meterkastGH0213Nu we met het grote huis verder gaan bouwen, wordt het tijd dat daar ook "verantwoorde" stroom is. En terwijl is ik dit zit te typen onweert het buiten. Dan ben je toch blij met de een goede aardpen. Het waterpeil is van het regenwater, niet het waterpeil. Binnen bouwt Sietse Zeeman de meterkast in de tussenwand op. Marien heeft zelf veel voorbereid en is blij met het compliment dat hij daarvoor krijgt (terecht!). meterkastGH0214    

En als Sietse s middags vertrekt ziet het er zo uit: 

meterkastGH0216

Afgelopen weekend hebben we onze beoogde ruimte voor een amfitheater aan de bosrand een kleine facelift gegeven.

Er is een dieper gelegen kuil gekomen, waar je kunt zitten, maar waar we ook een vuurkorf kunnen zetten.

Amfitheater82

Amfitheater83En de eerste ring om op te zitten is tot de gewenste hoogte gebracht.

 

Amfitheater87

 

Nu moeten er nog twee ringen bij komen. Maar dat betekent ook dat er nog een aantal kuub grond bij moet. En daarvoor moeten we nog een plan maken.

 

 

 

 

Amfitheater90

 

En tenslotte hebben we een bescheiden oogst druiven van één van onze druiven bij het tuinhuisje gehaald. Klein maar lekker zoet.

Amfitheater93

 

Vanmiddag kwam een grote afvaardiging van het Waterschap Zuiderzeeland met het hele bestuur en de Dijkgraaf Hetty Klavers op bezoek. Ik heb al eerder met verschillende mensen van het Waterschap van gedachten gewisseld over Oosterwold, en zo kwam ter sprake dat het bestuur op bezoek wilde in Oosterwold en ook een ruimte zocht om met elkaar en met de wethouder Tjeerd Herrema van gedachten te wisselen.

Zo hebben we voorgesteld dat het Waterschap onze Tuinkamer van de grote woning kan uitproberen.

WaterschapFotoIvonne

 

 

 

 

In tegenstelling tot de vorige keer, toen het pijpenstelen regende, was het vandaag natuurlijk schitterend en warm weer, dus kon ik de groep even over de kavel rondleiden. Ik heb geprobeerd een paar aspekten te laten zien, die voor het Waterschap relevant zijn, zoals het graven van de vijver en het verlagen van de oevers, zodat je aan de oever op grondwaterniveau kunt staan. En het helofytenfilter voor de zuivering van ons water. Na afloop kreeg ik nog een paar leuke foto's van Ivonne en Ellen via Twitter en de WhatsApp, met dank.

WaterschapBezoek089Het was goed dat ik de parasol had opgezet, want die bood schaduw om wat te drinken voordat wethouder Tjeerd Herrema aankwam.

Toen is de hele kring in onze Tuinkamer gegaan, en hield Tjeerd een bevlogen betoog over Oosterwold. Hij vertelde ook vol trots dat Almere genomineerd is voor een prestigieuze prijs van de Harvard University voor innovatieve stadsontwikkeling.

Daarna konden de Waterschappers nog vragen stellen, en ontstond er een levendig gesprek met de wethouder.

 

WaterschapBezoek090

 

Ik vond het leuk dat we deze groep konden ontvangen, en hoop dat de locatie ook bijdraagt tot de betrokkenheid van iedereen bij de Oosterwold-zaak. Het wordt zo echt een multi-functionele ruimte.

Tenslotte nam Tjeerd Herrema nog de gelegenheid en tijd om kennis te maken met onze buren Marjon, Bertel en Albert.

Gebiedsregisseur Ivonne ontving vervolgens nog Omroep Flevoland, dus ons Wijkje is weer in the picture. 

Ofwel: te water met roze broek.

