien wordt niet alleen door Radio 1 geinterviewd, maar ook door omroep Flevoland. Ook Frank laat van zich horen. (klik op de foto voor de link)

Vandaag is de hele dag Oosterwold dag op NPO1. Vanochtend om 6.33 uur werd een interview met Marien uitgezonden. Klik op het plaatje en je komt in de link terecht. Want uh... Jullie waren vast niet al om 6.33 uur op. (net als wij overigens!)

 

De laatste weken mocht ik minder mee naar Oosterwold en nam ik vrij om in ons "oude" huis, op te ruimen, op te knappen enzovoort. Nu we al een jaar met een ander project werken, heeft ons oude huis wat weinig " tender love and care" gehad. Dat moest ingehaald.... 

En dan moet je met de makelaar een strategie uitstippelen. Die gaan we hier natuurlijk niet delen... Da's niet zo handig met een strategie. Gisteravond hebben we in de buurt uitgebreid gefolderd. In de hoop dat dat foldertje met de kerst en oud en nieuw als vrienden over de vloer komen blijft liggen. Een mevrouw belt eigenlijk direct dat ze het zo'n leuke actie vindt.... Ze heeft net zelf verkocht dus daar hebben we niet zoveel aan. Maar toch, het voelt een beetje raar om te folderen voor je eigen huis, dus het is ook leuk als mensen enthousiast zijn. 

Inmiddels staan we op funda en zijn de eerste afspraken in de planning. We gaan het zien!

Wie de link wil delen of zijn vrienden of kennissen wil attenderen.... dit wordt gewaardeerd!

 Klik hier om naar FUNDA te gaan

Vanmiddag staat het stadhuis bol van de mensen uit het hele land die initiatieven meer kansen willen geven. De conferentie Maak de Buurt vindt plaats in de Burgerzaal. Daarbij is er een opening van minister Plasterk die het heeft over " deliberatieve democratie ". Het klinkt heel mooi, maar je hebt er een woordenboek bij nodig. Wat nou dichter bij de burger en meer mensen bereiken. Dan wethouder Peeters, die het motto " Dromen, durven, drammen " hanteert. 

Daarna zijn er workshops in de verschillende ruimtes. Ivonne de Nood geeft een korte toelichting op Oosterwold. Ik loop op dat moment binnen. Ze gaat in rap tempo door de regels heen. Ik ken ze, maar de luisteraars niet. Zouden ze het snappen? Daarna geven Tjalf en Marien beiden een presentatie. 

Tjalf vertelt over zijn initiatief. Het verhaal uit de praktijk illustreert hoe de regels van Oosterwold tot een concreet voorstel leiden. Het maakt in een klap duidelijk hoe groen initiatieven in Oosterwold kunnen zijn. Zeker als ze tegen de Eemvallei aan komen. Er ontstaat een discussie of wel iedereen aan de Karl Marxweg wil wonen. 

Marien vertelt over wat ons heeft gedreven om in te stappen, waar we tegenaan gelopen zijn, hoe je kunt leren van initiatiefnemers (communiceren!) en welke rol verenigingen kunnen en moeten hebben. 

Er komen veel vragen. En Marien heeft opgelet vanmiddag... Als Ivonne hem wil laten afronden, wil hij beslist zijn laatste dia ook laten zien. " Ik moest toch drammen van wethouder Peeters, dit wil ik nog vertellen!". En daar legt Ivonne zich bij neer...

En Marien vertelt over de gemeenschappen die ontstaan lang voordat mensen in Oosterwold bouwen. ;t Is bij elkaar best een bijzonder proces. 

IMG 0122 IMG 0123

 

 

 

VerenigingLeden44Deze blog is eerder geplaatst. Er leek zich een initiatief te hebben gemeld, maar die is naar elders doorverhuisd. Dus ... Opnieuw in de aanbieding!

Op 2 november zaten we gezellig met buren bij elkaar (zie blog). Die avond zijn er zowel voor het deel van onze wijk dat direct op onze kavel aansluit, als voor het zuidelijke deel voorlopige tekeningen gemaakt. Daarbij zijn mensen naar andere plekken gegaan, hebben mensen nagedacht over de vorm van de kavel etcetera. Van het zuidelijke deel heb ik nog geen tekeningen gezien die bij de gebiedsregisseur zijn ingediend, maar van het noordelijke deel wel.

Op de kaart van de gebiedsregisseur van 10 november zijn de wensen van de initiatiefnemers nog niet volledig ingetekend. Maar als dat wel zo is ziet de kaart er als volgt uit:

 

standvanzakenburen20161114

 Zoals jullie zien, zou de weg met deze initiatiefnemers snel kunnen vorderen. Initiatiefnemers 258 en 405 kunnen vaart maken in het ontwikkelen van hun kavel. Wil je daarop meeliften dan zou je voor de kavel met het vraagteken kunnen kiezen. de kavel is ongeveer 1800 m2 groot. Je zou een van onze buren worden.

Volgens de voorlaatste stiphouders (die doorverhuisd zijn in de wijk) is archeologisch onderzoek niet nodig (uitzonderingsregel), maar dit moet je zelf controleren.

Ben je geinteresseerd in de kavel, dan is natuurlijk de gebiedsregisseur degene bij wie je je moet melden om een stip te zetten. De kavel wordt met de reguliere procedure aangeboden. Je kunt daarvoor bijgaande kaartje gebruiken. Wij horen heel graag ook, als jij dat doet. Dan is er namelijk overleg met de aanliggende kavels mogelijk (wij krijgen je gegevens niet van de gebiedsregisseur). Zij kunnen je dan ook over hun plannen vertellen. Bovendien voorkomen we zo dat 10 mensen zich hoopvol voor deze kavel gaan melden. (zou ook een beetje gek zijn)

Je kunt ons bereiken via de contact knop op deze website.

Voor de beeldvorming zet ik toch het kaartje van de gebiedsregisseur erbij omdat je daar de ligging ten opzichte van de Paradijsvogelweg goed kunt zien.

Kortom een kavel voor het inkoppen of inkopen, net wat je wilt. We heten je graag welkom in de wijk!

 

 

Vandaag zijn de ruiten in de grote puien gezet. We zijn eindelijk wind- en waterdicht!

We hadden deze week al de puien gezet en gesteld. De kleine ruiten konden we er zelf met wat spierballen inzetten. Maar de vier grote ruiten waren niet te tillen en niet te manoeuvreren.
Toen ik twee glaszetters had gebeld en te horen kreeg dat ze pas half januari tijd hadden, zonk de moed mij in mijn schoenen. Gelukkig wist een derde glaszetter mij een kraanwerker aan te bevelen: Engelage uit Veenendaal. Die kon alleen zaterdagochtend. Dus wij en onze aannemer Gerard op zaterdagochtend vroeg naar Oosterwold.
Aart Engelage was zijn kraan al aan het uitladen. Hij heeft een kleine rupskraan bij zich om achter het huis de ruiten te kunnen tillen. En de kraan aan zijn vrachwagen heeft een enorm bereik, zodat hij vanaf de oprit met gemak het glas tot in de woning kan brengen.

ruiten046 ruiten049


Aart had aan de telefoon al gezegd dat hij zijn kraan buiten zou zetten, en het glas van buiten naar binnen brengen. De glaslatten zitten namelijk aan de binnenzijde. Dan moet je het glas dus wel eerst binnen brengen om ze met de glaslatten te kunnen klemmen.
Aan de beide kranen zitten enorme zuigers. Een plaat met een stuk of twintig zuignappen. Daarmee kan zo'n zware ruit worden vastgeklemd, en met de kraan in allerlei standen gemanoeuvreerd.

ruiten065 ruiten073

 

ruiten085 ruiten089 ruiten090

 

ruiten102 ruiten119

 

ruiten152 ruiten164


ruiten184Maar het valt nog niet mee om zo'n ruit diagonaal door de kozijnopening te krijgen. Maar Aart blijft heel rustig en houdt overzicht. Zo krijg ik ook op mijn donder als ik zonder na te denken onder de ruit doorloop.
Voor 12 uur zat het glas erin. Er moest nog wat met rubbers om de plintlatten vast te zetten.En we hebben de kleine spleten tussen het kozijn en de muren met PUR-schuim dichtgemaakt.

We zijn heel blij met een gesloten huis!

 

 

 

 

 

Als Aart bijna klaar is, komen twee van de nieuwe buren (groene stip 455, Michel en Alie) een kijkje nemen. Omdat we net klaar zijn hebben we ook tijd voor een kopje koffie en een rondje over de kavel en langs het bos. Ondertussen sluiten Aart en Gerard de werkzaamheden nog een samen af.

ruiten191 ruiten195

We hebben vanmiddag nog tijd om geitenmest op te halen bij de Simpliade (in de wijk Eenvoud bij de Noorderplassen).En daarna hebben we de keuken geschilderd.

ruiten198 ruiten202 

En kerstverlichting opgehangen! Daarvoor is Marien bovenop het dak geklommen en heeft de streng met ledlichtjes over de nok getrokken.
Tenslotte hebben we de vloer leeggemaakt. Er lagen viltmatten sinds het monolytisch beton was gestort. En stuclopers erop tegen beschadiging. Nu de vloer uitgehard is moet ie droog worden, voordat Piet Harlaar het beton kan polijsten en impregneren.
Als het donker wordt zie je pas goed hoe hoog de ruimte is. Met het licht erin lijkt het wel wat op een kerkruimte :-)
En op een doorzonwoning. 's Ochtends vroeg en 's avonds laat, kan de zon recht door de woning schijnen. Nu alleen de zon nog ;-)

ruiten208 ruiten213
GWbetonstortenmuren01 GWbetonstortenmuren02 GWbetonstortenmuren03

Dinsdag is het dan zover. Ik zit op mijn werk en krijg gedurende de dag met foto's updates van het storten der wanden van de grote woning. Links is te zien hoe de bekisting van de zijkanten van de muur is gemaakt. Deze bekisting is nodig zodat het beton niet wegloopt. Op de meest rechtse foto is te zien dat ook de bovenkant van de schuine wanden wordt afgetimmerd. Ook daar kan de beton natuurlijk wegstromen!

GWbetonstortenmuren04 GWbetonstortenmuren05 GWbetonstortenmuren06

Maar de beton die geleverd wordt, is redelijk dik. De brei zakt daardoor traag naar beneden, maar loopt ook niet te hard weg. Beetje bij beetje wordt de hele muur volgestort. De schuine delen wordt steeds verder ingekist.

GWbetonstortenmuren07 GWbetonstortenmuren08 GWbetonstortenmuren09

Zo'n lange slurf aan de betonpompwagen is handig, want daarmee kan je overal komen.

GWbetonstortenmuren10 GWbetonstortenmuren11 GWbetonstortenmuren12

En beetje bij beetje komt het af. En aan het eind van het werk stapt Gerard (nota bene door het raam!) naar binnen in het kleine huis.

We zijn weer een stapje verder!

Vrijdag hebben we de holle wanden van de grote woning neergezet. Deze holle wanden moeten vol beton worden gestort. Eigenlijk ziet het er al enorm imposant uit.

GHbetonkorf1

Een van de betonkorfen pastte vrijdag niet onmiddelijk goed op z'n plek. En omdat het donker werd, gingen Peter en Gerard daar maandag mee verder.

Dat vergt heel veel en goed kijken waar ie nou precies wel en niet past. Dat levert een beetje komische taferelen op. (Sorry Peter) Maar... het gaat allemaal wel passen!

GHbetonkorf157 GHbetonkorf171

 

Verder worden de uiteinden van de muren beplaat, zodat het beton als het er van bovenaf ingegooid wordt, er niet direct weer uit stroomt.

GHbetonkorf0180 

GHbetonkorf183  GHbetonkorf177

GHbetonkorf172

 

Peter maakt de beplating op de kop goed vast. Rond een uur of twee stelt ook Eric Fijma (toezicht gemeente) zich nog even op hoogte en dat levert een fraai plaatje op!

Afgelopen donderdag kwamen de (holle) betonnen muren aan zodat ze vrijdag gezet kunnen worden. Gerard had een wagen besteld met zelfdraaiende wielen, zodat deze de bocht kon nemen. De man van de betonnen muren zei nog op basis van de drone foto: dat gaat lukken met onze wagen. 

Helaas was het een voorbeeld van hoe ingewikkeld haakse hoeken in wegen zijn.  De holle betonne wanden worden op de kavelweg neergezet. Gelukkig hoeven er vandaag nog geen buren langs. ..

