facebookfotoinformatiebordHet Paradijsvogelbosje is voor veel mensen een informatiepunt. Over Oosterwold, maar ook over het maken van natuur. Vaak zijn we zelf aanwezig om iets te vertellen. Vaak ook niet of zijn we druk met.... ja met wat eigenlijk... Zo raar dat we druk zijn.

We hebben toch enige zendingsdrang over wat we willen bereiken met onze kavel: een plek waar mensen die willen werken in de natuur, ervan willen genieten, met elkaar willen zijn en muziek willen maken RUIMTE bieden. Daarom bieden we ruimte aan een imker. Geven we workshops. Organiseren we bomen en struiken dagen.

En eigenlijk vind ik het dan zo mooi om te zien dat zondag twee dames van ik denk rond de zeventig op de fiets naar het Paradijsvogelbosje kwamen. Afstapten en rustig rondkeken en met z'n tweetjes het bosje rondstapten. Toen we (ik denk drie kwartie later) in het kleine huis zaten te lunchen, stapten ze rustig over het hazelaarpad naar hun fietsen terug. Twee blije mevrouwen op zondagmiddag. Dan werkt dus wat we probeerden te bereiken.

Maar dan toch. Nu we zelf minder voortdurend in de "open ruimte" zijn, omdat we ook gewoon wonen in het Paradijsvogelbosje, is het ook fijn als de bedoeling duidelijk is. Daarom hebben we afgelopen week een aantal straatnaambordjes van de paden vernieuwd (er moeten er nog een paar..) Maar ik schreef het gisteren al op facebook: Morgen maken we bekend wat Marien aan het maken is....  

Behalve Marjon (maar ja die had voorkennis) ontstond een prijsvraag (die overigens iedereen gewonnen heeft: kom allemaal een kopje koffie drinken..). Zo werd aan een dakraam gedacht, een levend schilderij, een zelfportret, een buitenschilderijlijst en een televisie (met beeld). De bouwer voegde zelf nog "denkraam" toe, met de vriendelijke groet van Maarten Toonder. ;-)

 

 

 

Gelukkig kreeg ik in de loop van de dag bericht dat ik maar voor beelden in dat denkraam moest gaan zorgen. En dan lukt het toch om 's avonds nog een en ander gevuld te krijgen:

informatiebord 2012informatiebord 2013 informatiebord 2022informatiebord 2016

En dan is het dus een heus informatiebord. Het dak moet nog met grond en plantjes gevuld. Maar dat denken jullie er in dit denkraam allemaal wel even bij. Ik ga de bouwer een pilsje inschenken. Terecht toch!

We hebben lang genoten van de houten beschieting als bekleding van onze kleine woning. Klein nadeel was dat we het hout over de ramen hadden laten doorlopen. Dat was bedoeld, om later luiken te maken. Maar dat was er een tijd niet van gekomen. Het is ook een wat ongewone klus, dus als je het druk hebt schuif je zoiets makkelijk vooruit. Met hulp van zoon Roy trekken we de stoute schoenen aan.

Eerst de luiken uittekenen, daarna een rechte houten lat als geleiderails gemonteerd, en dan met de kleine cirkelzaag door de latten. Dan nog de horizontale liggers doorzagen, wat een precisieklusje is, want als je dan te diep zaagt zit je de ramen door te zagen.

Met houten steunblokjes maken we vervolgens drie scharnieren per luik aan de bovenkant vast. En nu zetten we met een soort spalk de ramen omhoog.

 

 

 

 

Nog even zoeken welke stand we leuk vinden.

 

 

 

 

 

 

 

Als de luiken horizontaal staan, dan lijkt het wel een beetje een koek-en-zopie.

 

 

 

 

 

 

 

 

Als de luiken lager zijn dan houden ze de zon wat meer tegen, maar kan je ook niet zo goed naar buiten kijken.

 

 

Het doet mij een beetje denken aan het verhaal dat molenaars elkaar vroeger boodschappen stuurden door hun wieken in een bepaalde stand te zetten.  Dat kunnen we dus ook doen met onze luiken.

 

Als de luiken dicht zijn: niet storen.

Als de luiken laag zijn: slaperig

Als een luik open en een luik dicht: knipoog

Als de luiken recht staan: Doe maar normaal, man!

 

Als de luiken hoog staan: Pas op, we zijn hyper!

 Aan de noordzijde houden we de luiken voorlopig wat lager. Dat past prima bij onze nachtrust.

Afgelopen woensdag hebben we onze eerste sessie gehouden van de Zomerworkshop Ontwerp je KavelBeplanting.

Leuk en spannend om dat voor de eerste keer uit te proberen.

