HomeVrijdag komt er een groep jongeren van ROC Groenhorst bij ons op bezoek in het kader van NO doet 2016. Ze gaan ons helpen met het planten van de fruitbomen en struiken in de boomgaarden. Daar zijn we heel blij mee. Dan moeten we een aantal huishoudelijke zaken natuurlijk wel op orde hebben. Voorlopig staat ons composttoilet nog in de zeecontainer (hele grote plee dus), maar werkt wel. Daarvoor maak ik vandaag een instructie. Ik denk dat 18 jarigen mij hier namelijk geen uitleg over komen vragen ;-)

Onderstaande instructie hangt dus vanaf morgen in de container:

Ook zaterdag zijn we met NLdoet nog in de weer. We maken dan af wat vrijdag niet klaar gekomen is en we beginnen met het planten van de Duindoorns! Mocht je willen komen meld je dan hier aan.

Afgelopen zatedag  was Ben Kruijsen, ecoloog, bij ons op bezoek. Hij kwam samen met Henk Timmermans, vriend en korstmossendeskundige.

 

Hij doet op facebook verslag:

"Zaterdag was ik in Oosterwold bij Almere bij de Paradijsvogelweg in verband met twee natuurtoetsen. Hier worden heel interessante groenprojecten door particulieren "uit de grond gestampt" in de uitgestrekte klei-akkers. Ik buurte ook even bij de initiatiefnemers van het Paradijsvogelbosje Oosterwold voor wie ik een vorige natuurtoets heb uitgevoerd. Samen met Henk Timmerman, lichenoloog (korstmosexpert) onderzocht ik in de slipstream van de natuurtoetsen de prachtige dubbele ...iepenrij langs de polderweg. Op deze iepen fraaie epifytenvegetaties (mossen en korstmossen). Naast diverse mossoorten als knikkertjesmos (foto) trof Henk een redelijke lichenenflora aan. De korstmossen zijn een soort van ecologische snuffelpalen en verraden de kwaliteit van de lucht in deze omgeving. Die bleek nogal stikstofrijk, logisch door de intensieve akkercultuur (kolen) die hier aanwezig is. De epifyten op de bomen naast een bosje bleken beter ontwikkeld dan in het open veld, waarschijnlijk door de bufferwerking van de bomen in het bosje."

Eerder schreef hij al:

 

 
foto van Ben Kruijsen."Met Henk Timmerman. Leuk om Marie-José en Marien weer te ontmoeten. D'r zit vaart in hun project. Ik had afgesproken met vier buren om ter plekke met hen over hun natuurtoets te spreken en kennis te maken. Ik had korstmosdeskundige Henk Timmerman uitgenodigd, omdat ik al eerder had gezien, dat de dubbele iepenrij langs de Paradijsvogelweg fraaie epifytenvegetaties herbergde. Als voorbeeld hier een foto van knikkersterretje (Syntrichia papillosa), een soort die in de vorige eeuw flink last had van de uitstoot van zwaveldioxide, maar nu aan een gestage opmars bezig is op bomen met neutrale schors (zoals iepen). http://www.verspreidingsatlas.nl/%5C3065# . Dat klinkt allemaal heel positief maar ....Henk constateerde toch dat de korstmosflora op de iepen redelijk is, maar niet super. Er staan nogal wat (geelgekleurde) soorten zoals Xanthoria's op de bast die wijzen op stikstofoverlast. De epifytenflora op de iepen ter hoogte van het nabijgelegen bosje ziet er beter uit dan verderop in de meer open delen langs de Pardijsvogelweg. We denken, dat de rijkere epifytenflora bij het bosje komt door de ligging naast het bosje, dat stikstof buffert. De iepen hier liggen gunstig ten noordoosten ervan gezien de overwegend zuidwestelijke winden. De iepen meer in het vrije veld krijgen de volle stikstoflaag van de akkers, is onze inschatting. De projecten zoals het Paradijsvogelbosje aan de zuidwestzijde van de Paradijsvogelweg zullen naar ons idee dan ook een positief effect hebben op de epifytenflora van de iepen langs deze projecten. Deze projecten zijn immers niet erop gericht veel meststoffen toe te passen en zullen ook als milieubuffer gaan functioneren. Kortom er is hoop op betere tijden in meerdere opzichten! In de korstmosflora op de iepen en in bosjes in de omgeving zijn ook tekenen van global warming zichtbaar."
 