GHBETON0018 GHBETON0036

 

's Avonds gaat Marien naar Staatsbosbeheer, dus de ondergaande zon wordt bestudeerd. De volgende ochtend komt Dave met een kraan. Gerard, Peter en Dave houden staande beens werkoverleg.

GHBETON0045 GHBETON0050

Dave zal met de kraan de wanden halverwege de oprit leggen, waar de vrachtwagen ze gisteren had moeten achterlaten. Daarvandaan takelt hij ze naar het huis. 

GHBETON0057 GHBETON0058b

Als de platen eenmaal liggen kan het takelen en opzetten van de wanden beginnen. Dave kijkt in zijn kraan heel precies naar de signalen van Gerard. Ietsje omhoog, vlak, ietsje naar beneden. De eerste wand moet recht komen te staan. Da's makkelijk. Je moet alleen wel zorgen dat alle metalen stekken netjes IN de holle wand terecht komen. 

GHBETON0077 GHBETON0090

Als de muur dan staat, trekt Gerard nog even zijn vrolijkste gezicht als de fotografe langshuppelt. Op de foto zie je goed hoe de wanden met metalen kikkers (llijkt op kikkerpoten) wordt vastgezet aan de vloer.

GHBETON0072 GHBETON0086

Dan is het tijd voor de wand die er haaks op moet komen. Deze moet onder een hoek van 4 graden geplaatst worden. Dit is een bijzonder element aan ons huis. Zo lijkt het voortdurend in de klei te zakken. Maar als de wand (die toch de neiging heeft recht te hangen..) SCHUIN over de stekken moet, kost het toch even pielen. Deze grote wand moet drie keer opnieuw omhoog, omdat ie vastzit op een stek. Maar dan zit ie toch....

GHBETON0095 GHBETON0109b

En zo staan de eerste twee wanden.

GHBETON0120

GHBETON0159

 Als alle wanden staan, moeten tussen de wanddelen nog wapeningskorven worden geplaatst. Als komende week het beton in de wand wordt gestort, zitten hiermee de wanden stevig aan elkaar. Als dit is gebeurd, verklaren we het weekend!

GHBETON162826 GHBETON162631b

 

GHBETON162425b

Al met al is het een enerverende dag!

SBBbezoek1Gisteren waren we met een groep op een bijeenkomst van staatsbosbeheer. Boswachter Freek Rebel en beheerder Jaap Meeuwisse lichtten toe hoe zij beheer van de bossen zien en regelen. 

Daarna was er ruimte om wensen vanuit Oosterwold te inventariseren. Boswachter Freek heeft dit geinventariseerd. Veel wensen hebben betrekking op het gezamenlijk beheer van bewoners met vrijwilligers met Staatsbosbeheer (SBB). SBB vind het belangrijk dat de afspraken met vrijwilligers worden gecoördineerd en dat er één plan komt voor het beheer en de aanpak van de bosstroken. Daarom zochten zij een aanspreekpersoon en coordinator voor vrijwilligers. Ik (Marien) heb aangeboden deze rol op me te nemen. Dat krijg je als je veel je mond open doet! Bovendien past het heel goed bij de doelstelling van de stichting Paradijsvogelbosje, waarbij we het ontwikkelen van het landschap met en door bewoners willen bevorderen. Meer over de stichting vind je op de Stichtingpagina op deze site.

We waren verheugd over de plannen van SBB om met name de zuidelijk gelegen bosranden (op het zuiden gelegen randen van de bossen) te verrijken met gevarieerde struiken en ondergroei. Daarmee kan een bosrandmilieu ontstaan. Zo'n bosrand is ook voor het (vaak eenzijdige) bos en de ecologie een grote stap vooruit. Bij de bosrand in onze eigen wijk kan dat mooi gecombineerd worden met de aanpak van de door essentakziekte verzwakte bomen.

In sommige gevallen moet er voor bijvoorbeeld het maken paden of het uitdunnen van bosranden gekapt worden. Voor het kappen van bomen raadde SBB ons aan om contact op te nemen met het houthakkersgilde in Almere waar SBB al regulier mee samenwerkt.

Tenslotte werd er door verschillende wijkverenigingen ingebracht dat er wensen zijn voor het toegankelijk maken van het bos. SBB heeft de gelegenheid geboden om hiervoor per bosperceel zelf voorstellen in te brengen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat alles kan. Ook bij het Paradijsvogelbosje zou een bescheiden bospad zich vast op enthousiasme van wandelaars kunnen rekenen. Heb je ideeen over beheer van één van de bosstroken en wil je je melden als vrijwilliger, dan willen we je vragen om je bij Marien te melden. Gebruik hiervoor het adres: info AT paradijsvogelbosje.nl.

 

 

Gisteren was het vrijdag en ging Marie-José gezellig mee naar Oosterwold. In de ochtend waren we wat later, omdat Gerard een dakraam ging ophalen. Dat zetten we er begin volgende week in.

Toen wij aankwamen, wandelde een koppel langs de akker. We hebben kennis gemaakt met Simonetta en Gijs. Zij gaan aansluiten om de bocht tegen plangebied Nobelhorst aan. Met dat er nu ook in het zuiden van ons gebiedje mensen landen, groeit het nu snel naar elkaar toe. Ik word er toch een beetje opgewonden van. Je wilt tenslotte toch dat je wijkje echt een wijkje wordt. En als dat dan lijkt te lukken...

De koffie smaakt ons goed en de wandeling over de kavel en door het bos laat zien dat er geen wezenlijke stormschade aan bomen en planten is. Eén van de ramen van de platte kas is wel omgevallen. Dus ik moet glas ruimen in de moestuin. Wel een beetje een rotklusje. Omdat ons huis in Hoofddorp langzamerhand in de verkoop gaat, gaan de balkonbakken voorlopig in de platte kas. Ik oogst nog wat van de heerlijke worteltjes (die zijn als ze binnen een dag op je bord liggen toch echt lekkerder dan uit de winkel) en ruim de bouwplaats op. 

Als we over de akkers lopen zien we dat op de plekken waar de trekkers veel moeten draaien de grond behoordlijk verdicht is.

AmphitheaterParadijsvogelbosje

Ik beeld me nog even in dat we hier volgend jaar voorstellinkjes kunnen houden....

En dan gaan we weer door met de bouw. Op zich is het opbouwen van houtskelet best redelijk eenvoudig, Je moet natuurlijk alle verbanden goed organiseren en dit is het moment waarop alle leidingen weggewerkt worden, dus moet dat ook allemaal definitief uitgedacht zijn. Maar als de wanden en deuropeningen dan staan... dan staan ze ook.

Als we vrijdagavond vertrekken staan alle binnenwanden en nemen we nog even de tijd om fotograferend rond te gaan.

wandenkeuken0090 wandenkeuken0117

Hierboven staan we allebei in de keuken. En hier zie dat deze woning toch best "tiny" is. Als je beseft dat je ook nog aan beide kanten kasten moet hebben.

wandennatteruimte0094 wandentechnischezolder0102

De groene ruimte is onze natte cel. En rechts zien jullie de technische "natte" ruimte voor verwarming etc. Deze zit boven de natte ruimte. Lekker korte leidingen....

wandenslaapkamer0093 wandenwoonkamer0095

Links staan we in de slaapkamer. Het witte gat gaat straks dicht met een luik, maar maakt het voor ons mogelijk om bij de techniek van het toilet te kunnen. In de linkernis bouwen we een inbouwkast. Rechts sta ik in de woonkamer. Door de steiger kun je de mooie hoogte niet zien. Of zoals Marjon het 's middags zei: "waar hebben jullie de woonkamer gelaten...".  En vanaf de steiger ziet het er zo uit:

wandenPanorama5a

En tijdens het opruimen zien we ook het appje van Marjon. De bouwvergunning lag in de bus. Nu nog 6 weken wachten en dan....

's Avonds rijden we naar huis en zijn blij dat de Paradijsvogelweg Noord is aangepakt en weer open is. (ze zijn alleen vergeten de borden 30 km per uur weg te halen... Maar een kniesoor die daarop let...

Nu eens geen uitgebreid verhaal maar gewoon sfeerplaatjes van mooie herfstluchten. We hebben de afgelopen week niet zoveel zon gehad, maar als ie schijnt geeft dat mooie beelden.

Het drone team dat twee weken geleden langskwam, stuurde vanmiddag een aantal van de restfilmpjes die ze zelf niet publiceren, maar die ze wel van ons maakten, op.Hartelijk dank hiervoor Bart en collega's!

Met enig kunst en vliegwerk heb ik er zelf een compleet filmpje van gemaakt.

Vorige week lukte het niet om er een mooi geknipt filmpje van te maken. Nu heb ik mij met een heuse handleiding de basisbeginselen eigen gemaakt.

Bovendien is het filmpje veel scherper gebleven. Eigenlijk ben ik best een beetje trots op mezelf.

 

 

 

Heironder het nieuwe filmpje::

 

En hieronder het filmpje dat de Maak Oosterwold organisatie vorige week publiceerde:

Een goede week geleden hebben we met de gebiedsregisseur Ivonne de Nood van gedachten gewisseld over de aanleg en het ontwerp van de kavelweg. Aanleiding was dat de Oosterwold organisatie in onze wijk een rechthoekige kavel had uitgegeven, en wij maken ons als Vereniging van de Frederik van Eedenweg zorgen over de toegankelijkheid van de kavelweg als er haakse bochten in komen.

De uitkomst van dat overleg was, dat de gebiedsregisseur maximale vrijheid wil gunnen aan de initiatiefnemer. En dat zij daarom niet van tevoren met het bestuur van de Vereniging van de kavelweg afspraken wil maken aan welke eisen het tracé van de weg moet voldoen.

Op zich is er iets voor te voelen, dat een nieuwe initiatiefnemer zich in de keuze van een kavel niet belemmerd voelt door ideeën of wensen vanuit een Vereniging waarbij diegene zich nog niet heeft aangesloten. Maar de keerzijde is, dat diezelfde initiatiefnemer, zodra hij/zij zich aansluit binnen een wijk gebonden voelt aan de wensen van nieuwe initiatiefnemers, terwijl iedereen zich wel verantwoordelijk voelt, zowel voor de kwaliteit en toegankelijkheid van de weg, als voor de financiële consequenties.

Het probleem dat wij voorzien heeft vooral te maken met de aanleg van een kavelweg met een rechte hoek erin. De gebiedsregisseur vindt dat zij een kavelweg met een rechte hoek kan uitgeven. Initiatiefnemers en Verenigingen moeten dan maar zelf uitzoeken hoe ze die hoek omkomen.

Het lijkt erop dat er in de Oosterwold organisatie niet is nagedacht over de eisen die lange vrachtwagens stellen aan bochten. En het is vervelend als Verenigingen tegen initiatiefnemers aan een kruising of bocht moeten gaan vertellen, dat de weg anders moet liggen dan in het initiatief, het plan bij de Anterieure Overeenkomst, of zelfs in de Vergunning is vastgelegd. Dat is met name vervelend voor mensen die in de toekomst aan de binnenbocht hun kavel kiezen. Ik hoop toch niet dat ik eens aan een initiatiefnemer moet vragen om onvoorbereid een tiental meters extra verharding aan te leggen, omdat de kavelweg met een rechte hoek niet berijdbaar is.

Het probleem kan het beste worden toegelicht met een voorbeeld. Stel je legt een haakse hoek of kruising aan met rechte wegen. Als je de regels van Oosterwold aanhoudt, dan legt iedere initiatiefnemer 2,75 meter verharding aan. Dat leidt tot een kruising met rechte hoeken. In verkeerskundige termen heet dat een bochtstraal van 0. Er is immers geen bocht, maar alleen rechte hoeken, en met de standaardbreedte van 2,75 meter ontstaat aan de rand van de weg ook een haakse hoek.

 

0p het internet vind ik een inzichtelijke bron over de ruimte die vrachtwagens nodig hebben om een bocht te draaien. https://berkela.home.xs4all.nl/cad%20vervoer/cad%20vervoer%20draaicirkels.html#draaicirkels.

 

 

Hieruit blijkt dat een Brandweerauto (straal van 8 meter) een aanzienlijk kleinere draaicirkel heeft dan een vuilniswagen (straal van bijna 10 meter) en die nog weer korter dan een dubbelassige vrachtwagen (straal van 12 meter). (Een draaicirkel is twee keer zo groot als de draaistraal.)