Gisteren was Mick weer een dagje op het Paradijsvogelbosje, en dan kiezen we graag een klus in de tuin. Sinds vorig jaar zijn de Lisdoddes massaal gaan groeien, en belemmeren ze op sommige plekken het zicht op de vijver. Bovendien willen we ook andere oeverplanten een kans geven. LisdoddeMick60

Dus gaan we de Lisdodde op een paar plekken uitdunnen. Maar omdat de planten merendeels in het water staan, moeten we zelf ook te water. Dan zijn zelfs kaplaarzen al gauw te laag. Vorig jaar hebben we al eens een waterdichte broek gekocht, die je over je schoenen aantrekt, en met elastiek over je schouders hooghout. Geheel in stijl is de kleur opvallend: roze. Laten we zeggen: stoer-roze! Het levert zeker sfeervolle plaatjes op die doen denken aan oude ambachten in de Biesbosch of andere Wetlands.

Gelukkig is Lisdodde makkelijker te verwijderen dan Riet. Het lijkt soms wel alsof de planten alleen met wortelstokken elkaar vasthouden en aan de oppervlakte drijven. Het groeit wel als kool, ofwel een soort Reuzenprei, die boven ons uittoornt. De Zeeuwen zeggen dan: Luctor et emergo: ik worstel en kom boven! Maar uiteindelijk moet de Lisdodde eraan geloven, en ligt er een berg van twee kuub planten op de wal.

Eerst hebben we in de grote vijver huis gehouden, en daarna in de Paddenpoel, die bijna helemaal dichtgegroeid was. Nu kunnen de andere planten zoals Krabbescheer, Watergentiaan, Lidsteng en Waterkers weer hun plekje terugveroveren. Als de Lisdodde tenminste niet te snel weer aangroeit.

Ondanks het water toch een warm klusje, dus we mochten van onszelf af en toe ook even op het terrasje een Radler drinken...

En genieten van het vernieuwde uitzicht. En toen stond ons nog een verrassing te wachten. Terwijl wij op het terrasje zaten, kwam er op de peilstok in het water zomaar een IJsvogeltje zitten. Hij schrok toen wel even van onze nabijheid (op vijf meter), en vloog toen als een blauwe vuurpijl over de vijver naar de overkant. Wow! Dat we die IJsvogel al een plekje kunnen bieden in Oosterwold! Helaas hadden we de fotocamera niet snel genoeg klaar. Hopelijk een volgende keer.

Verder zeggen plaatjes meer dan woorden, dus maken we er een beeldverslag van.

LisdoddeMick66LisdoddeMick67

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gisteren, zaterdag was er weer onze maandelijkse bijeenkomst van de initiatieven aan de Frederik van Eedenweg, die in de volksmond al BuurtBabbel is gaan heten. En weer was het stralend weer.

Omdat onze buren Marjon en Bertel en Albert en Janneke nu druk bezig zijn met bouwen, hebben we de tafel en stoelen maar eens op de kavelweg gezet. Dan vult zich de tafel vanzelf met koffie, thee, limonade, zelfgebakken koekjes, hartige hapjes.

En er wordt geanimeerd gesproken over de vorderingen in de bouw van 4littledreams, en de grootse graafwerkzaamheden en heipalen bij Albert en Janneke.

Een afvaardiging heeft nog de nieuwe bank voor wapperbenen uitgeprobeerd. En ja, hij kan vier buren tegelijk herbergen!

 

 

 

 

 

 

 

En zelfs als de laatsten op de scooter zitten, komt er nog geen eind aan het gesprek. BuurtBabbel met recht.

Op naar de volgende maand, wanneer we Burendag op bijzondere wijze gaan vieren. We gaan gezamenlijk bankjes maken voor de wijk. En we hebben daarvoor een bijdrage ontvangen van het Oranjefonds, zodat we onze wijk kunnen uitbreiden met echte wijkbankjes! We voelen ons vereerd met deze toekenning. Deze middag kon iedereen al zijn voorkeur voor een ontwerp aangeven. Maar ja, alle ontwerpen zijn mooi.

 

 


Kastjes029Kastjes026Nu we in Oosterwold wonen is niet elke ontwikkeling even groot. Langzamerhand is het ook her en der een afwerkingskwestie. Voor je het weet vergeet je daarover te bloggen. Terwijl het effect in ons huis best heel groot is. Een van de dingen die Marien de afgelopen weken heeft gedaan, is het maken van deurtjes voor onze bovenkastjes in de keuken. En dat was best een klus, want de kastdeurtjes zijn schuin. Maar het resultaat is de moeite waard. En dan kan je je afvragen wat doe je dan in al die hoge kastjes? Nou je voorraad honing en bessenjam bijvoorbeeld.