 
Waarop Henk reageert:
"De korstmossoorten die ik aantrof, waren inderdaad vooral stikstofminnende en warmteminnende soorten. Erg algemeen waren Groot dooiermos, vals dooiermos en dun schaduwmos. De laatste twee zijn zeer warmteminnend en de laatste 15 jaar extreem teogenomen in Nederland. Er kwamen op deze iepen opvallend weinig grotere, bladvormige soorten voor. De stikstof- en ammoniakbelasting ter plaatse zal overigens niet sterker zijn dan daar te verwachten is, maar het valt wel op dat in nabijgelegen steden de soortenrijkdom groter is (bufferwerking van bebouwing ?). Daar komen ook zeldzamere en stikstofmijdende soorten voor."
 
Dat wij huizen gaan bouwen maakt dus dat dit alleen maar beter wordt!
 
Nog een paar foto's:
 
Foto's van Ben Kruijsen.
Leuk dat jullie er waren! 

Afgelopen zaterdagnacht had het voor een keertje flink gevroren. In de container waren alle waterflessen hard. Toen de zon aan het einde van de ochtend door de mistflarden brak, was er een mooi schouwspel te vinden van bevroren plassen, waar het ijs als kristallen een lijnenspel in de zon toont. En ook de paddenpoel lag helemaal dicht. Niet om over te lopen natuurlijk, maar het straalde wel een serene rust uit. 's Middags dooit alles weer weg, en 's zondags is het zo zacht dat er geen ijs te bekennen is. Zo is het Nederlandse klimaat. Maar hoe mooi laat zich dat alles bekijken in Oosterwold!

 

 

 

't Is zaterdagmorgen. We zijn onderweg naar het Paradijsvogelbosje. De laatste vijf minuten in de auto maak ik mij druk, omdat ik mijn schoenen vergeten ben. Als we bij de kavel komen staat er een zwarte auto op de rijplaten. Eén man staat (te wachten?) langs de weg en op de kavel staat iemand foto's te maken. Er gaat ons geen lampje branden. We hebben geen afspraak, dus wie is dat nou?

Bij het uitstappen wordt het duidelijk: onze ecologisch adviseur is op bezoek. En natuurlijk worden er dan foto's gemaakt. Hij heeft Henk Timmerman, vriend en korstmosspecialist meegenomen. Henk publiceert op Naturetoday.nl en knnv.nl (vereniging voor veldbiologie)

En als je ecologen spot, moet je natuurlijk even inzoomen....

We hebben elkaar nog nauwelijks verwelkomd, als ineens nog twee auto's de straat inrijden. Da's wel heel druk ineens. En dan wordt het duidelijk. Ben gaat ook voor onze buren het ecologisch onderzoek doen! Wij zijn de locatie van overleg. Prima!

Wil je de foto's die Ben vorig jaar maakte van "onze` korstmossen terugzien, kijk dan naar onze blog hierover: Ben vindt epifyten

Leuk dat jullie er waren! En buren: leuk dat jullie zo voortvarend doorpakken!

Enne: gelukkig stonden er nog laarzen in de container.

