Als ik een titel moet verzinnen voor vandaag, dan moet het over zon gaan en over allerlei onverwachte bezoekers.

De eersten kwamen vanochtend letterlijk binnenvliegen. En eigenlijk waren we ze al tegengekomen. Toen we op de Hollandse Brug de polder binnenreden zagen we 3 parachutisten die akelig precies manoeuvreerden. We grapten nog tegen elkaar: ze moeten wel zorgen dat ze niet in het water belanden. .... Toen we bij het Paradijsvogelbosje kwamen stonden op de passeerstrook drie auto's geparkeerd met een windvaan ernaast. We hadden geen idee... Maar toen had het al duidelijk moeten worden.

We drinken een kopje koffie in het goddelijke zonnetje en gaan aan de slag.

En dan kijken we omhoog: wat komt daar nou aanvliegen en wat maken ze een herrie:

 

 

 

   

 

Ze landen met het motortje dat ze hebben keurig op het land van Boer Henk aan de andere kant van de weg. Een mooi gezicht. Wel ben ik verbaasd. De heren dragen (terecht) gehoorbescherming ivm de herrie van hun motortjes, maar als ze geland zijn houden ze die dingen op en ze schreeuwen dus keihard naar elkaar ook als dat al lang niet meer nodig is.  Maar ja, meer dan verbazing is er niet.

Daarna wordt duidelijk dat we meer invliegers hebben (gehad). Onze tulpen zien eruit als kropjes sla.... Reeëpoten verraden de daders.....

De hele dag (het is natuurlijk een heerlijke dag om te fietsen) hebben we "aanloop" gehad van mensen die ons volgen, zelf onderzoeken of ze initiatiefnemer willen worden, misschien willen aansluiten of gewoon nieuwsgierig zijn.

De wat oudere meneer uit Huizen die Marien (die in zijn jeugd heel veel heeft gezeist) wel even uit zou leggen hoe hij moest zeisen was wel lief.

In de middag schoven Gerda en Ronald aan voor de thee. Gerda met mooie witte fietsschoentjes die voor het eerst een beetje vies werden en Ronald die de hele tijd wilde uit leggen wat er Freudiaans aan reeën was (of heb ik het toch niet goed begrepen Ronald? ;-)  )

 

 

 

Duidelijk is dat binnenkort in de tuin van Ronald en Gerda kruidenrad komt. Of toch maar niet. Jullie zijn toch geen trendvolgers?

Mijn kruidenrad is in ieder geval klaar! nu moeten natuurlijk de kruiden nog groeien.

Marien werkt verder aan het toilethok.

 

 

 

En dan het hoogtepunt van deze weken: We eten voor het eerst 's avonds warm in het Paradijsvogelbosje! Eet smakelijk!

 

 

   

Gisteren begon broer Mark te appen of we in Oosterwold waren en wie er zouden zijn. Bij een bezoek is de samenstelling van de delegatie nichtjes bepalend over wie aanwezig wil zijn. Logisch, maar moet altijd even afgestemd. Vanmorgen besluit Mark heel gezellig met één dochter te komen. (Wij zijn nl. zonder dochter)

Als we nog thuis zijn belt iemand aan.... Ik hoor door de deur: "Oh bakt u zelf brood, dat vind ik zo lekker!" Marien bakt inderdaad zelf brood en dat was net klaar. Marien zegt nog "heb je al ontbeten?"... Dus als Marien terugkomt heb ik geen idee waarmee hij komt. het is een pak met twee nieuwe overalls. Ik heb die van mij vandaag aangedaan, Marien dacht dat ie nog met vieze stoffen zou werken en trekt dus nog zijn oude overall aan. Het levert wel de gezellige foto links op.

Mark hoopt dat we binnenkort in Oosterwold kunnen koken (lees barbeknoeien) en brengt daarvoor attributen mee en heeft een grote zak sjalotjes om te planten mee gebracht. En wat heel fijn is: hij plant ze ook samen met nicht Eva-Lotta!