Als je in Oosterwold uitgaat van een weg van 5,5 meter breed en je accepteert dat een vrachtwagen niet op zijn eigen weghelft hoeft te blijven, maar helemaal de buitenbocht mag nemen om de bocht te halen, dan kan je beredeneren dat een vrachtwagen met een draaistraal van 12 meter een bocht alleen kan nemen, als de binnenbocht een straal heeft van tenminste 12 meter minus de wegbreedte. Dat zou dus een minimale bochtstraal van 6,5 meter zijn.

Hoeveel verharding kost deze bocht? Een kleine rekenexercitie: De oppervlakte van een bochtstraal kan berekend worden als het verschil tussen de kwartcirkel van de bocht en het vierkant waarin deze kwartcirkel past. Het oppervlak van een cirkel van 6,5 meter is 132,73 m2. Een kwart van die cirkel is dus 33,18 m2. Een rechthoek van 6,5 x 6,5 meter heeft een oppervlakte van 42,5 m2. Het verschil tussen 42,5 en 33,18 is 9,32 m2.

Wat betekent dit voor een initiatiefnemer die een kavel met aan twee zijden een weg heeft?

Om ervoor te zorgen dat vrachtwagens kunnen rijden, moet de initiatiefnemer een binnenbocht aanleggen die minimaal een bochtstraal van 6,5 meter heeft. Daarvoor moet die initiatiefnemer dus ruim 9 vierkante meter extra verharde weg aanleggen. Als deze initiatiefnemer al een kavelweg aan twee zijden van zijn kavel heeft, met dus verhoudingsgewijs veel verharding, dan zal diegene niet blij zijn met de opdracht (van de Vereniging) om een bocht met ruim 9 vierkante meter meer verharding aan te leggen. 

Deze berekening gaat nog uit van het geval dat de kavelweg direct aan beide zijden kan worden aangelegd. Als één zijde voor loopt en er dus maar een halve weg kan worden aangelegd, wordt het probleem met draaicirkels alleen maar groter. Bij een weg van 3 meter vereist een draaicirkel van 12 meter een bochtstraal van 9 meter. En op een weg van 3 meter kan een vrachtwagen van 2,5 meter breed nauwelijks heen en weer steken.

Deze uiteenzetting (met excuses voor de technische details) laat zich samenvatten tot een kernvraag: wie is verantwoordelijk voor de verkeerskundige berijdbaarheid van de kavelweg? Gebiedsregisseur Ivonne de Nood geeft aan dat de initiatiefnemers en de kavelvereniging verantwoordelijk zijn, maar dat zij als gebiedsregisseur de vrijheid neemt om kavelwegen met rechte hoeken uit te geven. Staan die twee zaken niet op gespannen voet met elkaar? Dat lijkt mij in ieder geval erg kort door de bocht.

Voor nieuwe initiatieven willen wij vanuit de Vereniging Frederik van Eedenweg een paar adviezen meegeven:

1: Houd rekening met naburige kavels en het tracé van de kavelweg voor en na je eigen kavel.

2: Zorg dat het mogelijk is om bochten in de kavelweg aan te leggen met minimaal een bochtstraal van 6,5 meter (binnenbocht verharding). Of dat nu geldt voor je eigen kavel of die van je buren (of wat de vorm van jouw kavel overlaat aan jouw buren). 

3: Als je een kavel verwerft met aan twee zijden een weg, is het veel logischer om de kavel af te ronden conform het verloop van de bocht. Als je uitgaat van een minimale bochtstraal van 6,5 meter, en de kavelweg loopt voor de helft op jouw kavel, dan krijgt de kavel een bochtstraal van minimaal 9,25 meter.

4: Zoek contact met mede-initiatiefnemers, via de gebiedsregisseur en/of de Vereniging van de kavelweg. De gebiedsregisseur gaat meestal akkoord met wijzigingen als alle betrokken buren gezamenlijk een voorstel indienen.

Hopelijk komt er een mooie lusvormige weg door onze wijk te lopen, die aan alle initiatiefnemers de ruimte biedt om een kavel naar eigen wensen vorm te geven, EN het benodigde verkeer gelegenheid biedt alle kavels te bereiken.

PS: De twee foto's zijn geleend van VastGereden.nl Een aanrader om inspiratie op te doen, hoe je een mooie weg aanlegt.

 

VerenigingLeden44Op 2 november zaten we gezellig met buren bij elkaar (zie blog). Die avond zijn er zowel voor het deel van onze wijk dat direct op onze kavel aansluit, als voor het zuidelijke deel voorlopige tekeningen gemaakt. Daarbij zijn mensen naar andere plekken gegaan, hebben mensen nagedacht over de vorm van de kavel etcetera. Van het zuidelijke deel heb ik nog geen tekeningen gezien die bij de gebiedsregisseur zijn ingediend, maar van het noordelijke deel wel.

Op de kaart van de gebiedsregisseur van 10 november zijn de wensen van de initiatiefnemers nog niet volledig ingetekend. Maar als dat wel zo is ziet de kaart er als volgt uit:

 

standvanzakenburen20161114

 

Zoals jullie zien, zou de weg met deze initiatiefnemers snel kunnen vorderen. Initiatiefnemers 258 en 405 kunnen vaart maken in het ontwikkelen van hun kavel. Wil je daarop meeliften dan zou je voor de kavel met het vraagteken kunnen kiezen. de kavel is ongeveer 1800 m2 groot. Je zou een van onze buren worden.

Volgens de laatste stiphouders (die doorverhuisd zijn in de wijk) is archeologisch onderzoek niet nodig (uitzonderingsregel), maar dit moet je zelf controleren.

Ben je geinteresseerd in de kavel, dan is natuurlijk de gebiedsregisseur degene bij wie je je moet melden om een stip te zetten. De kavel wordt met de reguliere procedure aangeboden. Je kunt daarvoor bijgaande kaartje gebruiken. Wij horen heel graag ook, als jij dat doet. Dan is er namelijk overleg met de aanliggende kavels mogelijk (wij krijgen je gegevens niet van de gebiedsregisseur). Zij kunnen je dan ook over hun plannen vertellen. Bovendien voorkomen we zo dat 10 mensen zich hoopvol voor deze kavel gaan melden. (zou ook een beetje gek zijn)

Je kunt ons bereiken via de contact knop op deze website.

Voor de beeldvorming zet ik toch het kaartje van de gebiedsregisseur erbij omdat je daar de ligging ten opzichte van de Paradijsvogelweg goed kunt zien.

Kortom een kavel voor het inkoppen of inkopen, net wat je wilt. We heten je graag welkom in de wijk!

NB (16 november 2016): initiatiefnemer 419 heeft op het vraagteken een vraagteken gezet (hoorden we van één van de andere initiatiefnemers. Hij was helaas te laat je gegevens te vragen.) We hopen dat je contact met ons opneemt, zodat we een ander kunnen uitwisselen, maar vooral: je welkom heten!

standvanzakenburen20161110 gebiedsregisseur

 

 

Als we vrijdagochtend op de kavel komen, is duidelijk te zien: vannacht heeft het gevroren. Vast niet heel veel maar de Cosmea's en de Afrikaantjes die dit jaar veel en heel lang hebben gebloeid zijn er voor dit jaar echt klaar mee!

sintmaarten23sintmaarten31

Vandaag wordt voor het eerst iets duidelijk van de ruimtes. Allereerst wordt een kast gebouwd. Hiervandaan kan allerlei stevigheid gecreëerd worden. Rondom en boven de meterkast komen ook alle installaties. Kortom een kast waar van alles uit vandaan komt.

En hoewel het natuurlijk belangrijk is, dat alles in het huis voortgang krijgt, heb ik soms ook behoefte om iets te doen dat bij "de droom" hoort. Dus ik ontsnap vandaag aan het huis. 't is ook wel heel lekker weer. En waar Marien zich bezig houdt met een o zo belangrijke klus om de laatste onderdelen van de fundering echt goed te isoleren, sluip ik naar de stenen/tegels die we in het voorjaar via marktplaats van diverse plaatsen hebben weten te bemachtigen.

Eén van onze dromen is in de aardwal wij het huis een amfitheater te bouwen dat uitkijkt op de bosrand.

Om het amfitheater tegen de bosrand te bouwen moeten de stenen over de rand naar het theater gebracht worden. Een zware klus. De vloer moest nog vlak gemaakt worden en toen kon het stapelen beginnen: Ik heb het niet koud gehad! Er staat al best een mooi muurtje om op te zitten.

Misschien komen Noortje Braat en Egon Kracht hier komende zomer wel een keertje spelen?

sintmaarten35 sintmaarten37

Het is nog verre van af, maar een begin is er! Ik kan me de lol van deze plek wel voorstellen. En dan rest een gepast: Gute nacht, Freunde!

sintmaarten40

Al jaren zijn wij betrokken als vrijwilligers bij natuurtuin De Punt in Arkel.

Afgelopen jaar hebben Wilma en Kees ons vooral in het voorjaar toen er 2300 bomen en struiken geplant moesten worden, in weer en wind geholpen. Naast het planten brachten ze ook stekken uit hun eigen natuurtuin mee, die onze natuur ook mee op gang bracht.

Het laatste anderhalf jaar waren zij ook drijvende krachten achter het creeren van een Prachtlint voor bijen, vlinders en andere insecten in de Alblasserwaard.

Van Kinderdijk tot Leerdam en Gorinchem zijn overal vrijwilligersgroepen actief om de natuur een handje te helpen.

De ambitie is een bloemrijk lint door de Alblasserwaard-Vijfheerenlanden voor vlinders, bijen, vogels en iedereen die er van wil genieten.

Nu is het Prachtlint één van de 18 vrijwilligersorganisaties die gekozen is uit 400 inschrijvingen.

Genomineerd dus  voor de “Meer dan handen vrijwilligersprijs 2016”.

Een enorme opsteker voor alle vrijwilligers die in weer en wind actief zijn.

 

Meer daarover is te lezen op www.prachtlint.nl. Ook zijn hier veel  tips voor het inzaaien van dergelijke gebieden te vinden. Tips die ook voor Oosterwolders behulpzaam kunnen zijn, de grond in de Alblasserwaard is namelijk heel vergelijkbaar met die in de Flevopolder (lees ze dus vooral, je kunt er ook je eigen plan mee uitwerken.).

Nu is dit project genomineerd voor "Meer dan Handen 2016". Een vrijwilligersprijs.

Tijd om iets terug te doen voor de prachtnatuur die zij hielpen creëren.

Ik wil jullie oproepen dit project te steunen voor de vrijwilligers prijs. Het kost niets, je kunt iets winnen en hen steunen. Stem dus!

 

Stem hier!

 

 

 

 

Dank je wel!

 

 

sintmaarten05

sintmaarten09

Nu staat ons huis als een heilige steen in Mekka in het landschap. Blijft dat zo? Nee dat blijft niet zo! Daarom kwam deze week een enorme stapel gezaagde douglashouten latten binnen. Deze moeten de komende weken en maanden ('t is nogal een klusje namelijk) om het huis gezet worden. De heftruck waarmee de houten latten werden uitgeladen was weer een mooi apparaatje. Maar ook het inladen van de container was een aanzienlijke klus. Op de onderste foto kan je wel mooi zien dat de latten allemaal een verschillende breedte hebben. Nu moet blijken dat wij ons niet te erg hebben misrekend.;-)

Langzamerhand bouwen we ook binnen verder.

sintmaarten17

Electriciteitsdozen worden ingebouwd. Schakeldozen bedacht. Alles moet natuurlijk keurig op de juiste plek komen en worden uitgemeten.

 

Hieronder de muur van de toekomstige keuken.

sintmaarten012

 De impressie van de architect van de woning:

 

Het drone team dat vorige week langskwam, stuurde vanmiddag een aantal van de restfilmpjes die ze zelf niet publiceren, maar die ze wel van ons maakten, op.Hartelijk dank hiervoor Bart en collega's!

Met enig kunst en vliegwerk heb ik er zelf een compleet filmpje van gemaakt.

Wie mij nog uit kan leggen hoe ik beelden uit het filmpje kan knippen (Windows movie maker light), helpt mij voor een volgende keer.