Van mijn orkest de Philharmonie had ik bij mijn bestuursafscheid een cadeaubon gekregen voor twee walnotenbomen.
Die zijn we vanmiddag gaan ophalen in Boskoop bij Fruitbomen.net. Ik kom wel eens in een tuincentrum, maar het is een genot om bij een kweker te komen die zo'n grote sortering fruitbomen heeft. Helaas hangt overal wel een prijskaartje aan, maar voor een paar bijzondere planten kan je dat zeker kiezen. Ze zijn vast op grotere klanten gericht, want we waren meer dan een uur lang de enige gasten, en kregen nog een kopje koffie toe.
We hebben twee geënte walnoten gekocht, Juglans regia Jupiter en Juglans regia Buccaneer. Volgens de beschrijving op de website zijn geënte walnoten beter ziekteresistent en geven ze eerder oogst.
We konden het niet laten nog een paar andere planten te kopen: een Vijgeboom, heel klein nog maar, Ficus Carica Bornholms diamond, die vooral voor noordelijke klimaatzones gekweekt schijnt te zijn. Wel, als hij inderdaad op het Zweedse eiland Bornholm gekweekt is, dan zal hij het in Almere ook wel doen.
En een mooie struikvormige Witte Moerbei. Volgens Wikipedia is de witte Moerbei uit China de belangrijkste boom voor de zijde rups. Of we die hiermee naar Almere halen is maar de vraag.

En tenslotte verkocht de buurman nog een aantal niet eetbare heesters. Dat leverde twee Magnolia's op, een Sering en een Osmanthus Burkwoodii of Schijnhulst, die hopelijk al over een paar weken lekker gaat ruiken, als de bloemen uitkomen.

Met een voorzichtig volgepropte achterbak kunnen we weer naar huis.

Nog een week en dan is het NL.doet vrijwilligersdag, wanneer we hopelijk acht scholieren mogen begroeten. Dan zullen de andere fruitbomen naar verwachting ook aangekomen zijn. Als dan het weer nog een beetje meewerkt...

 

Wilma en Kees waren wezen helpen met het planten van bomen en planten. Het was niet helemaal droog, en van de vorige dagen lagen er nog plassen op het terrein.
Zij hebben een hond, die heet Spot. Een Bordercollie van het overijverige soort. Hij heeft een kleine afwijking. Als baasje aan het werk is, dan gaat hij ook werken. En werken dat betekent voor Spot graven in de plassen. Ik weet niet wat hij er zoekt. Hij kijkt erbij alsof hij een kudde schapen moet hypnotiseren. Het is zeker een ernstige en serieuze bezigheid. Als je dat doet, als hond zijnde, en het is winter, en je graaft in de klei in Almere, dan kan dat toch een aanslag op je conditie zijn.
Dus na afloop van zo'n dag zit er een zielig hoopje hond te bibberen achterin de auto.

Afgelopen week hadden we een paar mooie dagen. Maar ook sneeuw- en hagelbuien. Soms gaat het voorspoedig, maar soms zit het ook tegen.
Dan sla je de kop van een paal doormidden. Of je breekt de steel van een spade. Of je kunt een bitje niet vinden voor de schroeven.

En dan regent het natuurlijk ook nog natte sneeuw met een snerpende oostenwind.

Vandaag was ik toch maar in Hoofddorp gebleven. En kreeg ik tijdens het boodschappen doen een heftige hagelbui met onweer over mij heen.
Dan denk ik even terug aan Spot.

Het is weer natte hondendag.
Maar er komt ook weer zonneschijn, en die kan je dan des te meer waarderen.

Zoon Roy is uit Eindhoven over. Een echte bruggenbouwer lijkt ons. Dus wat doen we als hij er is: Juist bruggenbouwen!

   
   

Het  is allemaal nog niet klaar, maar grappig dat water dat je bijna over kunt toch relief aan het landschap biedt.

 

De blokhut vordert ook gestaag, maar moet het voorlopig nog even met een plastic dak doen.

We zijn dit weekend meer dan eens ongeduldig genoemd. Dat zal wel zo wezen, maar als je eindelijk mag bouwen, na ongeveer 2 jaar dromen, dan wil je je handen vuil maken.

Daarom starten we de bouw van wat straks onze schuur moet worden. Het is een vrij simpele blokhut, maar juist daardoor overzichtelijk om te bouwen.

Tegen de avond bereiken we het hoogste punt.

En in het donker leggen we de balken er nog op, maar dat kon het fototoestel niet meer aan, daarom hieronder een foto van de volgende ochtend:

Thuis drinken we "pannenbier" ons eerste hoogtepunt is immers bereikt!