 

 

Maar ze willen nog meer doen... dus komen ze mij helpen bij het leggen van een kruidenrad: onze toekomstige kruidentuin. We leggen een cirkel met daarin een kleine cirkel en een aantal spaken. Met Mark en Eva-Lotta erbij schiet het hard op!

 

 

 

Als we vertrekken ziet het wiel er zo uit: Morgen nog twee spaken leggen, compost toevoegen en zaaien! 

 

 

 
 
 

De dagen zijn heel wisselend qua weer. En nu de bomen de grond in zijn hoeft niet alles even snel, dus als het slecht weer is gaan we niet altijd door en nemen soms ook tijd voor andere dingen (belastingaangifte bijvoorbeeld...)

Vandaag hadden we weer een dag waarbij ik op kantoor zat en Marien in het veld. En we zijn een aantal keren jaloers op elkaar geweest. Ik op Marien toen het buiten heerlijk zonnig was en ik wist dat je in de luwte van een schuurtje geweldig van de zon kunt genieten. En Marien op mij toen ik hoog en droog in mijn vergadertoren zag hoe het buiten goot en ik een berichtje kreeg "geweldig weer". Gelukkig kon ik op buienradar zien dat het een half uur later over zou zijn en niet meer zou gaan regenen ;-). Dat houdt de moed erin.

 

 

Na wat voorbereidende aankopen voor het WC huisje in centrum Almere ging Marien naar het Paradijsvogelbosje. Hierboven zie je in de deuropening van de schuur de aankoop die Marien niet kon laten liggen ;-),

De missie voor vandaag was het leggen van een terrasje voor de schuur, waar we als we doorwerken buiten kunnen eten en in de zon kunnen zitten. Marien legt een kunstig patroon van rozetten in het midden opgevuld met kinderkopjes die voor de kruidentuin bedoeld zijn, maar hiervoor ook goed bruikbaar zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 Als het terras klaar is, is ook het pad tussen de twee boomgaarden aan de beurt:

Eindelijk kan je met de kruiwagen ook hier een rondje lopen. Hoewel je op ons kleine bruggetje dan wel een evenwichtskunstenaar moet zijn.....

 

 

En bij vertrek gaat Marien nog even bij buurman Henk langs om wat zaken af te handelen en schiet dit geweldige plaatje! Hoe mooi is het koolzaad! 

 

 

Vaste bezoekers zullen zich al hebben verbaasd. Zo kaal als het Paradijsvogelbosje er in de kop van de site uitziet is het nu toch helemaal niet meer. En dat is helemaal waar.

Dus van:

Zijn we vanavond gegaan naar:

 

Zaterdag 23 april hebben wij als één van de pioniers van Oosterwold een Groene Speld gekregen van wethouder Tjeerd Herrema van Almere. De Groene Speld wordt uitgegeven door de Growing Green Cities. Zij hebben een wat verouderde website www.growingreencities.almere.nl
Niet alleen kregen de pioniers van Oosterwold zo'n speld. Heel veel ondernemers, stichtingen, initiatieven kregen een Groene Speld. Of zoals Tjeerd Herrema zei: "die verdienen een Dikke Speld".
Het is een hele opgave om voor al die genomineerden een verhaaltje te vertellen. Ik benijd de wethouder niet. Over de eerste pioniers van Oosterwold werd dan ook niet veel inhoudelijks verteld. En eigenlijk is dat wel jammer. Deze Groene Speld probeert initiatieven in Almere in het zonnetje te zetten, die in de aanloop naar de Floriade in 2022 Almere een groen gezicht geven.
En hoewel de Floriade en Growing Green Cities niet gespeend is van marketingdenken, zit er wel iets in, dat die Floriade moet passen bij Almere. Citaal van de website Floriade.almere.nl: "Maar de Almeerse Floriade gaat verder: kennis, producten en technologieën uit de tuinbouw worden ingezet om oplossingen te vinden voor urgente en mondiale verstedelijkingsvraagstukken op het gebied van voedsel, energie, water en gezondheid."
Ik zal niet op de plaats van de wethouder gaan staan, maar laat ik dan toch iets inhoudelijks over Oosterwold initiatieven schrijven in het licht van Growing Green Cities:
Die eerste initiatieven in Oosterwold beginnen nu inderdaad met bouwen en het inrichten van hun kavel. Al in de eerste visiestukken voor Almere kan je lezen, dat het de bedoeling is dat in Oosterwold zogenaamde Stadslandbouw zal worden bedreven. Dus we moeten Almere de eer gunnen dat zij dit groene idee Stadslandbouw hebben geplugd. En dat vraagt niet alleen landbouw in de nabijheid van een stad, maar juist dat mensen rondom hun woonomgeving kleinschalige landbouw gaan organiseren, die bovendien voor andere mensen en dieren waarde toevoegen aan het landschap.
Wel, daarmee willen we ons best vereenzelvigen. En op onze kavel Paradijsvogelbosje kan je de eerste tekenen van stadslandbouw al bespeuren. De beplanting gaat zelfs aan de bebouwing vooraf.
Ook is het best leuk om een aantal initiatiefnemers weer te zien, en van andere groene initiatieven te horen.