Er waren acht deelnemers. Blijkbaar waren alle heren voetbal kijken....

We hebben eerst een rondwandeling gemaakt over het Paradijsvogelbosje om de verschillende aspekten van beplanting te zien en te voelen.

Daarna in de Glazen Schuur van de grote woning gewerkt. We moesten alle bouwspullen van tevoren aan de kant schuiven, en wat noodverlichting aanleggen. Toen konden we wel twee tafels kwijt waar we iedereen een plek konden geven.

Het werd een inspirerende uitwisseling van gedachten en daarna hebben de deelnemers hun ideeën uitgewerkt in een schets van hun eigen kavel.

Volgende week verder.

Zoonlief Roy is over uit Eindhoven. Hij klust met Marien mee. En terwijl ik mij dit weekend met het maaien van hoge bloemen bezig houdt, zodat de boompjes ook het broodnodige zonlicht krijgen, maakt Roy planken in de grote kast die straks de schuur en de woonkamer scheidt. Als alle lijmresten zijn weggehaald, kan er ook ge-olied worden. Ook al zitten er nog geen latten tegenaan, toch ziet het er al mooi uit.

Daarnaast gaan de jongens aan de slag met het maken van een verrijdbare opbergkast. De kast is op bokwielen en van twee kanten toegankelijk. Hij past in onze schuurkast. Hij is vooral handig om bij een klus bij de hand te hebben. En de hoogte is zo dat als we bij een feestje een bar nodig hebben.... deze kast daar ook voor kan dienen. We zijn van alle markten thuis! En ja je bent jong... en... Als je vader zegt dat ie sterk genoeg is om als kleine steiger te dienen... dan klim je erop... Lol zo'n zoon in huis!

royhelpt1royhelpt2royhelpt3royhelpt4

 

fotosimon8aAls we vanmiddag thuiskomen van het boodschappendoen (ja, ja het gewone leven gaat ook door als je aan het bouwen bent) is het een drukte van belang op de Frederik van Eedenweg. Op de weg staat een gezelschap met een drone. Het zijn Simon en Joke die achterin de Frederik van Eedenweg gaan bouwen. Met moeder en nog een vriend met zijn vrouw. (Sorry wij zien zoveel mensen dat we niet alle namen onthouden). Simon en Joke zijn blij want ze hebben deze week anterieur getekend! Wij zijn ook blij. De wijk krijgt snel vorm en het lijkt er zelfs op dat voor volgend jaar deze tijd iedereen aan de slag is... Dat zou toch wat zijn...

Maar terug naar vandaag en de drone. Simon wil zijn eigen grond vastleggen met de drone, maar is zeker bereid ook van onze kavel nog wat foto's te nemen. Alle verzoeknummers worden ingewilligd. Hieronder dus een collectie.

 

 fotosimon2En vanaf de grond zijn sommige dingen die je "schept" eigenlijk nauwelijks te vatten. Als bijvoorbeeld hoeveel groter het water geworden is bij de laatste graafactie. Maar ook hoe het grote huis van enige afstand eruit ziet. Waarbij de ideeen waar wij inmiddels jaren mee rondlopen nu toch gaan werken.  fotosimon1 fotosimon3
 Dank voor de foto's Simon!fotosimon7
  fotosimon4

 

Op de site oosterwold.info van grootschalig initiatiefnemer Daan Froger verscheen gisteren onderstaand interview met Marien. Directe link naar dit artikel: Marien Abspoel - zelfbouwvakker met idealen

Marien Abspoel – zelfbouwvakker met idealen

bericht 170718 marien abspoel

Aan de Paradijsvogelweg wordt een waar paradijsje gerealiseerd dat volkomen recht doet aan zijn naamgeving: Paradijsvogelbosje, een wooninitiatief van Marien Abspoel en Marie-José Deckers. In de wijk van bijna vijf hectare grond vestigen zich 23 initiatiefnemers. Marien en zijn vrouw Marie-José zijn de eersten. Alle kavels in de wijk Frederik van Eedenweg zijn nu gereserveerd . Het kleine huis waarin Marien en Marie-José nu wonen hebben ze samen met een aannemer gebouwd. In de toekomst wordt het een logeeradres en gastenverblijf. Er wordt hard gewerkt aan het toekomstige hoofdverblijf. Een transparant prachtig vormgegeven gebouw met veel glas. Een woning met aangebouwde schuur, kas annex multifunctionele ruimte die zich opent naar de weelderige tuin en bosrand. Binnen voelt tevens als buiten aan doordat het glas tot de vloer doorloopt. Het hoofdgebouw wordt verder door Marien afgebouwd. De beide ontwerpen die in samenwerking met architect Reitsema en partners zijn gemaakt liggen vast maar in de praktische uitwerking wordt regelmatig iets bijgesteld, uitgewerkt of aangevuld. Dat is het mooie als je het zelf doet. Marien noemt zich zelfbouwvakker, hij heeft zelf de regie over de uitvoering, en in toenemende mate ook over leveranciers. Het kost natuurlijk veel tijd. Van oorsprong is hij fysiotherapeut en wetenschapper, maar nu even niet. Daarnaast is hij musicus. Hij speelt altviool en piano, is koordirigent en arrangeert ook veel muziek.