Vrijdag komen Arie en Ria het een en ander aan bouwbenodigdheden brengen.... en voor het eerst rondkijken op de kavel. Het is ijskoud!

Als echte hobby boeren (want dat zijn mijn ouders!) keuren ze de kavel. Zelf realiseer ik me hoe anders de kavel eruit ziet dan vier weken geleden toen we m kochten. Maar dat kan ik de boeren van het Oosterink niet uitleggen. Die zien het zoals het nu is in het echt voor het eerst. Natuurlijk hebben ze ook foto's gezien, maar nu is het echt en blijft de klei aan je klompen hangen.

Wij zijn blij dat er plekken zijn waar we droge voeten hebben. En dat er paden zijn. De hobbyboer zou wachten tot het wat droger is. (en waarschijnlijk ook tot het warmer is, want het is ijskoud) Wij willen graag onze boompjes en struikjes de grond in. Het is vooral leuk dat ze langs geweest zijn.

Mijn moeder (hobby boer mevrouw, maar dochter van een echter boerderi-je) memoreert nogmaals de familiegeschiedenis waar toch wel veel pionierboeren voorkomen. Ergens echt opnieuw beginnen zit aan beide kanten toch in de familie! En van je familie moet je het maar hebben!

Meermalen werd ons gevraagd: blijven jullie stelen heel? Wat knap in die stevige vette klei!

Nu was het dan toch zover: twee stelen liefst geslachtofferd......

Met alle strubbles, gedoe en lopende onderhandelingen is het voor ons bijna niet te bevatten: we hebben stroom en water op onze kavel! Weliswaar met een tijdelijke aansluiting, maar toch! Nadat de afspraken via mijnaansluiting.nl een paar keer waren misgelopen, waren ze gisteren gaan graven.
En vanochtend kwamen ze een buis onder de weg doorschieten. Een stalen buis, die met een soort horizontale heimachine onder de weg werd doorgeperst. Het was voor mij een gewaarwording, dat de electricien de stroom kan aansluiten zonder de spanning eraf te halen. Ze zetten een klem op de kabel en draaien contacten in de juiste kabels. Dan een verbandje eromheen, en volgespoten met hars is alles weer klaar. Kan het gat dicht, en is alles alsof er niets gebeurd is.
Dus kon ik vanmiddag al met mijn waterkoker in mijn aanhangwagen (mijn verlengsnoer was te kort tot de container) water opwarmen, om lijnolie op mijn blokhuit planken te smeren.
Nu het met die wisselende buien zo klef is in de klei, is het fijn om aan de blokhut te werken. Dan kan ik tenminste normaal op mijn voeten staan. En tussendoor is het dan weer zonnig weer.

 

Op internet vond ik volgende bericht:

 

Denk mee over 42ste tegel Walk of Fame

De Walk of Fame Almere is een kunstwerk dat de geschiedenis van Almere vertelt. Het is een cadeau van Rabobank Almere aan de gemeente Almere ter gelegenheid van het 35-jarig jubileum van de bank. Tot en met 2043 schenkt de Rabobank elk jaar een nieuwe tegel.

Het werk bestaat tot nu toe uit 41 tegels, één voor elk jaar dat de stad bestaat. Elke tegel verbeeldt een gebeurtenis, een ontwikkeling of persoon die betekenisvol is geweest voor dat jaar. De 41 tegels liggen als een lint door het centrum van Almere. Via QR-codes op de tegels is meer achtergrondinformatie over het onderwerp te lezen.

Welk onderwerp verdient een tegel?

De Walk of Fame wordt dit jaar uitgebreid met tegel nummer 42. Deze tegel heeft betrekking op het jaar 2015. Voor het onderwerp van de tegel kunt u suggesties aandragen. Heeft er afgelopen jaar een gebeurtenis plaatsgevonden waar u trots op bent? Kent u een persoon die in 2015 van betekenis is geweest voor Almere? Of is er een ontwikkeling die volgens u echt een tegel in de Walk of Fame verdient? Geef dit dan door op walkoffamealmere.nl.