 

 

 

Voor nu de situatie van vorige week vrijdag:

 

En hieronder het filmpje dat de Maak Oosterwold organisatie vanochtend publiceerde:

En toen was het vrijdag dan zover! Donderdagavond hadden de mannen tot laat doorgewerkt. En op vrijdag zou het monolitisch beton worden gestort. Voor ons is dat de definitieve afwerkingslaag. Heel spannend dus. En op vrijdag ga ik mee naar de bouw, dus dan zijn we een beetje zondagsbouwers.... We waren eigenlijk te laat voor het spectakel van het storten. Gelukkig kent aannemer Gerard inmiddels onze lust op foto's dus ik was nog niet binnen (buiten eigenlijk) of hij zei: ik heb van het storten een foto gemaakt, die app ik je zo wel..... Fijn, Gerard. De foto rechts is dus van Gerard.

Op de foto zien we Piet die de hele dag voor de vloer heeft gezorgd.

 

 

 

monoliet94 monoliet95

 

monoliet105

En vanaf vandaag hoor ik ook bij de groep met zo'n bouwmutsje op.

En al bij het storten hoor ik de mannen die het kunnen weten, zeggen: het beton is wel héél dun. Ik laat me uitleggen dat dat in principe niet erg is maar dat de klus daardoor wel lang gaat duren. En vandaag leer ik een nieuw aspect van bouwen....geduld. Wij zijn daar niet zo goed in. Piet wel. Die wacht en werkt onversaagbaar.

En bij veel wachten komt zo'n bouwmuts wel van pas. Het is buiten toch echt niet meer lekker warm....

Marien en ik graven nog wel het uiteinde van de hemelwaterafvoer in, zodat deze in de grote vijver loost.

En dan kijken we maar weer of er al iets met het beton kan..

 

monoliet111 monoliet110

 

Om vijf uur laten we Piet achter op de kavel. Hij heeft dan z'n lampen geinstalleerd. De verwarming in z'n auto aan. Hij komt de nacht wel door. Het beton zit er sinds 8 uur in. Vanaf een bepaalde hardheid, moet het ieder uur gepolijst worden, tot het echt hard is. Vanaf het eerste moment dat de machines erop gaan duurt het nog eens zo lang als het al duurde vanaf het storten. Piet moet dus de hele nacht doorhalen. Ik benijd het niet, maarPiet doet zijn werk en belooft ons een bericht te sturen als ie weggaat....

Dat bericht komt om 8 uur 's ochtends.... Als Marien vraagt "ben je tevreden" (ivm dunne beton), kan ik gelukkig bevestigend antwoorden. In dit proces is er een nieuwe held: Held PIet!

De volgende dag gaan we met Roy nog naar Oosterwold. 't Is geen mooi weer, dus eigenlijk kunnen we niet zoveel doen, maar we zijn nieuwsgierig.

monoliet194 monoliet260

 

monoliet202Hierboven zie je dat er nu toch vloerbedekking in het huis ligt.... De betonvloer is met plastic en vilt afgedekt om beschadiging te voorkomen. Stiekem kijken we naar binnen. Er stiekum op gaan staan durven we nog niet.

vossenhol284Dus we kijken heel veel op het land. Hoe staat het erbij? Waar is het vol, waar is het leeg, welke planten doen het waar goed etc.

En als we het bos inlopen, zien we veel paddenstoelen (die blog gaat van Marien komen), maar ook.... een vossenhol! Ik vind het wel van lef (onbezonnenheid) getuigen dat Marien zijn hand er zo in durft te steken.... Maar toch leuk bij de buren. Enne onze buren die kippen willen.... 's nachts toch de kippen maar binnenhalen denk ik.

 

 

Nu voor vrijdag het storten van de monolitische vloer is gepland moet er even doorgebuffeld worden. Peter springt ook weer even bij. Op de vloer wordt een reflecterende laag aangebracht. Hiermee wordt de vloer nog beter geisoleerd. De wanden worden met platen bezet, nadat er een dampwerende laag is aangebracht. De electriciteitsdozen worden aangebracht. En de afvoer van de douche wordt goed in de vloer gezet. De badkamer is nu goed te herkennen omdat hier groene platen tegen de muur zitten.

Daarna worden de leidingen van de vloerverwarming aangebracht. Dat moet netjes in compartimenten, want wij willen een zeer groot deel van het jaar in onze slaapkamer geen verwarming aan hebben. Die moet dus aan en af geschakeld kunnen worden.

 

 

verwarming53uitsnede

verwarming56

Om vrijdag te kunnen storten wordt donderdagavond bij groot licht doorgewerkt.

verwarming61 verwarming81

Afgelopen woensdag zijn we bij elkaar geweest met alle toekomstige bewoners van de wijk Frederik van Eedenweg. En een paar belangstellenden die er hard over nadenken om in deze wijk te landen. We werden gastvrij ontvangen bij Eduard en Zilla thuis, waar we door de grote toeloop al gauw met extra stoelen moesten inschikken aan de lange tafel. 

 

 

Uiteraard was er eerst ruimte voor kennismaking, waarbij Zilla ieder van ons een kaart liet uitzoeken om zijn of haar verwachtingen voor deze avond kon toelichten. Dat bracht al meteen een levendig gesprek op gang. Niet alleen waren er nieuwe mensen die met iedereen konden kennismaken. Ook waren er nieuwe ontwikkelingen die stof deden opwaaien. Zo was een kavel aan de bosrand vrijgekomen, en zijn mensen doorgeschoven zodat een andere kavel vrijvalt.  Een lastig onderwerp in de samenwerking met de Oosterwold organisatie is hoe bochten in de kavelweg tot stand komen. Dat is nu urgent, omdat een van de initiatieven een rechte kavelweg heeft toegewezen gekregen, terwijl wij ervan waren uitgegaan, dat op deze hoogte al een bocht in de weg zou ingaan. Gelukkig begrepen alle aanwezigen, dat je rekening moet houden met bochten, zodat er in dit gezelschap tot een gezamenlijke invulling van kavels kunt komen.

Ook wordt er voor het eerst een tekening gemaakt voor de andere uitgang/ingang van de boog die door onze wijk gaat lopen.

Het is goed om bij deze mensen te zien dat ze allemaal een droom waar willen maken, maar ook dat de vereniging op termijn goed moet werken en dat we daar samen verantwoordelijk voor zijn. 

Wel vinden we het ingewikkeld om om te gaan met enerzijds de vrijheid van nieuwe initiatiefnemers en anderzijds hoe lastig het voor de vereniging is om in contact te komen met nieuwe initiatiefnemers als die (om wat voor reden dan ook) niet zelf contact opnemen of zich niet laten vinden. Gevorderde en nieuwe initiatiefnemers kunnen elkaar niet altijd makkelijk vinden. Zeker niet als een wijk ineens erg populair is.  Dan is een initiatievenkaart van meer dan een maand oud ineens mega-verouderd. 

We hebben vooral heel veel energie gezien bij de mensen die willen aanhaken. Daar krijgen wij ook weer heel veel energie van.  Over een jaar ziet de wijk er zo anders uit, dat kunnen we ons gewoon niet voorstellen!

Of de brievenbus wordt altijd twee keer bezorgd.

Vrijdagochtend zitten we er eigenlijk een beetje doorheen. We hebben hard gewerkt. En er is gedoe op te lossen, maar dat lukt effe niet zo goed.

Dan krijg ik een SMS van Guido. "Ik had geen zin om te werken en ben in de auto gestapt naar jullie." Geen somberkoffie thuis dus, op naar Oosterwold.

Guido is enthousiast over wat we al bereikt hebben. 't Is soms als je er met je kop middenin zit best lastig om dat te zien. Maar ja als je dan na afloop onderstaand plaatje maakt....

Guido is zo iemand die op hete moment ineens gewoon effe iets komt doen of brengen. Hij hielp met het maken van de maquettes en zo was hij er ook op de dag van de levering van de grond (toen dit alles nog vlak was...). Als je op de foto's klikt, kom je in de betreffende blogs terecht.

Rechts zie je de brievenbus die Guido voor ons maakte. Helaas was de brievenbus in het vervoer gehavend geraakt en bovendien gingen er op dat moment nog zulke grote en zware machines de grond op dat wij 'm niet ter plekke durfden achterlaten. De enkele keer dat we post kregen, gooide de postbode het in het wc hokje naar binnen.

Afgelopen weken hadden we verzonnnen hoe we het euvel van de beschadigingen aan de brievenbus konden oplossen. Dus vandaag gooiden we de brievenbus in de auto. Guido moest 'm zelf maar neerzetten en schilderen. (nou ja gronden dan...) En dat heeft ie gedaan:

brievenbus 0015 brievenbus 0016
brievenbus 0022 brievenbus 0023

 

We zijn heel blij met de nieuwe gegronde versie...

Natuurlijk krijgt ie ook nog een definitief kleurtje en gaat de klep er weer in....

Maar voorlopig staat ie mooi te wezen!

brievenbus 0027a

Goed gedaan Guido! Een brievenbus wordt altijd twee keer bezorgd!

Vandaag hebben we met aannemer Gerard van Wees en hulp van Peter het dak dicht gemaakt. Dat wil zeggen dat nu alle wanden en het dak geheel zijn ingepakt met een zwarte, waterdichte en dampopen foli, Multivap UV+ genaamd. Dat zou ons huis droog moeten houden, en tegelijkertijd ervoor zorgen, dat condens door de folie heen kan uitdampen, zodat het hout niet gaat rotten.

De Multivap wordt in stroken van anderhalve meter aan elkaar geplakt met de plakstroken die aan iedere strook onder en boven zitten, zodat de naad dakpansgewijs verlopen en dus de regen niet naar binnen laten vloeien. Met een wel zeer kleverige tape worden de naden extra vastgezet. De moeilijke hoekjes zijn natuurlijk bij de opstaande randen van de boeideel en in de nok. Dat soort gepuzzel vraagt vaak overleg en improvisatie in het werk, dat zelfs op hoog niveau gevoerd wordt.

We zetten over de Multivap folie vertikaal dunne plinten, die de folie goed op zijn plek houden, en het regenwater laten aflopen. Die hebben we eerst zwart geschilderd, zodat ze strak niet opvallen, als we er douglas-houten beschieting aan vastmaken.

 

Omdat we de noordzijde op het dak op gelijke hoogte willen als de zonnepanelen die er later aan de zuidzijde opkomen, hebben we daar meer hoogte en vervangen we de plinten door balken. Daarmee maken we meteen een soort kippetrap, die voor het lopen over het dak nu goed uitkomt. Dat was een mooi klusje voor mij. Gerard heeft ook even het fototoestel ter hand genomen, zodat ik in een paar weinig flateuze houdingen vereeuwigd ben.

 

Deze balken zijn nu alleen nog in de lijnolie gezet, maar de zichtbare delen verven we later zwart. Daar komt dus straks ook weer de douglas beschieting overheen.

We hebben in één van de openingen in het midden nu een dekzeil opgehangen. Dat creërt meteen luwte in de binnenruimte van de woning. Dat kunnen we goed gebruiken als we volgende week verder binnen aan de slag gaan.

's Avonds heb ik nog een afspraak bij Staatsbosbeheer, dus eet ik een geïmproviseerd hapje in het tuinhuisje, en schiet ik nog een mooi plaatje van het avondlicht.

KWmultivap3 0319Woensdag is het licht op de kavel heel bijzonder. We zijn blij dat het lekker droog blijft. Op de kou kunnen de werkmannen zich kleden . Ik vind het wel bijzonder om alle mannen in mijn omgeving ineens met een muts op te zien. ;-)

 

Hieronder is te zien hoe het kleine huis steeds verder waterdicht wordt. Aan de noordzijde is gisteren de onderconstructie gebouwd voor de betimmering. Aan de zuidzijde zijn nu de tengels voor onder de zonnepanelen aangebracht. 

 

 

 

 

 

 

KWmultivap3 0321 KWmultivap3 0324


KWmultivap3 0326

En als dan het gebouw grotendeels is ingepakt, kijken we nog even ons wandelpad af. Lekker ruig gaan we de winter in...

Dinsdag wordt een extra zeecontainer geplaatst om tijdelijk nog een aantal extra voorzieningen te hebben. 

KWmultivap2 0312 KWmultivap2 0314

KWmultivap2 0316Daarna gaan we weer verder met de andere werkzaamheden.  Ook de linkerkant van het huis wordt in de multivap gezet. Binnen wordt het langzaam donker, omdat we de multivap voor de ramen laten zitten totdat de kozijnen erin komen en we in een keer netjes af kunnen werken.  Daarna gaan ook aan de eerste zijde de tengels voor het hout dat er overheen gaat, erop. Die zijn natuurlijk ook zwart zodat je dat straks niet meer zo goed kunt zien. Tijdens zo'n bouw merk je wel dat je veel bouwt dat na afloop onzichtbaar is. (voor de balken op het dak moet straks nog iemand met een kwast omhoog....