Culturele ontmoetingsplaats

Marien: “we hebben in onze eigen tuin tot nu toe zo’n 2300 bomen en struiken geplant en kilo’s zaad uitgestrooid. Met de Stichting Paradijsvogelbosje stellen we ons tot doel het landschap in Oosterwold en te beginnen rondom het Paradijsvogelbosje te ontwikkelen in samenwerking met buren en andere organisaties zoals Staatsbosbeheer. Particuliere initiatieven in Oosterwold beginnen meestal als losse postzegels. We kunnen er gezamenlijk iets moois van maken als we die postzegels met elkaar in verbinding brengen en afstemmen op de omgeving. De plantgoed-dag die we dit voorjaar organiseerden is een goed voorbeeld, hoe we met elkaar iets moois voor elkaar kunnen krijgen.
We betrekken graag vrijwilligers bij ons initiatief. Zo doen er dit jaar twee groepen studenten onderzoek naar de voorkomende planten en dieren. Vanuit het naastgelegen bos weten reeën ons prima te vinden. Ze zijn dol op wilgenbast en lijsterbes. Het hoort erbij.
Ik merk in gesprekken met Oosterwolders dat velen nog geen plan en overzicht hebben hoe zij hun kavel moeten vormgeven en beplanten. Dan denken dat ze met een paar bomen klaar te zijn. Ik beveel daarom iedereen die zich in Oosterwold gaat vestigen aan vooraf een tuinplan te maken waarin de contouren van de tuin zijn vastgelegd. Laat de fantasie maar de vrije loop. Waar en welke bomen en wanneer planten. En denk na hoe alles er over tien jaar uit zal zien. Het is zinvol om het grondwerk voor het maken van vijvers, heuvels, verhoogde of verlaagde delen in het begin uit te voeren wanneer de grond nog kaal is. Later rijdt zo’n rupskraan alle beplanting kapot, en is de klei zo aangedrukt door de rupsbanden, dat er het eerste jaar niets wil groeien. . Het doel van Marien is niet alleen het scheppen van een paradijselijke natuur- en woonsfeer, maar hij wil van zijn initiatief ook een culturele ontmoetingsplaats maken. Naast een amfitheater helpt de in aanbouw zijnde schuur bij de verwezenlijking van zijn ideaal. Deze accommodatie biedt ruimte voor voordrachten, kleinschalige exposities, huiskamerconcerten met bijvoorbeeld aankomend talent, repeteersessies en try-outs van voorstellingen. Tentoonstellingen met beelden in de bloemrijke buitenruimte zijn ook denkbaar. Veel is mogelijk, maar Marien wil het liefst low profile opstarten.

Denktank voor delen van ervaring en verbetering

De vraag ‘gaat alles van een leien dakje?’ Marien: “Helaas niet. De trajecten van de pioniers waartoe ik mij reken waren zonder meer traag en stroef, maar ook nieuwe initiatieven lopen nog tegen veel hindernissen op. Het is goed als buren elkaar in een vroeg stadium leren kennen, en gezamenlijk hun kavel intekenen. In het begin ging dat niet soepel. Nu de wijk min of meer compleet is weten de bewoners elkaar wel te vinden, al is het op de maandelijkse buurtborrel.

bericht 170718 paradijsvogelbosjeDe ontwikkelregels voor Oosterwold zijn nog steeds grotendeels papieren regel. Ervaringen van de pioniers zouden eerder gebruikt kunnen worden om de praktische uitvoerbaarheid te verbeteren. Meer flexibiliteit zou geen luxe zijn. Ik zie ook wel dat de gemeente onder hoge druk staat. Er worden tegenwoordig voor toetsing van vergunningen externe bureaus ingeschakeld voor wie Oosterwold weer nieuw is. Veel ambtenaren zijn met de beste bedoelingen en grote inzet bezig. Maar op de een of andere manier stokt het. Wellicht speelt onzekerheid en angst voor precedenten of juridische problemen. Dit is de overheid trouwens niet vreemd. Het kan volgens mij beslist veel beter”. Marien oppert een idee. Een soort van Oosterwold Denktank. Van hem mag het in zijn schuur. Met de benen op tafel ervaringen uitwisselen met een aantal pioniers want zij hebben per slot van rekening praktische ervaringen opgedaan. Verder mensen van vergunningen en bij Oosterwold nauw betrokkenen. Bijvoorbeeld nutsbedrijven, het waterschap of bijvoorbeeld de stadsarcheoloog.