Wie weet selecteert de commissie uw suggestie en kunnen Almeerders er vervolgens op stemmen. Krijgt uw suggestie de meeste stemmen? Dan wordt het onderwerp vereeuwigd op een Walk of Fame-tegel. U kunt uw idee tot 15 maart 2016 aandragen.

Paradijsvogelbosje heeft het uitgeven van de eerste kavels Oosterwold en het realiseren van de eerste kavelweg aangemeld voor de walk of fame 2015 .

Motivatie:

In Almere Oosterwold zijn de eerste kavels uitgegeven. https://oosterwold.wordpress.com/2015/12/30/verkocht/
En wordt de eerste weg (De Emile Durkheimweg) gerealiseerd. Hiermee is de ontwikkeling van een groot nieuw gebied in Almere gestart. De ontwikkeling van Oosterwold is heel anders dan anders, omdat gekozen is de wijk niet te verkavelen en de voorzieningen (incl. wegen) door bewoners aan te laten leggen.

 

Hoe nu verder?

15 maart is de inschrijving gesloten en worden de onderwerpen gekozen waarop gestemd kan worden! Als deze aanmelding erdoor komt, gaan jullie natuurlijk allemaal stemmen.

Mocht je dat willen dan kun je natuurlijk ook meermalen dezelfde suggestie doen als wij hebben gedaan. Dit kan op: http://www.walkoffamealmere.nl/

 

Iedere dag is weer een Oosterwolddag.
Met zulk mooi winterweer is dat zeker geen straf. Maar zeker een aangename verrassing als Mick de avond belt: Hallo Marien, het wordt morgen mooi weer. Zal ik weer een dagje buiten in de klei doorbrengen?
Dus zijn we met z'n tweeën aan de slag gegaan. Eerst een stuk wandelpad aangelegd met het nieuwe worteldoek over zand en daarna granulaat erover. Daarmee wordt het achterste deel van de tuin beter bereikbaar.
En daarna boompjes planten. Het is merkwaardig dat soms per meter de klei anders is. Wel, de klei in dat achterste deel is van de meest klevende soort. Het kleeft aan je schep en net zo goed aan je schoenen. Maar aan het einde van de dag zitten er toch weer ruim honderd boompjes in: groeien maar!

En het wordt bijna een traditie om bij een mooie avondzon een foto te maken van de meewerkende gasten. Thanx Mick.

Iedereen heeft belangstelling voor die malle mensen die een wild plan in Oosterwold doen. We kijken eigenlijk al niet meer op als een auto ineens wat langzamer gaat rijden en uitgebreid kijkt. Wat gebeurt er nou als er niet alleen boeren op de akker zijn, maar ook mensen die echt water aan de oppervlakte hebben. Vandaag kwamen twee heren van het waterschap Zuiderzeeland op bezoek om het waterpeil te meten. Afgelopen vrijdag was hun collega Koen ook al langs geweest, om na een vergadering met ambtenaren even het veld in te gaan. Eigenlijk is het best spannend hoe hoog het water gaat komen. Deze landmeters hadden een GPS-apparaat bij zich waarmee ze precies de hoogte konden meten. Dat gaat ook makkelijk als er een klein laagje ijs ligt, zodat de punt van de stok precies op het ijs kan worden geprikt.

Vandaag is het water in de paddenpoel -5.50 meter. Bij een maaiveld van -4.70 meter is dat dus 80 cm onder het maaiveld. In de grote vijver is het peil -6.13 meter en daarmee ruim 1.40 meter onder het maaiveld. Het is opvallend dat de Paddenpoel dus 63 cm hoger water heeft. Waar komt dat vandaan?

In het gisteren gegraven slootje stond wel water maar de watermannen vonden dat regenwater, en daarvan meet je niet het waterpeil. We zijn heel benieuwd hoe het zich gaat ontwikkelen.

Heren van het Waterschap: blijf bij ons meten, we zijn nieuwsgierig.

In de buurt worden we met veel belangstelling gevolgd en aan alle kanten van harte welkom geheten!

Maandagmiddag stonden de buren van het Waterschip aan de Paradijsvogelweg "op de stoep" (we hebben helemaal geen stoep, maar okee..)