 

 

 

En als je dan aan uit het grote huis tegen de oprit aankijkt, dan denk je... ik had een idylisch karrespoof in mijn hoofd. Dat ontstaat natuurlijk vanzelf want in het puin groeit middenop vanzelf gras en onkruid. Wij waren ongeduldig en nu er geen hele grote machines en kraanwagens meer over het pad hoeven, hebben we een handje geholpen door in te zaaien. En dan word ik heel blij van de prille grasspriejes die dan opkomen....

 

 KarrespoorKarrespoor2266

En in het grote huis gebeurd ook veel zichtbaar, maar ook onzichtbaar werk. Leidingen met stroom en water zijn doorverbonden en zorgen straks voor de eerste voorzieningen. Weer een bobbeltje verder....


Leidingen 2267Leidingen 2270

En dan is het eindelijk zover! We komen soms een beetje los van onze bouwactiviteiten en hervatten hobbies, maar gaan ook doen waarvoor we ons huis bouwen: muziek maken! Daarom gingen we zondagavond kwartetten! We zingen in de tuinkamer. En hoewel we lang niet hebben gerepeteerd, maakt de ruimte dat het allemaal heel aangenaam klinkt! Wat een heerlijke ruimte. En wat fijn om weer samen te zingen!

kwartet20170813

Van het zetten van de betonnen muren waren een achttal dikke houten balken overgebleven, en ik heb al maanden zitten broeden op een idee om die te hergebruiken. Het begint met dat broeden vaak met een functionele gedachte, maar dan komen er vanzelf allerlei gedachten opborrelen. Het zijn forse balken van drie meter lang, dus het moest wel iets worden van enige afmeting.

Bank037Gelukkig was onze zoon Roy zaterdag ook bij ons, zodat we gezamenlijk de klus konden oppakken. Eerst een A-vormige stellage gemaakt. Dat was het moment dat Marie-José een bericht postte op Facebook, wat dit toch voor iets zou gaan worden. Dat heeft veel creatieve oplossingen opgeleverd.

Bank051

Bank054

En eerlijk is eerlijk, Noortje heeft gewonnen: "Een bank voor wapperbenen". Maar dat wil niet zeggen dat de andere ideeën niet waar zijn, want sommige van dat soort ideeën wordt uiteindelijk toch ook waar.

Een schildersezel, standaard voor de dorpsklok, schavot voor klokkeluiders, kattepult voor ongehoorzame facebook-leden, insektenhotel XXL, boomhut voor kinderen tot Bank05965 jaar (waarom niet ouder???), De A- van Almere.....

 

 

Een bankje voor wapperbenen dus, en Noortje kan de prijs ( een potje zelfgemaakte jam van Vlier en Appelbes) in ontvangst nemen.

Bank068uitsnede

Bank070uitsnede

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanmiddag kwamen Stefan en Rineke met hun twee zoons Emiel en Maarten op bezoek, en die hebben ook meteen laten zien, dat je dit gevaarte op meer dan één manier kunt beklimmen. En het kan zelfs als familiebank worden benut.

 Bank082

 Bank095

 

Bank135

 

 

Vanuit het bankje kan je mooi uitkijken over de paddenpoel en de rest van het Paradijsvogelbosje. Het is ook grappig dat de punt bijna over de hele kavel te zien is, als een magisch teken.

En, hoe gaat het nu sinds we het Hoornaarnest half juli ontdekten, met onze zoemende vrienden? (zie blog: hoornaarnest)  Ik had vanavond de euvele moed om het deurtje van onze eco-toilet weer eens te openen. Het nest is gegroeid.