 

 

 

 

 

 

 

KWmultivap2 0317 KWmultivap2 0318

Maandag gaan we aan de slag. Eerst kijken we hoe we de boel vrijdag hebben achtergelaten. (nu is er wel tijd om het dekzeil te checken) En hoewel het maar een kleine bui was vrijdag, zijn we blij dat de boel niet nat geworden is.

Vandaag moeten er allerlei afwerkingen worden gedaan, zodat alles daarna in de Multivap UV + komt. Die laatste toevoeging (UV+) is nodig, omdat straks niet alles onder het hout komt te zitten.

Daarom wordt over de Multivap ook weer een serie tengels gezet.

 

 

 

 

 

 

KWmultivap1 0284 KWmultivap1 0285
KWmultivap1 0291 KWmultivap1 0293
KWmultivap1 0294 KWmultivap1 0295

KWmultivap1 0299

En aan het eind van de dag schildert Marien (binnen) de tengels die er morgen opgaan alvast zwart.

KWmultivap1 0310

Mijn moeder belt vanavond: "Jullie zullen wel moe zijn van al dat bouwen, want ik zie geen foto's op de blog". En ze heeft gelijk. Er wordt op dit moment zo hard gewerkt, dat het 's avonds bijna niet te doen is om de blog nog bij te werken. Bovendien moeten de foto's op de juist plek komen (uit het fototoestel in de pc) en dat ging deze week ook een paar keer mis.

Daarom plaats ik vandaag de foto's van vrijdag. Een dag met veel spektakel!

Mijn ouders waren als bemoedigende krachten aanwezig.

Irene heeft veel van de foto's gemaakt.

Mijn vader vermaakt zich altijd enorm als er grote dingen, met veel krachten te zien zijn. Hiernaast zie hoe hij er met zijn neus bovenop staat. Hiernaast zie je hoe ik met mijn moeder ook heel goed toe kan kijken.

 

 

 

 

KWDAKKRAAN 0040 KWDAKKRAAN 0044
KWDAKKRAAN 0053 KWDAKKRAAN 0066
KWDAKKRAAN 0072 KWDAKKRAAN 0077
KWDAKKRAAN 0083 KWDAKKRAAN 0102
KWDAKKRAAN 0123 KWDAKKRAAN 0124
KWDAKKRAAN 0136 KWDAKKRAAN 0139
KWDAKKRAAN 0139 KWDAKKRAAN 0152
KWDAKKRAAN 0158 KWDAKKRAAN 0174
KWDAKKRAAN 0175 KWDAKKRAAN 0197
KWDAKKRAAN 0216 KWDAKKRAAN 0255
KWDAKKRAAN 0274

Aan het eind van de dag moeten we toch nog snel alles in de dekzeilen hijsen. Er is geen tijd om daarvan droog foto's te maken.

Deze week hebben we de beplating van de houtskeletbouw gereed gemaakt. Het was maandag af en toe best mooi weer, zodat ik mij op de steiger waagde met fototoestel. Het is immers een goede gelegenheid om op hoogte van de nok de omgeving van Oosterwold te bezien. Wat een weids uitzicht!

Afgelopen week streek al eens een sperwer neer op de punt van ons huis. Die keek zo ongeveer zoals onderstaande beeld op ons huisje neer.

Vanaf deze hoogte kan je mooi de verhoudingen in de kavel zien, met zicht op het tuinhuisje en de betonnen vloer van de grote woning.

Op dinsdag hebben we in zeer onstuimig weer de PIR isolatie van de binnenwanden compleet gemaakt, en drie bussen PUR-schuim leeggespoten om alle kieren af te dichten.

's Avonds breekt na een flinke regenbui toch nog de zon door, en dat levert een schilderachtig panorama op, dit keer laag vanaf de grond.

Ons bordje met de naam van onze kavel: Paradijsvogelbosje was aan een opknapbeurt toe. Eerst waren de paaltjes vervangen en had ik met grondverf de vlekken weggewerkt. Nu kon Marie-José het bordje uitbreiden met een Welkom. Met de frisse kleuren en grassprietjes op de bodem maakt het zijn boodschap meer dan waar!

En rondom het bord staat de tuin in de herfst nog steeds vol met bloemen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PIR isolatie zagen

Nu de beplating van het houtskelet grotendeels gereed is kan er isolatie tussen de spanten worden geplaatst. Daarvoor hebben we platen van 12 centimeter PIR met aluminium-laag laten komen. Maar hoe moet je die bewerken? De Piepschuimplaten onder de vloer hadden we eerder met een broodmes gezaagd, maar die tactiek werkt niet omdat het broodmes vastklemt tussen het fijnere PIR-weefsel. Omdat we lange stroken moeten zagen heb ik een bevredigende oplossing gevonden door de platen op mijn blinkendnieuwe zaagtafel te zagen (geen profi-apparatuur helaas, aanbieding bij de LIDL). Omdat de zaag maar ongeveer 7 centimeter diep zaagt, moet ik iedere plaat omkeren en twee keer zagen. Het liefst zaag ik de platen zo krap, dat ze met enig krachtsvertoon klem komen te zitten. Maar dat betekent ook dat ze soms te breed zijn, en dan moet ik

 

  

 

Oogst: We hebben onze schamele oogst van de verspreid geplante mais-planten verzameld. Wellicht zijn de planten door de droogte in de zomer te laat gaan groeien en komen ze nu pas laat met uitgegroeide kolven. Er zijn al wat koude nachten geweest, en volgens internetbronnen kan dat leiden tot zetmeelvorming en meer melige smaak. Dat bleek ook tijdens ons diner met eigen kolven. Volgend jaar iets eerder zaaien en oogsten wellicht. Maar wel leuk, eten van eigen tuin.Gelukkig bieden de pompoenen een overweldigende oogst en zelfs de wortelen groeien in deze klei soms tot formaat winterwortel voor Sinterklaas.

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was vandaag misschien de laatste zomerse dag. In de late middagzon hult ons huisje zich in zachte pasteltinten, en ook de nog steeds uitbundig bloeiende Cosmea's laten zich op bijzondere wijze zien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In opdracht van de gebiedsregisseur is fotograaf Ben te Raa gevraagd foto's te maken van de initiatieven in Oosterwold, om zo ook in beeld de ontwikkelingen vast te leggen. Nou hebben wij aan mooie foto's geen gebrek. Toch legt iedere fotograaf zijn eigen accent. Met de mooie luchten krijgt het landschap een extra dimensie! Als je zo naar het land kijkt, wonen we echt in een idylle straks.

We laten een aantal foto's zien:

 

 

 

De foto's zijn gemaakt in opdracht van de gemeente Almere door Ben te Raa

Met dank aan Ben te Raa voor het toesturen van de foto's.

De wijk begint te groeien. Er staan al heel veel nummertjes, dus het wordt weer tijd om elkaar te ontmoeten. Vanavond is daarom een datum planner uit gegaan. Initiatief 292 is bij ons niet bekend en zullen we via de gebiedsregisseur proberen uit te nodigen.

Mochten er al meer stippen zijn gezet op deze kaart (die natuurlijk na een halve week al verouderd kan zijn.... ), laat het ons dan even weten (via contact zijn wij bereikbaar).

En collega initiatiefnemers: snel invullen he! ;-)

 

Soms heb je zo'n dag waar alles anders loopt dan je dacht. Vandaag was wel zo'n dag.

De auto moest naar de garage om remblokjes te laten vervangen. Er was geen vervangend vervoer, dus we gingen met de trein en de OV fiets. En het woei best hard en we hadden 'm tegen, dus dat was het een forse conditie training.

Leuk vandaag was dat de boswachter Freek met een beheerder Ruud bij het bos van staatsbosbeheer kwam kijken naar schade die de essentakziekte in het bos aanricht. Nu we hem toch spreken, vertellen we over onze plannen en spreken we over het pad langs het bos en een plan voor het beheer van de bosrand.

 

Eigenlijk moet dat twee keer per jaar gemaaid worden. Wij hebben dat dit jaar gedaan. Ruud weet dat de trekkermaaier in de buurt aan het werk is en beloofd daar even achteraan te gaan. We spreken af om na de bewonersavond van 27 oktober terug te komen op gezamenlijke plannen.

We proberen een deel van de isolatie in de muur te verwerken. Vanuit de container hoor ik een hartgrondige vloek. Het snoer van de zaag is beschadigd. Grumpf...... We kunnen het repareren, maar oponthoud....

's Middags kwamen overburen Bertel en Marjon twee boompjes in onze kwekerij brengen. Volgend jaar verhuizen die door naar hun eigen kavel. Onderwijl staan ze bij ons in de grond en uit de wind.

 

Als de boompjes erin staan drinken we nog samen koffie en thee. Als je uit de wind zit is het op deze herfstdag (overdag) heerlijk in het zonnetje.

En terwijl we zitten horen we ineens een raar geluid... Wat is dat nou....

Er rijdt een trekker het pad langs de bosrand op.... om het pad te maaien.

Freek en Ruud: dank voor een goed gesprek en de snelle maaiactie! Fijn dat het weer goed beloopbaar is.

En omdat we toch de auto moesten ophalen, fietsen we als een gek naar het station en halen we de auto net op tijd op. Zo'n dag heeft dan toch eigenlijk twee uur minder dan je eigenlijk wilt. Morgen maar eens kijken hoeveel last we van die regenbui (vanavond) buiten hebben....

In het voorjaar hebben wij met hulp van de stichting Heg en Landschap bomen en struiken in het landschap kunnen planten. In de zomer kwam de Franse stichting die Heg en Landschap weer ondersteunt, bij ons op bezoek. Wij hebben daar een verslag van geschreven in deze blog.

Nu kunnen we lezen in de nieuwsbrief van de Stichting Heg en Landschap van deze maand, dat de bijdrage die zij van de Franse organisatie ontvangen de komende jaren wordt doorgezet.

Gefeliciteerd Heg en Landschap! UIt het artikel over het bezoek van de Franse delegatie citeer ik het volgende:

"....

In juli heeft een Frans team bestaande uit de programmaleidster van de Fondation en een vertegenwoordigster van de Franse organisatie voor landelijke heggen en bomen (AFAC) ons bezocht. Drie dagen hebben we met hen rondgereisd, deelnemers gesproken en de resultaten van de boomaanplanten bekeken. De Franse delegatie was onder de indruk van onze aanpak. Een van de punten daarbij was de keuze van de initiatieven die Heg & Landschap ondersteunt. Afgelopen seizoen bijvoorbeeld veel aandacht voor voedselbossen en kleine biologische teeltbedrijven. En daarbij aandacht voor boomplantdagen en initiatieven van wijk- en bewonersgroepen. Naast de keuze van de deelnemers zag de Franse delegatie de productie van inheems, autochtoon plantgoed als een voorbeeld voor Frankrijk. In feite de hele keten van het vergaren van zaden en stekken tot de productie van jonge planten en de certificering er van.  En niet onbelangrijk voor onze samenwerking, het bezoek was naast intensief en inhoudelijk ook informeel en  ontspannen met de meest vriendelijke en warme onthalen bij de bezochte deelnemers. Het weer hielp ook nog een handje. Het resultaat van dit bezoek kon alles bij elkaar niet beter zijn. De samenwerkingsovereenkomst wordt verlengd en het jaarlijks aantal te plaatsen bomen en struiken gaat omhoog. In november zullen we op onze website bekend maken welke initiatieven we graag ondersteunen en hoe geïnteresseerden zich kunnen inschrijven. Wordt dus vervolgd.


Op bezoek bij Marien Abspoel, Paradijsvogelbosje, Almere. Op de foto Marien en Paule Pointereau (AFAC). ...."

We gaan vast nog meer met Heg en landschap samenwerken!

Nadat we afgelopen week de dakbalk geplaatst hebben, konden we vandaag de beplating aan de buitenzijde van het houtskelet frame maken. Daarvoor gebruiken we multiplex platen dat Okoumé wordt genoemd. Het heeft als het nieuw is een roze kleur. Aan weer en wind verkleurt het donkerder.