Als in 2022 al die Floriadebezoekers bij ons langs komen fietsen, dan kunnen ze bij het Paradijsvogelbosje hun hart ophalen.

We voelen ons vereerd met de speld. En het buffet was zeer groen verantwoord en lekker.

Dank aan Monique van der Plas voor het maken van de foto's

Hoe verzin je voor je blogjes steeds een pakkende titel? Is het me gelukt?

Vandaag verhaal ik over kraaien, kassen, keukens (K3) en een pad.

Bij aankomst in Oosterwold vanmorgen zat op het land van ERF (dat net omgeploegde land) een hele kolonie kraaien. Er was duidelijk wat te halen! Ik neem aan dat door het keren van de grond de wormen boven komen

Marien heeft afgelopen week de platte kas afgemaakt en wilde nu heel graag zaaien. Dat heeft ie gedaan! De hele platte kas is vol! Een lekker veldje spinazie en van veel rijtjes van andere groenten.

 

Zelf was ik vandaag bezig met het maken van een aanrecht in de schuur. Dat was lekker, want dan werd ik niet nat als het regende. Fijn dat Marien hielp bij het stellen van de kastjes en de deurtjes. Zelf kwam Marien bij regen naar binnen om twee eenvoudige houten kasten in elkaar te zetten. Nu kunnen we lekker uit de voeten in de ons schuurtje.

   

 Langs het hoofdpad zijn we verheugd dat het eerste zaaigoed opkomt. We hebben een mengsel gezaaid. Daarom heb ik geen idee wat er hier opkomt:

Wel mooi om te zien dat planten ook in dit stadium al van elkaar verschillen!

En dan last but not least: Gisteren (dus nadat we de spelden hadden gekregen) heeft Marien nog even met kruiwagens zand gebuffeld en hebben we samen het Hazelaarpad (parallel aan de Paradijsvogelweg) eindelijk tot het bruggetje af kunnen maken. Nu kun je echt een rondje lopen!

En dan kijken we op dat punt ook nog even naar hoe mooi (en vooral veel groener) het bos van staatsbosbeheer is. De haagbeuken zijn al helemaal groen. De essen beginnen uit te lopen.

Hoe zou het er volgend jaar bij ons uitzien?

 

De organisatie van Oosterwold laat regelmatig dronevluchten uitvoeren om de vorderingen te zien van de ontwikkelingen in Oosterwold.

Tot nog toe was het filmpje alleen via facebook zichtbaar. Eindelijk is het dan gelukt om het filmpje rechtstreeks om onze site te zetten! Hieronder dus voor het nageslacht!

Onze kavel is zichtbaar van 1.14 tot het einde (1.36)

Vandaag was geheel tegen de verwachtingen van buienradar in een prachtige dag in Oosterwold. Volgens buienradar zou er 0% kans op zon zijn, maar je kon prima verbranden vandaag! Ik heb een deel van de middag in mijn t-shirt gelopen.