Er zijn een paar coulissen bijgekomen, en er vliegen ook zichtbaar meer Hoornaars rond op de kavel. Toch hebben we er nog geen last van, zolang we het hokje niet ingaan. Dus als wij ze met rust laten en zij zijn niet bijzonder in ons geinteresseerd, kunnen we wellicht een goede verstandhouding handhaven....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben ook nog een ander wespennest gevonden, hangend aan een hazelaarstruik, maar dat is van een 'gewone' middelste wesp, dus niet van die grote ruimteschepen. Wel een kunstig bouwwerk, zo'n nest.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb juist zondag met de bosmaaier het wandelpad langs de bosrand gemaaid. Weliswaar is dat een benzinemaaier, maar door lang gras moet je toch redelijk intensief met die maaier manoeuvreren. Vanmiddag hoorde ik een tractor achter onze kavel en ben ik naar de bosrand gelopen. De chauffeur van de tractor met maaiapparaat nam de tijd om even de kavel te bekijken. Leuk om toch even kennis te maken met de mensen van Staatsbosbeheer, die bij onze kavel actief zijn.

Daarna wilde hij ook nog wel even poseren voor in de blog. Dank, en fijn dat we weer goed kunnen wandelen langs de bosrand.

 

 

Gisteren waren we uitgenodigd bij onze huisimker Marije en haar man Dennis, om getuige te zijn van het honingslingeren van de eerste Paradijsvogelbosje-honing. Daphne en Hajo begeleiden Marije bij het imkeren, en zij waren er natuurlijk ook bij.

Afgelopen woensdag hebben Marije en Daphne al de raten vol met honing uit de kasten op de tuin gehaald.

Dennis maakte met een soort kam de verzegeling van de honingcellen open, zodat de honing eruit kan komen.

Marije en Dennis hebben een mooi oud honingslinger apparaat op de kop getikt en opgeknapt. Daar kunnen drie ramen met honingraten tegelijk in worden gestopt. Met een slinger breng je de trommel in beweging, en dan gaan de ramen als in een centrifuge draaien. Door de middelpuntvliedende kracht wordt de honing naar de buitenrand van de ton geslingerd, en druipt het naar beneden, waar de honing via een kraantje in een zeef loopt en daarna in de opvangemmer.

De beide dochters waren enthousiast om de slinger te hanteren. Marien mocht ook even.

En vervolgens mochten we natuurlijk proeven. Heerlijk, zachte smaak, een een rijke geur. Alsof je de bloemen kunt proeven.

Daarna hebben we met elkaar nog gezellig gebarbecued. Heerlijk. Het was gezellig en voor ons toch een happening.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HoningSlinger0064

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HoningSlinger0066

 

 

Vandaag kregen onze buren Albert en Janneke hun grond eindelijk geleverd. Ze nodigden ons als buren en hun vrienden en familie uit voor een borrel op de kavel. Met Marjon en Bertel hebben we afgesproken om net als bij hen, het land van Albert en Janneke met een vlag in te wijden. Dat was even haasten, maar hij stond er op tijd. En het lukte ook nog een tafel en vlaggetjes neer te zetten.

albertenjanneke2110

albertenjanneke2126a

 

De vlag wappert fier. Wind genoeg! We drinken (kinder) champagne om het te vieren.

albertenjanneke2121abertenjanneke2125

Het verwerven van grond waarop je je eigen woning gaat bouwen, is toch best een dingetje. Dat moet je goed vieren. En dan is het leuk als je kind(eren) zich daar ook in de open ruimte "thuis" voelen. Dat lijkt bij dochterlief echt het geval: ze verbindt zich met de nieuwe plek:

albertenjanneke539 albertenjanneke405

 WELKOM NIEUWE BUREN! HEEL VEEL SUCCES MET BOUWEN. EN VEEL GELUK OP JULLIE NIEUWE PLEK

Met acht deelnemers zijn we afgelopen woensdag verder gegaan waar we vorige week gebleven waren met het ontwerpen van de kavelbeplanting.

Leuk om te horen dat de meesten ook de afgelopen week voor zichzelf verder zijn gegaan met schetsen en ontwerpen. Hele ontwerpen zijn omgegooid!

Nu zouden we eigenlijk de diepte in gaan met veel inhoudelijke onderwerpen over grondwerk, keuze van bomen, struiken en planten, planning en kosten.

Het bleek wel veel informatie. Misschien voor een volgende keer de workshop spreiden over drie dagen?

Eerst maar de evaluatie door de deelnemers afwachten.

Aan allemaal: dank je voor je bijdrage en succes met het vervolg.

Er valt komend jaar vast veel te beleven in het groene Oosterwold.