De beplating is vanmiddag nog voor het hele huis klaar. Er moeten aan de oostzijde nog wat punten aangezet worden, maar aan de zuid- en westzijde is de beplating al compleet. En daarmee krijgt de woning ook al vorm. Stond het houtskelet er een week geleden nog letterlijk als een skelet bij. Het lijkt alsof de woning een jas heeft aangetrokken.

Een bijzonder stuk beplating zit in de nok. Daar dient de multiplexplaat ook als een zogenaamde kram-plaat, waarmee de twee zware dakbalken aan elkaar worden geschroefd. Meer dan tien schroeven maken van de nok nu één stijf geheel.

Leuk om te zien dat het huis-in-wording iedere dag van vorm en uiterlijk verschiet. Nu kan je al goed zien dat in het ontwerp de dichte elementen en de transparante glaspui een contrast geven. De boeidelen boven het glas lopen over in de zijmuren, hetgeen de woning nu al iets straks en eenvoudigs geeft. 

Zo te zien kan het onze kritische aannemer Gerard van Wees zelfs bekoren. 

 

 

 

 

 

Weer een dag verder. De tweede punt staat nu ook. En er zijn weer platen op de zijkanten gezet. Stapje voor stapje komen we verder.

Als in de namiddag de zon even doorbreekt, steekt de nok met contrast af tegen de hemel. Alsof daarmee het hoogste punt nog meer benadrukt wordt.  

En dan ziet het uitzicht uit het keukenraam en de studeerkamer er ook ineens weer anders uit:  

Morgen verder! 

Nadat we de houtskeletwanden gezet hebben, moet er nog een extra balk op de lage kanten worden gelijmd en geschroefd, zodat die kanten niet gaan doorzakken en stevig verbonden kunnen worden met het dak. Vervolgens verbinden we de schuine delen aan weerszijden met een hulpbalk, die er voor zorgt dat de breedte van de toekomstige pui exact recht en onder en boven even groot is.

Met de eerste vier grote platen maken we van de vier schuine delen een stijf geheel, dat niet meer kan gaan scharen. Met de namiddagszon ziet het er artistiek uit.

Daarna is de volgende stap om met een samengestelde houten balk de punt in het dak te maken. Dat klinkt misschien eenvoudiger dan het is. Hoewel ons kleine huisje maar één woonlaag heeft, loopt het dak schuin op tot de nok op rond 5,5 meter hoog. En dat is voor mij toch al een hoogte waarbij je op de duikplank boven het zwembad met bibberknietjes staat te aarzelen.

Aannemer Gerard heeft een steiger meegenomen, waarmee we tot de nok kunnen komen. Om de hoogte en middenpunt nauwkeurig af te meten, hebben we een soort peilstok aan twee horizontale liggers bevestigd. De peilstok wijst met zijn punt precies aan waar de nok samen moet komen.

Deze balk mag natuurlijk niet gaan doorbuigen. Daarom is een 28 cm hoge balk gekozen, die wordt verlijmd en geschroefd op een 18,5 brede balk, zodanig dat ze samen een hoek vormen, waarin straks de pre-frabricage dakplaten kunnen worden ingepast. Eenmaal pasgezaagd en in elkaar geschroefd is zo'n balk van 528 cm toch een enorm gevaarte en zwaargewicht om op zijn plaats te schuiven.

Eenmaal op zijn plaats wordt het direct een gezichtsbepalend element in de woning.

En de nok staat erop! Eigenlijk nu al pannenbier? Laten we even afwachten tot de dakplaten erop zitten. En dan moeten er daarna nog zonnepanelen op, die het dak nog zo'n 14 cm hoger maken. Er komt dus nog een klein stukje op. Daarom hebben we die daklat ook nog zo uitsteken, zodat we die later precies op maat kunnen afzagen. Nadat de aannemer 's middags weg is, kan ik nog twee extra platen vastschroeven, zodat de wanden er al een beetje als binnenmuren gaan uitzien.

 

Op facebook kwam vandaag ineens een fietsroute Almere hout langs. Je kunt de fietsroute downloaden. Hoewel in de titel niet over Oosterwold wordt gesproken, voert de route wel degelijk ook door Oosterwold. Wat mij dan opvalt is dat dit de eerste kaart is die ik vind waar onze straat op staat.

 

Dit zegt de route over Oosterwold:

En dan valt mijn oog (met dank aan Eva Lobach) op het laatste kopje: Frederik van Eendenweg 8. Een N teveel en weliswaar tegenover nummer 8, maar echt op nummer 6 en 12. En we zijn zomaar een bezienswaardigheid! 

Of hadden we dat met al die schoolreisjes al moeten weten?

 

 

Na een zaterdag waarin we allebei muziek hebben gemaakt, moet Marie-José die muren die rechtopstaan toch echt zelf gaan zien!

Als we naar de kavel rijden zwaaien we naar buren Cor en Nel die net met hun hond aan het lopen zijn. We rijden naar de kavel om "vlug-vlug" onze aanhanger op te halen om naar de Noorderplassen rijden om bij de Simpliade weer stro en geitenpoep te gaan halen. Dat wil zeggen Marien duikt met de bewoners van de Eenvoud in de schuur en Marie-José helpt Angelica een paar huizen verder met het maken van wat ruimte in de tuin.

Twee uur later rijden we met een volle kar mest, een auto vol botanische rozen, wijnbessen en een grote hazelaar en heul veul vrouwenmantels (ja, ja, het was opruiming bij Angelica) weer naar Oosterwold. En als we terugkomen vinden we een emmer met walnoten op de tafel. Cor en Nel hebben ons niet getroffen, maar wel heel veel lekkere noten achter gelaten! Dank! Wat een leuke verrassing. Jammer dat we er niet waren!

En wat is het heerlijk in de zon. We lopen gewoon in ons tshirt rond! En dat terwijl het bijna half oktober is!

Op de kavel vermaken we ons met het verspreiden van het stro en de mest! We planten de Hazelaar zodat ie op termijn het zicht vanaf het terras van de kleine woning naar de grote woning onmogelijk maakt. Wat heerlijk om je dat gewoon voor te kunnen stellen.

De vrouwenmantels komen overal terecht. Mooi als dat plantje overal staat. In de moestuin maak ik een rijtje met de wijnbessen. Het zijn nog superkleine stekken. Daarvoor moet het deze winter maar niet te hard gaan vriezen.Anders moeten we heel veel doen om het redden!

En als de dag bijna voorbij is ontstaat er nog een heel korte brand. En hoewel we onze camera vergeten zijn (nou ja de geheugenkaart) lukt het toch de "brand" te vangen. Als de zon op het huis staat, lijkt het in brand te staan!

De wanden van de kleine woning staan nu rechtop. Nadat we de lage zijwanden dinsdag en woensdag in elkaar gezet hadden, waren nu de schuine wanden aan de beurt. Dat was nog een hele rekenklus, want uiteindelijk bleek in de tekening met de technische doorrekening een foutje te zitten, die twee keer een houtplaat van 18 millimeter verschil opleverde. Voordat je dan alles weer hebt uitgeplozen met al die schuine maten, ben je een uur verder.

Maar we moesten vier identieke schuine wanden maken, dus nadat we de eerste hadden gemaakt, konden we alle maten op de werktafel laten staan en de wanden snel in elkaar schroeven. Het rechtop zetten was nog een krachtsinspanning, want zo'n wand weegt vooral aan de hoge kant behoorlijk wat.

houtskelet149
houtskelet144

houtskelet227Met een schuine schoor blijven de wanden goed rechtop staan. Je krijgt nu al een veel beter beeld van hoe de ruimte wordt. Wel komt er nog een dak bovenop met zonnepanelen, dus daarmee wordt het nog een boeideel hoger. En er komt een balk over alle vier de panelen, die een punt in het midden vormt, waar hopelijk binnenkort een glazen pui in komt.

 

Als aan het eind van de middag de zon even doorbreekt, geven de vertikale balken een mooi lichtspel tegen de donkere lucht en de bosrand.

 

Gisteren konden we opnieuw beton storten. Ditmaal voor de grote woning. En dat is een vloer van 172 m2 en wel dertig centimeter dik. Daarin komt wel 53 kubieke meter beton, oftewel zo'n 125 ton. Dat moet dus ook met vijf betonwagens worden aangevoerd, dus het was goed dat we rijplaten hadden neergelegd.

 

De pompwagen kwam eerst, en de chauffeur heeft met zijn wagen eerst allerlei posities uitgeprobeerd, totdat hij de beste steun had op de ondergrond om zijn pompwagen neer te zetten. De pompwagen heeft namelijk een arm van 32 meter reikwijdte, en als die pijp vol met beton zit dan weegt het veel, en zorgt die arm (oftewel giek) voor een enorm krachtsmoment. Dat vangt de pompwagen op door steunen uit te zetten. Die tillen de hele wagen op, zodat de wielen van de grond komen. Die manoeuvres doen mij even denken aan een Thunderbirdsfilmpje.

 

Aannemer Gerard heeft zijn maat Peter meegenomen, om samen het betonstorten in goede banen te leiden. Ik mocht de kanten afstrijken langs de bekisting. Peter geleidt de stortpijp, Gerard bediende de trilnaald, en als de pompwagen leeg is, hanteert Peter de trilplaat. Deze beide apparaten brengen trilling over op het beton, waardoor de kiezels gaan schudden, en het beton gladder uitvloeit. Bovendien kunnen luchtbellen ontsnappen. De trilplaat maakt de bovenkant mooi egaal. Met de laserwaterpas houdt Gerard bovendien de storthoogte in de gaten. Soms moet er dus even geharkt om de massa te egaliseren. Er was wel een spannend moment, toen we ontdekten, dat de bekisting onder de zijwaartse druk een centimeter begon te wijken, maar daar is het bij gebleven. Blijkbaar moesten de paaltjes in de grond hun buigzaamheid inzetten om tegen de enorme massa weerstand te bieden.

Eindelijk zijn we begonnen met het bouwen van de wanden van de kleine woning. Na alle voorbereiding, voorzieningen onder de grond, fundering en het storten van de vloer mogen we dan iets vertikaal neerzetten. We hebben veel dromen en kunnen ons het wonen in Oosterwold al bijna voorstellen, maar toch doet het veel voor het oog en het hart, als je de wanden van de woning ziet omhoogrijzen.
Ik houd van klussen met hout. Samen met mijn aannemer Gerard van Wees kan ik dan ook mijn hart ophalen aan het in elkaar zetten van de wanden. Dat begint met het maken van een tafel, zo groot dat de wanddelen erop passen. Daarop kan je dus de balken op maat zagen en precies op zijn plaats vastschroeven.

 

En aan het eind van de dag kunnen we van ons uitzicht genieten: links uit ons slaapkamerraam en rechts door ons keukenraam.....

 

Vanmiddag kwamen een aantal leden van Gedeputeerde Staten van Flevoland op bezoek samen met een Wethouder van Zeewolde. Ze maakten een ronde door Oosterwold om de initiatieven op de verschillende locaties te zien en te horen. Wij waren vandaag de enige landschapskavel in de ronde, dus heb ik toegelicht dat wij als particulier initiatief verwachten een kleinschalig gevariëerd landschap te ontwikkelen, en dat die een eigen karakter en meerwaarde zal krijgen. Maar zeker niet als geïsoleerd plan. Wij hopen dat we in samenwerking met onze goede buur Staatsbosbeheer gezamenlijk kunnen komen tot een verrijking van de bosrand en de recreatieve waarde van de bosstrook. Het zou mooi zijn als er een samenhang gaat ontstaan en een geleidelijke overgang tussen bos en parklandschap, stadslandbouw, permacultuur, voedselbos, of welke term je er ook maar aan geeft.
Eenzelfde samenwerking zoeken we uiteraard met de toekomstige bewoners in onze wijk, en aangrenzende wijken.