Toen we vanochtend bij het Paradijsvogelbosje aankwamen zagen we dat nu niet Staatsbosbeheer als buur druk bezig was, maar ook de loonwerker die namens ERF de akker aan het omwerken was. In een mooie grote trekker was hij aan de slag. En omdat de banden van de trekker bijzonder waren hieronder een mooie grote foto:

Een super ingenieus systeem waarmee de druk op de grond van deze zware machine enorm wordt verdeeld en daarmee kleiner wordt. De grond blijft daarmee veel gezonder! Wel is sturen met zo'n machine geen koud kunstje. Bij het maken van een bocht moest de loonwerker wel drie keer heen en weer steken om naar een volgende baan te kunnen. En eigenlijk denk ik dat hij onze gekke scheve kavel maar wat onhandig vond. En ik denk dat ik dat in zijn plaats ook gevonden zou hebben. Maar hij was zeer kundig en is keurig langs de rand van de kavel gegaan.

Nu het land van ERF weer van alle onkruiden is ontdaan, kun je wel de vorm van de kavel goed zien!

Een groot deel van de zaden is gezaaid en we kunnen ze wel de grond uitkijken.... Dat het volgende week lekker gaat regenen is wat ons betreft waarschijnlijk wel groeizaam.

Een paar weken eerder hebben we de walnoten, eikels en walnoten die we vorig jaar hebben ingekuild gezaaid/in de grond gebracht. We telden vanmiddag zeker twintig kastanjes. En waarschijnlijk zien we ze nog niet allemaal. Bovenstaande was niet goed in de grond geraakt, maar desondanks gegroeid. Een mooie vorm vinden jullie ook niet.

En de verrassingen waren nog niet voorbij.  In een blog op 3 april vertelden we over buurman Cor en buurvrouw Nel uit hun sloot een emmer met kikkervisjes kwamen brengen. Het gaat goed met het kroost. Marien had ze eerder deze week al gezien, maar ik mocht vandaag de dikkopjes bewonderen. Cute toch?

En dan gaan we in de middag ook nog hout halen voor het bouwen van het WC huisje:

 

Wat heerlijk dat het ook eens gewoon genieten kan zijn als je aan het werk bent op de kavel. Dat zeg ik jaloers want ik (Marie-José) zat vandaag in een keurig jurkje de hele dag braaf op kantoor te werken. Maar ja, dan heb ik nu weer de energie om het even op het net te knallen! (Eerlijkheid gebiedt wel te melden dat Marien met Stefan vioolduo's is gaan spelen, daarvoor was ie wel opgeladen!)

 

Toen we ons composttoilet bouwden, lieten we bijgaande romantische plaatje van een composttoilet zien op de site. Veel mensen reageerden enthousiast. Vooral toekomstige buren die tijdens werkzaamheden of bezoeken zouden willen plassen of poepen waren enthousiast. Toen de zeecontainer op het Paradijsvogelbosje werd geplaatst, hebben we daarin ook het composttoilet geplaatst. En wat was ik blij dat als het koud was of regende ik lekker binnen gaan zitten. En een toilet zo groot als een zeecontainer is natuurlijk best groot..... En het uitzicht....

Maar... de bedoeling is dat er een rustige (semi openbare) toilet op het Paradijsvogelbosje komt. En daarom werkt Marien vandaag aan de achterkant van de schuur aan een huisje voor het composttoilet. En dat begint met een fundering..... Zodat het toilethuisje niet net als de schuur, wegwaait.

 
   

 En na hard werken en lekkere zon is het goed toeven in Oosterwold: een selfie met de zelfontspanner:

.

.

 Na de klus met de vloer, maakt Marien de platte kas in de moestuin af:

 En ook de berg en het talud worden door Marien nog onder handen genomen:

 Kortom volop genieten in Oosterwold.

 

Vorige week waren er al bomen geplant door Staatsbosbeheer in het verder gelegen veld achter 'ons' bosje. Toen had ik de tractor alleen op grote afstand kunnen zien.