DSC 2077aToen ik vanochtend wegging werden onze twee buffervaten voor de verwarming gebracht. Het uitzoeken daarvan had nogal wat voeten in de aarde, want ze moeten tamelijk precies in de ruimte passen. Eigenlijk iets preciezer dan ons lief is, maar nu zijn ze er dan!

Ze wegen alleen zo'n 150 kilo elk, dus hoe krijgen we die binnen?

 

Als we vanavond aan het eten zitten, waait het buiten veel te hard. Over de vlakte komen de windstoten als golven aanrollen. Net niet lollig in mijn ogen. Een beetje grappend, maar ook angstig zeg ik bij het eten tegen Marien: Die vaten kunnen toch niet omvallen en door de ruit vallen hè?

Oh maar die vaten staan allang binnen!

Hoe heb je dat gedaan dan?

 

Nou zo:

filmpjebuffervaten2

Dus een beetje de methode van de Romeinen: je zet er rolletjes onder en ineens heeft het een veel lager gewicht. Dat was een filmpje waard vond ik. Marien staat er natuurlijk niet op want die was in z'n eentje en om dan ook nog met een selfiestick in de weer te gaan...

Superman toch?

Gisteren heb ik een klein tuintje gemaakt op het informatiebord bij het Paradijsvogelbosje. Het dak is gevuld met wat kiezels voor het afwateren, tuingrond en een aantal vetplanten. Die kleuren nu als een wat kortgeschoren haardos het informatiebord. Hopelijk slaan de planten aan. Ondertussen hebben we al de eerste bezoekers gehad die bij het informatiebord afstappen. Zo dient het zijn doel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

facebookfotoinformatiebordHet Paradijsvogelbosje is voor veel mensen een informatiepunt. Over Oosterwold, maar ook over het maken van natuur. Vaak zijn we zelf aanwezig om iets te vertellen. Vaak ook niet of zijn we druk met.... ja met wat eigenlijk... Zo raar dat we druk zijn.

We hebben toch enige zendingsdrang over wat we willen bereiken met onze kavel: een plek waar mensen die willen werken in de natuur, ervan willen genieten, met elkaar willen zijn en muziek willen maken RUIMTE bieden. Daarom bieden we ruimte aan een imker. Geven we workshops. Organiseren we bomen en struiken dagen.

En eigenlijk vind ik het dan zo mooi om te zien dat zondag twee dames van ik denk rond de zeventig op de fiets naar het Paradijsvogelbosje kwamen. Afstapten en rustig rondkeken en met z'n tweetjes het bosje rondstapten. Toen we (ik denk drie kwartie later) in het kleine huis zaten te lunchen, stapten ze rustig over het hazelaarpad naar hun fietsen terug. Twee blije mevrouwen op zondagmiddag. Dan werkt dus wat we probeerden te bereiken.

Maar dan toch. Nu we zelf minder voortdurend in de "open ruimte" zijn, omdat we ook gewoon wonen in het Paradijsvogelbosje, is het ook fijn als de bedoeling duidelijk is. Daarom hebben we afgelopen week een aantal straatnaambordjes van de paden vernieuwd (er moeten er nog een paar..) Maar ik schreef het gisteren al op facebook: Morgen maken we bekend wat Marien aan het maken is....  

Behalve Marjon (maar ja die had voorkennis) ontstond een prijsvraag (die overigens iedereen gewonnen heeft: kom allemaal een kopje koffie drinken..). Zo werd aan een dakraam gedacht, een levend schilderij, een zelfportret, een buitenschilderijlijst en een televisie (met beeld). De bouwer voegde zelf nog "denkraam" toe, met de vriendelijke groet van Maarten Toonder. ;-)

 

 

 

Gelukkig kreeg ik in de loop van de dag bericht dat ik maar voor beelden in dat denkraam moest gaan zorgen. En dan lukt het toch om 's avonds nog een en ander gevuld te krijgen:

informatiebord 2012informatiebord 2013 informatiebord 2022informatiebord 2016

En dan is het dus een heus informatiebord. Het dak moet nog met grond en plantjes gevuld. Maar dat denken jullie er in dit denkraam allemaal wel even bij. Ik ga de bouwer een pilsje inschenken. Terecht toch!

primi sui motori con e-max.it