 

 

Toch is het voor mij niet zo duidelijk welke rol de Provincie hierin kan en gaat spelen. Wij hopen dat de gedeputeerden in ieder geval meedenken over de inrichting van de regio. Wellicht dat ze ook kunnen faciliteren dat verschillende partijen, varierend van particulieren, projectontwikkelaars, Staatsbosbeheer, Flevolandschap, en niet te vergeten de NUTS bedrijven met elkaar werken aan een mooie, functionele en duurzame ontwikkeling van de regio.

vlnr: Jaap Lodders (gedeputeerde Flevoland), Ivonne de Nood (gebiedsregisseur), Michel Rijsberman, Jan Nico Appelman (beide gedeputeerde Flevoland) en achterin Hillebrand Koning (provincie Flevoland) en Wim van der Es (wethouder Zeewolde)

 

 

Gisteren stopte er een busje voor de oprit, en een heer kwam een gat spitten. Wat zou die toch doen? Dus ik nieuwsgierig informeren. "ik kom een straatnaambordje plaatsen". Goh, wat bijzonder. "Wij hebben al een straatnaambordje", zeg ik terwijl ik op het bordje aan de boom wijs. Toch had de firma Reimert de opdracht gekregen om een bordje te plaatsen.
Wel handig dat het een bordje met aan twee kanten de straatnaam is, zodat de naam vanaf beide richtingen te lezen is. Maar jammer dat de naam Frederik van Eedenweg is afgekort tot F.v. Eedenweg.. Terwijl de straatnaam toch echt zonder afkorting is afgesproken, en zonder afkorting te vinden is, bijvoorbeeld in het postcodesysteem. Volgens de medewerker is het ook een voorlopig bordje, omdat er nog geen postcode opstaat. Welnu, die hebben we dus al wel een tijdje.

Omdat we er op voorbereid zijn dat je als initiatiefnemer in Oosterwold alles zelf moet doen, zeker wat de weg betreft, hebben we snel zelf een straatnaambordje gemaakt. Bijzonder dus dat de gemeente zonder overleg deze ongetwijfeld zorgvuldige actie op touw heeft gezet.
Als wij op internet spullen bestellen en laten afleveren, kunnen ze meestal ons adres niet vinden. We kunnen nu wel zeggen: Als je nu nog onze straat voorbij rijdt, dan weet ik het niet meer.

Logo Aeres Hogeschool

Op het Paradijsvogelbosje Oosterwold ontwikkeld zich nieuwe natuur. (Zonder hoofdletters en zonder subsidie van de provincie, zoals Staatsbosbeheer een paar weken geleden liet zien. )

We weten wat we hebben geplant. Wat daarvan heeft overleefd. Wat we hebben gezaaid. Maar hoe ontwikkelt het land en de begroeiing zich nou?

Daarom waren we blij toen we van de voorzitter van de stichting waarmee we het Paradijsvogelbosje Oosterwold en de wijde omgeving proberen te beinvloeden, Gerda Lenselink, hoorden dat de Christelijke Agrarische Hogeschool (CAH, nu Aeres Hogeschool) locaties voor determineer veldwerk zocht. Blommetjes zat bij ons, dachten wij. Dus wij zochten contact met Quirine, die het veldwerk voor Toegepaste Biologie organiseert.

Vrijdag kwam ze bij ons rondkijken naar de bloemetjes en de bijtjes. Die waren er genoeg.

Vanaf februari komen er studenten onderzoek doen naar de opeenvolging in de pioniers in het landschap. Een landschap dat dit jaar nog een akker was en nu beginnende natuur is. Hoe ontwikkelt zich dat door de jaren? Welke planten komen eerst welke later. En in welke hoeveelheden.

Of er ook een fauna onderzoek komt is afhankelijk van de belangstelling van studenten.

 

En (en daar verheugen wij ons op) als het lukt om met staatsbosbeheer in gesprek te raken over de bosrand, zou ook een afstudeerscriptie geschreven kunnen worden over een ontwikkelplan voor de bosrand.   

Gisteren kwam de inspecteur de wapening van de grote woning keuren. We hebben een ingenieuze kist gezet, die afgesteund wordt op paaltjes die rondom de piepschuim-kist zijn geslagen. Dat is nodig omdat de kist gelijk is gesteld met het piemschuim, dus kan de kist zelf niet aan de fundering worden vastgemaakt.

Helaas bleek er een complicatie. Niet de kist, maar dat de stukken met (her-)berekening van de ijzers niet goed waren doorgekomen bij diegene van de gemeente die de beoordeling moet doen. Dat wordt dus weer wachten. Niet mijn sterkste kant.

Als afleiding hebben we een kunstwerkje gemaakt van twee bollen, gestoken in een stuk piepschuim, omkleed met een houten frame.

Hoe krijg je die middenin de vijver? Marie-José was zo dapper om de bollen tewater te laten.

 

's Avonds in het donker geven de ledlampjes licht, dat reflecteert op het water. Vanaf de weg kan je het net niet zien, maar vanaf de oprit wel. Een beetje magie.

In een blij twitterbericht van de gebiedsregisseur is zojuist te lezen:

Het bestemmingsplan Oosterwold is zojuist vastgesteld door de gemeenteraad Almere.

En het amendement CDA en Leefbaar Almere: Weidekavels bij de Paradijsvogelweg, geen bebouwing is ook aangenomen.

Voor wie het terug wil kijken: 

Klik op de link naar de vergadering kijk vanaf 3.20 uur in de plenaire zaal. 

Gisteren waren we op een informatieavond gewijd aan duurzame energiesystemen voor Oosterwold. Enkele initiatiefnemers vroegen bij de Oosterwold organisatie een subsidie aan voor een onderzoek over energiesystemen, en met name gebruik van bodemwarmte. Onderzoekers Kalkman en Smoor van TNO hebben een onderzoek verricht en hierover een rapport opgesteld. Er is elders al een uitgebreider verslag van de avond, en de presentaties komen binnenkort beschikbaar, dus ik permitteer mij een kort-door-de-bocht samenvatting in twee zinnen:

1: Als je een duurzaam systeem wilt inrichten moet daarin een warmtepomp de centrale plek innemen.

2: een bodemwarmtepomp wordt in Oosterwold gruwelijk duur omdat je niet dieper dan zo'n 27 meter mag boren.

Hoe informatief die presentatie over warmtepomp systemen ook was, toch voel ik de behoefte om een aantekening te plaatsen bij het idee dat alleen een warmtepomp systeem duurzaam zou zijn.

Na veel overwegingen kiezen wij in onze woning niet voor een warmtepomp, maar voor zonnepanelen en electrisch verwarmen van een buffervat, in combinatie met een CV-houtkachel.

Overigens is ons belangrijkste argument voor zonnepanelen gisteren niet genoemd: wij bouwen een huis waarvan een geheel dakvlak uit zonnepanelen bestaat, zodat het architectonisch past.

Wij kiezen dus ook niet voor een zonnecollector, maar dat deze optie gisteren met een pennestreek van tafel werd geveegd lijkt mij te kort door de bocht. Het mag wel zo zijn dat zo'n zonnecollector 5% van je energie kan opleveren, maar je koopt zo'n collector inclusief installatie voor zo'n 2200 euro, terwijl een luchtwarmtepomp zo'n 10.000 euro kost exclusief advies en installatiekosten. Je kunt dus ongeveer vijf zonnecollectoren kopen voor de prijs van een warmtepomp. Dat is misschien ook weer niet zo verstandig, maar als combinatie met andere systemen kan het zeker rendabel zijn. Er is niet voor niets ook ISDE subsidie voor zonnecollectoren.

In de presentatie werd gesuggereerd dat een zgn. all-electric systeem met alleen zonnepanelen niet duurzaam zou zijn omdat zo'n systeem het energienet te veel zou belasten. Dat valt nog te bezien. Als je immers met je zonnepanelen energie opwekt en direct die stroom inzet voor verwarming, dan wordt het energienet helemaal niet belast.

Als je dus een systeem met alleen zonnepanelen (en een buffervat) wilt vergelijken met een luchtwarmtepomp, dan is de kernvraag: hoeveel zonnepanelen kan ik meer kopen als ik geen warmtepomp koop, en welk rendement leveren die extra zonnepanelen. 12 panelen extra plaatsen kost bijvoorbeeld ongeveer 3000 euro incl. installatiekosten en levert zo'n 2600 kW per jaar.

foto: Marijke van Elk-JansenIn de presentatie van Alliander kwam de voor mij nieuwe term smart-grid aan de orde. Kort gezegd komt zo'n smart-grid op lokaal niveau erop neer, dat je zoveel mogelijk lokaal energie probeert te gebruiken wanneer je het ook opwekt, en zo mogelijk op te slaan. Dat wordt in de toekomst belangrijker, bijvoorbeeld als er flexibele energietarieven komen. Er werd een plaatje getoond van een high-tech accu om stroom op te slaan.

Dat herinnerde mij eraan, dat in de meeste duurzame energiesystemen het hart gevormd wordt door een buffervat. Een buffervat met water is in feite een accu. Je slaat erin warmteenergie op voor periodes dat je die energie niet kunt of wilt opwekken. Dat geldt voor zonnepanelen, omdat je 's avonds wilt verwarmen als er geen zon schijnt. En ook voor een CV-houtkachel omdat je met een avond stoken voor een paar dagen energie kunt opwekken en opslaan in zo'n buffervat.

 

Kort gezegd was de avond wel informatief over warmtepompen, maar weinig geschikt voor advisering en beslissingsondersteuning voor initiatiefnemers in Oosterwold. Als ik met de beperkte bagage van mijn ervaring hiervoor een paar handvatten moet geven:

  1. bepaal je budget (eventueel minimum en maximum);; betrek hierbij eventueel ook de aanschaf van warmteterugwin-ventilatie (systeem D) .
  2. kies naast zonnepanelen één ander duurzaam systeem (dus warmtepomp of CV-houtkachel of zonnecollector)
  3. dimensioneer je buffervat zodat je de verwachte fluctuatie in energievraag en aanbod kunt bufferen.
  4. Als je moet kiezen tussen twee verschillende systemen, vergelijk ze dan bij gelijk budget. (hoeveel zonnecollectoren kan ik kopen voor een warmtepomp?)
  5. Beoordeel of je verwarming en warm-tapwater in één systeem wil, of met aparte / elkaar aanvullende systemen.

Over het laatste: wij kiezen voor een aparte warmwater boiler, maar verwarmen het koudwater voor de douche voor uit het buffervat.

Tenslotte nog een suggestie uit de losse pols: als je al een vrij duurzaam systeem hebt, zoals zonnepanelen en een CV-houtkachel, dan wordt het potentiele rendement of meerwaarde van een extra komponent, zoals een luchtwarmtepomp welicht minder dan gehoopt. Waarom? Omdat een CV-houtkachel je al veel energie geeft als je dat nodig hebt. Je maakt dan minder optimaal gebruik van een extra energiebron, omdat de energievraag laag is.

Voor wat het waard is. Laten we vooral de discussie openhouden.

.

Eerder berichtten we al over de wapening in de betonnen vloer van de kleine woning. Nu waren we toe aan de grote woning, dus zagen we de betonvlechter Kees terug samen met twee assistenten, Ray en Mo..
Hoewel wij de bewapening van de kleine woning zwaar vonden, was dat kinderspel in vergelijking bij de bewapening in de vloer van de grote woning. De uitdaging wordt gevormd door twee betonnen wanden die met de bewapening verbonden moeten worden met de vloer. En tegen die betonnen wanden komt straks de aardwal aan te drukken.

 

Daarom heeft de constructeur hele zware ijzers vanuit de vloer naar de wanden laten uitsteken.

De (holle) betonwanden komen later, maar die ijzers (stekken) staan er nu al en zien eruit alsof het een olifantenverblijf uit Artis is. Nu zie je al dat de ijzers in de oostgevel vier graden uit het lood staan.

De bekisting is eraf! Nadat het beton vorige week maandag gestort was, kon woensdag de houten bekisting eraf. Dat gaat toch met wat krachtsinspanning gepaard, omdat alle schroeven vol met betongruis zaten of onbereikbaar waren, dus moest er een breekijzer aan te pas komen om de bekisting lost te wrikken van de fundering. Maar als dat gelukt is zien we een maagdelijk strakke betonvloer kant. Dat is toch weer een stapje om de contouren van de woning beter in zicht te krijgen.

 

 

 

 

 

 

De eerste stap van de opbouw van houtskeletwand (HSB) is het verankeren van de grondbalk. Dat is een houten balk van 18,5 cm breed die op het beton verankerd wordt en waaraan de panelen voor de houten wanden worden bevestigd. Dat is een precies werkje, want deze balk vormt de basis voor alles wat daarbovenop gebouwd wordt. Dus hebben we alles weer exact uitgemeten. De betonnen vloer ligt op zich goed, maar er zitten kleine afwijkingen in de maatvoering, doordat de bekisting iets is geweken. En ook is de hoogte van het beton niet exact hetzelfde. De balk wordt vastgezet met Fisher Ankers, die zo'n twintig centimeter in het beton worden geboord. Daarna worden de hoogte gesteld door plastic wiggetjes tussen het beton en de balk te schuiven, net zolang totdat de hele balk met laserwaterpast exact op hoogte is gezet. Overigens is dit klusje geen straf als het in de nazomer zulk prachtig weer is.