Vanmiddag zag ik dat Staatsbosbeheer bezig was om het opengekapte veld midden in het bosje langs de Paradijsvogelweg te beplanten. Daar ben ik maar even nieuwsgierig op afgestapt, en ik trof zowel de opzichter van Staatsbosbeheer als ook de uitvoerder Zweverink Bosbouw. Ik mocht ook een paar plaatjes schieten. Ze planten hier vooral beuken met af en toe een linde ertussen. Terwijl wij alle boompjes met spade handmatig in de kleverige klei hebben gepoot, gebruikt Zweverink een ingenieus apparaat achter de tractor, die een sleuf in de grond maakt, waar iemand uit een bak boompjes in plant. Een metalen rol achteraan het apparaat duwt de sleuf daarna weer dicht, zodat de boom geplant is. Zo doen ze op een middag wel zo'n 2300 boompjes. Daar kunnen wij niet tegenop. Het is leuk om te zien, dat het wel mechanisch gebeurt, maar er toch heel ambachtelijk uitziet.

Fantastisch dat dit veld weer is ingeplant met beuken en linden, zodat het in de komende jaren kan uitgroeien tot een geheel met de stroken bos die er aan weerkanten staan.

 

Eind vorige week kwam een medewerker van een infrastructuurbedrijf langs bij de kavel. Het maken van de oprit wordt kennelijk nu voorbereidt. Marien spreekt kort met ze. Bekeken moet worden of twee of drie bomen gekapt moeten worden. En voordat er gekapt mag worden, moet de ecoloog langskomen. 's Middags staan er twee oranje kruizen op de bomen en is overleg met de gemeente een imposante iep gespaard. Marien waarschuwt nog dat ze wellicht tempo willen maken in verband met het broedseizoen. Op een of andere manier zijn ze er nu als de kippen bij. (Onze eerste vraag over het ontwerp van de afrit stamt al van de laatste week van oktober, ongeveer een half jaar geleden). Wat schetst onze verbazing als vrijdagochtend de bomen al gerooid zijn. ....

De afrit wordt gemaakt met stelconplaten met een laag zand en misschien granulaat eronder. Het is nog niet bekend wanneer ze de afslag maken.

Maandag komt Coen van het Waterschap (ze rijden rond in heel herkenbare auto's, zie foto, vandaar) nog even kijken op de kavel. Ook voor het Waterschap is de ontwikkeling van Oosterwold nieuw en spannend.

De geiten en schapen poep moet natuurlijk worden uitgespreid. Rechts is te zien hoe Marien een en ander in de moestuin heeft verspreid. Bij het schuurtje leek het zoveel..... en bij dit schuurtje.... We zien uit naar de volgende lading!

 
 

Op mijn verjaardag heeft Kees verder gebouwd aan de platte kas, waar Marien al mee was begonnen. Marien heeft met zand van boer Henk (het zand was nl. op) vandaag de platte kas verder gebouwd. Nu hoeven er alleen nog zijkanten in...

Eerdere publicatie:over mest op halen bij de Simpliade

 

 

Zaterdag hebben we een lading zakken mest opgehaald bij de Simpliade. Dat is het koosnaampje voor een initiatief in het wijkje bij de Noorderplassen dat De Eenvoud heet. Daar is met ondersteuning van de gemeente een (tijdelijk) geitenweitje ingericht op een lege kavel, met een leuk ingericht stalletje, vier geiten en vier bijzondere schapen, en drie kippen. Ze zou het een simpele  versie van de Floriade kunnen noemen. De beesten produceren met elkaar mest dat eens in de zes weken moet worden uitgeruimd. In plaats van dat de verzorgers het naar de vuilstort brengen, nemen wij graag deze mest mee. Een mooie aanvulling van het organisch materiaal op onze kavel. We zullen het gebruiken om de moestuin te bemesten en te mulchen. Dat mulchen voorkomt onkruidgroei, door de grond af te dekken, zodat onkruidzaden zich niet in het zonlicht kunnen ontwikkelen. Ondertussen kan de mest haar voedingstoffen afgeven aan de bodem en zorgt het stro voor organisch materiaal. En zo maken we binnen Almere een eigen kringloopje waar iedereen blij van wordt!