Ze verwelkomen ons met een pakket met allemaal zelfgemaakt lekkers! Ik was koud na een dag hard werken, maar dit was een ontzettend warm welkom Hajo en Daphne! We zullen het heerlijk oppeuzelen en drinken.

Bij mijn schoonouders in de Achterhoek zeggen ze: Kom 't weerhalen! Ik stel mij voor in de zomer bij een kampvuurtje?

 

Ongeveer twee weken geleden hebben we onze kavel verworven. Als ik nog niet wist wat pionieren was.... weten we het nu!

 

 

Allereerst op de middag van de koop van de kavel: paaltjes zetten voor de grenzen met de landmeters van de  gemeente.

Veel leuke reacties gehad voor de aandacht voor hun werk.

Het was ijzig koud.

Daarna hebben we in het weekend zelf alle landschappelijke elementen in het landschap uitgezet.

Het zag er heel mal uit al die roodwitte linten, maar het heeft wel gewerkt!

Op de foto zijn ze helaas niet zo goed te zien.

 
 
En dan stuur je landschapskunstenaar Dennis met zo'n kraan het maagdelijke landschap in.

 En dan doet ie z'n werk echt prachtig.... Een hele mooie vijver. Maar op woensdag krijg ik op mijn werk een sms'je dat er een aardverschuiving heeft plaatsgevonden.....

Komt het ooit nog goed?

 En dat is eigenlijk nog steeds niet helemaal duidelijk. Dennis trekt alles wat  ie er nog uit kan trekken eruit, maar blijft een eilandje over

 

Dan is op vrijdag Dennis klaar en komen de bomen binnen. Wel 1500..... Da´s best veul. Dus hard aan het werk.

 Zaterdag is de eerste werkdag op het Paradijsvogelbosje een feit.  
 

 En omdat het in Oosterwold zo ongenadig koud kan zijn (pionieren he), zijn we heel blij met onze zeecontainer. (en met Dennis die nog even terugkwam om m op zijn plek te zetten.

 

O en voor de liefhebbers: het composttoilet staat en werkt. De eerste begieting heeft plaatsgevonden.

Dan komt het moment dat mijn eigen mannen met dat leuke speelgoed aan de gang mogen.

Roy komt ervoor uit Eindhoven! Fijn!

Maar het is niet altijd eenvoudig. Een klein kraantje blijft ook veel makkelijker in de klei kleven. (hij drukt wel minder kapot)

 
 

En dan laten we ook aan de straat zien dat we bezig zijn....

Mensen kunnen ons veel makkelijker vinden.

En sommige dapperen blijven met ons meewerken. Tot de zon achter de horizon zakt!

 

Het was me de eerste twee weken wel...........

 

Op zaterdagmiddag facebook ik vanaf de berg in ons landschap: I'm on top off the world!

Het slootje waar Marien daar nog halverwege is, is net na zonsondergang afgekomen en het kraantje heelhuids uit de klei.

Hendrik ter Woorst ca 1940Maar toch: nu op zondag de natte sneeuw en regen me om de oren slaat en wij het niet aandurven om naar Oosterwold te gaan... bedenken we: er is veel gebeurd, er is een plek en dat wordt onze plek. Waar nu al heel veel mensen ons op komen zoeken. Naar ons kijken (of is er langs de Paradijsvogelweg een nieuwe snelheidsbeperking geplaatst? hihi), bij ons langs komen etc.

Jullie snappen wel dat we niet altijd tijd hebben om uitgebreid te kletsen (word je ook koud van) of koffie te drinken, toch? Maar meehelpen planten of graven mag altijd.

En mijn moeder facebookte vanmiddag: Opa ter Woorst had dit zo leuk gevonden! Dus daarom ook van hem een plaatje. Wil je meer over hem weten klik dan op de foto en kijk op mijn familiegeschiedenissensite naar zijn pioniersverhalen!

 

Morgen naar kantoor...... Leuke baan, maar dan is het weer prima weer.... Wie brengt Marien morgen koffie?

Subcategorieën

primi sui motori con e-max.it