Laat nu de wanden maar komen!

 

Dit voorjaar waren wij als één van de eerste initiatiefnemers van Oosterwold genomineerd voor de Growing green cities speld. In de aanloop naar de Floriade vraagt de gemeente (de Growing Green Cities organisatie) om initiatieven die bijdragen aan de groeiende en groene stad te nomineren voor deze speld. Iedereen die genomineerd wordt krijgt de speld. Nou dat heeft dan niets om het lijf, zou je kunnen denken. Toch vind ik het heel sympathiek dat de gemeente initiatieven een pluim geeft en aangeeft dat de inzet van burgers (en buitenlui!) in de stad zo'n verschil maakt.

Toen de organisatie van de spelden dan ook vroeg ook anderen te nomineren, twijfelden wij geen moment. (hoewel we de feitelijke indiening tot het laatste moment uitstelden - sorry Allet).Wij hebben de Simpliade genomineerd, omdat wij hun geitenpoep mogen recyclen! Maar dat niet alleen. De Simpliade is een geitentuin op een tijdelijk lege kavel in de wijk De Eenvoud. Toen de grondverkopen niet lukten een paar jaar geleden, hebben de omliggende bewoners gevraagd de kavel, nu weide, in gebruik te nemen. Dat levert zo'n leuke plek in de wijk op die anders "zielig" leeg had gestaan. Het voortbestaan van de Simpliade is niet zeker. Ik wens de Simpliade nog een lang leven! Maar voor nu hulde aan het initiatief.

En dat heeft de wethouder afgelopen weekend onderschreven. De organisatie stuurde me daarvan een leuke foto, waarvoor dank! 

We schreven al eerder over de Simpliade in deze blogs:

Geitenmest recyclen in Almere

Oprit, waterschap en mest

Zaterdag was het burendag. Een goede verkoopactie van Douwe Egberts die daarmee veel buurtverenigingen een handje helpt. Bij toeval doen wij ook een gezellige burendagactie. Begin van de zomer zijn wij bij onze "buren" (toch een tien minuten fietsen) wezen borrelen. Ze lieten ons trots hun eigenhandig verbouwde huis zien

Een rondleiding andersom was nu aan de beurt. Natuurlijk een beetje gek, want ja wat is er nou helemaal te zien aan een fundering en een gestorte vloer. Maar goed wij zijn daar trots op. We lopen ook een rondje door onze tuin. De tuin gaat al behoorlijk de herfst in. Maar het wel mooi om te zien dat veel bomen en struiken toch echt zijn aangeslagen. Volgend jaar kunnen ze lekker gaan groeien. 

De buurman en buurvrouw zijn bovendien hartstochtelijke imkers en actief in de Almeerse bijenvereniging. Verlekkerd kijkt de buurman naar de ruimte die er met deze nieuwe natuur ontstaat voor ook een aantal extra bijenvolken. De opbrengst en de mogelijkheid tot bevruchting van fruit wordt veel groter met een flink aantal bijen in de buurt. Hij ziet mogelijkheden voor imkers in opleiding. En natuurlijk houden we er dan rekening mee dat ook onze (dichtbij) buurvrouw Marjon volgend jaar met twee volkjes wil starten. 'T Moet niet te druk worden in Oosterwold toch?

We spreken af hierover contact te houden, maar hebben het daarna bij een blokje kaas en een glaasje wijn en bokbier (handig als je op de fiets kunt komen) nog heel gezellig. 

Als ze weg zijn wordt het snel kouder (de nachten zijn net zo lang als de dagen nu). Dus savonds steken we nog even een vuurtje aan.... 't Is mooi op het land!

 

Vanochtend vroeg rijden we naar Almere. We zijn extra vroeg op gestaan. We twijfelen namelijk of de A6 wel al open is. Het Kromslootviaduct is deze week afgebroken. Maar de A6 is (tenminste in onze richting) keurig open. Eigenlijk ben ik verbaasd. Je kan eigenlijk niet meer zien dat het viaduct er ooit stond. Geen resten beton, geen staal, geen zand. Er is hard gewerkt.

We rijden de A6 af bij de nieuwe afslag naar Nobelhorst. En terwijl wij naar Nobelhorst rijden zie ik de vrachtwagen met beton de Paradijsvogelweg al oprijden. "Daar gaat ie" roep ik opgetogen.

Voor het overige, mogen de beelden voor zich spreken:

 

vloerkleinstorten6
vloerkleinstorten9 vloerkleinstorten13
vloerkleinstorten16 vloerkleinstorten23
vloerkleinstorten27 vloerkleinstorten32
vloerkleinstorten35 vloerkleinstorten41
vloerkleinstorten44  En waar het eerder een dag duurde om de funderingsbalken van het grote huis te storten, is hier de vloer in ruim een half uur gestort. Keurig vlak! En nu maar uitharden!

 

En dan ligt in de middag de vloer er mooi en keurig drogend bij. Maar wat komt daar nou aan? Een grote touringcar bus. Ivonne kondigt bezoeken meestal netjes aan, dit is een schoolreisje in het wild.

De groep stapt uit en blijkt net bij Ivonne, gebiedsregisseur te zijn geweest en wil nu wel eens in het "wild" bekijken hoe dat nou gaat "Oosterwold". Marien ontvangt ze hartelijk (zoals hij dat altijd doet). Het is een groep van woningbouwcorporatie Woonpalet uit Zeewolde.

Marien daagt ze uit te verzinnen wat een corporatie in Oosterwold zou kunnen betekenen. Niet iedereen kan het kopen van een kavel zelf betalen.

's Ochtends in het nieuws werd gezegd dat er groepen zijn die graag klein en eenvoudig willen wonen, goedkoop en dat er zo'n 10.000 van dat soort woningen tekort zijn.

We zijn nieuwsgierig of we deze Zeewoldenaren op een idee hebben gebracht.

vloerkleinstorten68
vloerkleinstorten69 vloerkleinstorten70
vloerkleinstorten71
betonvlechten1 

Afgelopen maandag komt Kees om het betonvlechtwerk in de vloer van de kleine woning in orde te maken.

De bodemwapening ligt op betonnenblokjes. Daarop wordt de eerste laat betonmatten neergelegd. Deze worden door Kees, sneller van ik kan kijken aan elkaar gevlochten, met ijzerdraad dat uit de rol op zijn heupen komt.

Vervolgens worden metalen pyramide-rijen op het vlechtwerk gemaakt. Supporters worden deze kolommen genoemd. Ze zijn bedoeld om de onderste en bovenste betonmatten op de juiste afstand te houden. Ook deze worden vliegensvlug aan elkaar gemaakt.   betonvlechten2
betonvlechten3 Vervolgens wordt de bovenste laag betonmatten aangebracht. Die natuurlijk ook wordt vastgemaakt met ijzerdraadjes.
 Zo ontstaat een stevige en samenhangende hoeveelheid betonijzer, die aan de randen vastgemaakt is aan de onderliggende betonbalken. Je kunt met gemak op de betonmatten lopen. (Dat is overigens anders dan door de bouwers niet toegestaan).   betonvlechten4
 betonvlechten5 

En dan is het tijd om de inspecteur, Eric weer te bellen.

Ik kwijt mij weer van mijn rol als koffiezetter, waarna de heren aannemer en inspecteur stoer op de betonwapening hun koffie drinken. Eric vindt dat wij voldoende bewapend zijn.

Maandag kunnen we de vloer storten!

     

Nu er op de kavel voor jullie allemaal ingewikkelde technische dingen gebeuren, kijk ik (zwetend op zolder) eens wat het land dit jaar al heeft opgebracht:

 

peulen komkommer
aalbessen capucijners
frambozen aardbeien en bessen
pompoen moerbei
kool snijbonen
snijbonen snijden snijbonen

Zo en nu lekker naar buiten. Morgen het veld weer in!

Dubbelkelk plantDeze week liep ik weer eens een rondje over de kavel. Op een stukje waar ik eigenlijk alleen de als onkruid groeiende melkdistel verwacht viel mijn oog op een plantje dat qua bloemen wel op een melkdistel lijkt, maar qua blad en stengels niet. Met een takje in mijn hand pakte ik mijn oude vergeelde Heimans Flora en kwam bij de Composietenfamilie al snel de tekening van de Dubbelkelk tegen. De beschrijving was daarbij onmiskenbaar. Ieder bloempje heeft een dubbele kelk. Dat is duidelijk te zien op de detailfoto. De kelkbladen zijn de kring groene blaadjes die de gekleurde bloem omzoomen. Als een bloempje nog in de knop zit, vormen de kelkbladen vaak de omsluiting van de knop.

Toen viel mij op dat het volgens de Flora een tamelijk zeldzaam plantje is, die bijna alleen in Zeeland en Limburg wordt gevonden. Hoe komt deze Dubbelkelk in Almere in de polder? Ik heb veel gezaaid maar deze zeker niet.

DubbelkelkBloem

Hier kan ik enorm van genieten. Het is misschien niet een heel bijzonder bloempje, en voor een onoplettende passant inwisselbaar voor een paardebloem, maar het groeit toch maar op onze jonge kavel. En als je oog krijgt voor al die verscheidenheid, dan valt er nog meer te genieten.

Komend jaar hopen we studenten aan de agrarische hogeschool uit te nodigen om op onze kavel planten te determineren. Dan heb ik deze Dubbelkelk al vast verklapt. Misschien vinden ze nog meer spannende plantjes of dieren.

Voor de liefhebber hier een link naar een uitgebreide beschrijving met foto's van de Dubbelkelk:

http://wilde-planten.nl/dubbelkelk.htm 

 

 

 

Een paar maanden geleden ging (onder andere op facebook) een oproep rond voor het aanmelden van je favoriete plek in Almere. Marien heeft toen de wilgentenenhut die Irene heeft gebouwd voor ons aangemeld. 

Hij werd uitgenodigd voor een interview, waarvan een (hele) korte versie in het boekje "Almere 40 jaar! Jubileumgids met favoriete plekken van 55 bewoners" terecht is gekomen. De interviewster Carla Vriend, vroeg vervolgens of ook een gefilmd interview mocht worden gemaakt. 

 

Afgelopen vrijdag is het boekje gepresenteerd. Helaas konden we daar niet bij zijn, dus we kregen het boekje toegestuurd. 

En inmiddels is ook de film online geplaatst. Marien vertelt het verhaal heel mooi (vind ik, maar ik ben natuurlijk bevooroordeeld). Oordeel zelf:

De andere filmpjes zijn de vinden op 40jaar.almere.nl

Het is zondag. En Mick komt langs. Hij heeft veel gereisd en daarom is het alweer even geleden dat hij de tuin heeft gezien. Hij is een van de helden die in het zeer vroege voorjaar (toen het koud was, en nat en het woei), meegeholpen heeft om boompje te planten in een kaal landschap.

Het is mooi om te zien dat het landschap er nu zo anders uitziet. Dat het een landschap is. Waar we ook het nodige aan moeten onderhouden.

Zo'n dag is deze zondag.

We beginnen de dag met het "planten" van de krabbescheer die we bij Wilma uit Natuurtuin de Punt twee dagen eerder hebben meegenomen.

 

En omdat dit gaatje (de vijver) al gegraven is gaat het planten heel eenvoudig. Een, twee, drie, .... plons! De krabbescheer gaat zuurstof in de vijver brengen, zoddat de algen een beetje minder worden.

Daarna gaat Mick in de boomgaard aan de slag. Nadat in het vroege voorjaar de fruitbomen zijn geplant, hebben we de klei ingezaaid met een grote diversiteit aan kruiden en bloemen. De ondergroei hebben we uit klaver laten bestaan.Het veld was in het voorjaar een feest voor bijen en hommels. Omdat we in de toekomst in de boomgaard willen kunnen zitten, moeten de kruiden omgemaaid worden. (we trekken ze speciaal niet omdat de wortels dan juist lekker in de grond blijven zitten.)

Mick moet de slag even te pakken krijgen, maar als we koffie gaan drinken, ziet het veld er ineens heel anders uit.

't Is altijd gezellig met Mick! Tot ziens

Subcategorieën

primi sui motori con e-max.it