De voorraad zakken met mest past precies in één aanhanger! Dank verzorgers van de Simpliade. Jullie zijn van harte welkom om ook bij het Paradijsvogelbosje een kopje koffie of thee te komen drinken. 

Tot eind mei!

Vorig najaar heeft Staatsbosbeheer de verspreide bomen in de bosstrook honderd meter westelijk van onze kavel allemaal gekapt. We waren benieuwd wat er met deze kale grond zou gaan gebeuren. Afgelopen donderdag en vrijdag heeft Staatsbosbeheer daar nieuwe boompjes aangeplant. We zijn ze even gaan bewonderen.

We menen een paar verschillende soorten te herkennen die door elkaar zijn geplant: els, linde, eik, haagbeuk. Het zou mooi zijn als die binnen een paar jaar uitgroeien tot een nieuw bos.

Ik ben wel benieuwd hoe dat samengaat met de planning van de Verlengde Tussenring. Volgens de projectie zou die in de toekomst dwars door dit stuk land gaan lopen. Het zou toch zonde zijn als deze jonge boompjes daaraan zouden worden opgeofferd. Het ziet er in ieder geval veelbelovend uit. 

Hierboven de traktor en de meneer die de  boompjes plant. En rechts zien we behalve de aanplant, ook dat zelfs staatsbosbeheer moeite heeft om door de klei vooruit te komen.

Vrijdag hebben we de verjaardag van Marie-José gevierd in Oosterwold. Met taart en koffie in ons tuinschuurtje. De ouders van Marie-José, Arie en Ria hebben bessenstruiken en vlinderstruiken meegenomen, die we vorig jaar als winterstek bij hun hebben uitgezet in de Achterhoek.Nu kunnen ze hier opnieuw aarden.En als bonus een verzameling overmatige Dahliaknollen, die Arie zelf gekweekt heeft. Die groeien in de Achterhoekse zandgrond uit tot knollen van bijna tien centimeter. Ik ben benieuwd of die zich in de Almeerse klei net zo thuisvoelen. Een beetje zand en compost toevoegen lijkt een goed devies.

Afgelopen  week heeft onze zoon Roy geholpen, met het leggen van de shingles op het dak van de tuinschuur. En gisteren met zaaien. We hebben de afgelopen twee jaar een grote hoeveelheid zaden van wilde planten verzameld, geholpen door Wilma die van haar eigen natuurtuin De Punt in Arkel een hele verzameling zaad heeft geëxporteerd.

 

Wilma en Kees kwamen ook weer twee keer een lading planten uit hun natuurtuin brengen en inplanten. Wilma heeft nu zo ongeveer haar eigen laantje, dat zij zelf helemaal heeft ingericht. En Kees heeft een begin gemaakt voor de platte kas die we in de moestuin inrichten, om kwetsbare gewassen voor te kweken, en vraat door herten, konijnen, slakken en vogels te voorkomen.

Het is altijd spannend om op afstand de reeën over de akker en langs de bosrand te zien lopen. Maar het is niet altijd op afstand. Afgelopen week werden we opgeschrikt omdat zeven herten met luid gekraak van brekende takken langs onze kavel wegrenden. En de eerste schade aan onze vertroetelde boompjes tekent zich af. Van een wilde kers (kriek) is de bast afgevreten is door een plaatselijke vandaal: lees hert. Zo ziet dat er dus uit. Als in het voorjaar in deze boompjes de sapstroom op gangkomt, dan is dat blijkbaar een delicatesse voor herten, met bijzondere voedingstoffen. Ik hoop dat ze van onze fruitbomen afblijven, maar die hebben we nu wel met anti-worteldoek omwikkeld. We zullen zien of het ook anti-vraat-doek mag heten.

Subcategorieën

primi sui motori con e-max.it