De aanleg van nutsvoorzieningen blijkt een krachttoer voor initiatiefnemers, verenigingen en gemeenten. En blijkbaar ook voor de nutsbedrijven zelf. “Het is toch van de gekke hoelang wij op nutsvoorzieningen moesten wachten. Gelukkig hebben we nu een (niet zo snelle) dongel te leen van Reggefiber om op het internet te kunnen aansluiten. Ik wil niet als een mopperaar overkomen, maar heb het gevoel dat de betrokken nutsbedrijven erg langs elkaar werken. De mensen zijn behulpzaam aan het werk, maar het lijkt alsof ze met elkaar niet leren de problemen beter aan te pakken. Ik mis in Oosterwold een operationeel leider die de problemen onderkent en vanuit een mandaat de zaken echt aanpakt. Het lijkt erop dat uitvoerder Baas hiermee nu een start maakt. Ik hoop er het beste van. Dat maakt de Denktank niet overbodig. Hier kunnende agenda en urgenties vooraf verkend worden. De tafelgesprekken zouden volledig open moeten zijn. Alles moet gezegd kunnen worden zonder dat het op straat komt te liggen. Met de uitkomsten moet natuurlijk wel iets worden gedaan, anders is het verloren energie en tijd. Oosterwold is voor iedereen een zoektocht en leerschool, laten we opgedane kennis en ervaringen delen want dat komt iedereen ten goede.”, aldus een gedreven Marien Abspoel.

 

Uitnodiging zomerworkshop
Wie heeft er zin om mee te doen aan een zomerworkshop: Ontwerp je kavelbeplanting ?
Begeleiding: Marien Abspoel, Stichting Paradijsvogelbosje
Wanneer: twee woensdag-avonden: 26 juli en 2 augustus
Tijd: 19.30 tot 22.30 uur
Locatie: Paradijsvogelbosje
8 deelnemers maximaal
Voor wie: initiatiefnemers uit Oosterwold die nu of binnenkort op hun kavel aan de slag kunnen met ontwikkeling en beplanting.

Zie de folder

Zaterdag was het weer zover! Op ons erf kwamen de buren van de Frederik van Eedenweg bijeen. Wederom was het heerlijk weer. Wel waren er een aantal mensen op vakantie of een weekendje weg. We horen hoe het gaat met archeologisch onderzoek, hoe iedereen moeizaam probeert grip te krijgen op hoe ze om moeten gaan met slagschaduw van windmolens (om half zeven 's ochtends ongeveer 6 uur per jaar!) en het al dan niet vereiste onderzoek, waar je bij de buren een pony kunt stallen en hoe we de berekeningen voor de weg gaan doen (of de cijfertjes kloppen). Maar ook: hoe de voorbereidingen voor een huwelijk worden getroffen! Kortom: buurtbabbels! 'T Was weer gezellig!

BurendagJuli430BurendagJuli429

Ik liep afgelopen vrijdag langs ons tuinschuurtje, en toen viel mijn ook op een grote wesp die rond mijn eco-toilet zwermde, en uiteindelijk via het uitgezaagde hartje naar binnen vloog. Wij gebruiken het eco-toilet al een tijd niet meer omdat we in de kleine woning een normale toilet met spoelwater hebben, dus we komen niet vaak meer in het kleine aanbouwhokje. Toen ik de deur opende zag ik tot mijn verbazing een aanzienlijk bouwwerk tegen de muur onder een plank zitten.

We hebben al eerder Hoornaar wespen gezien, dus het was al snel duidelijk voor mij: een Hoornaar nest. Zij maken een komvormig nest van vermolmd hout dat de wespen zo mengen met speeksel dat ze er een kartonachtig bouwwerk van kunnen maken. En onder die kom zie je duidelijk de honingraatstructuur waarin het broed zit waar de jonge hoornaars uit moeten komen.

De Hoornaar is weliswaar groter dan de gewone wesp, en de koningin helemaal, en als ze rondvliegen zijn ze imponerend, maar ze zijn doorgaans minder lastig dan gewone wespen, omdat ze niet van boterhammen met jam houden. Het zijn rovers, die veel andere insekten buitmaken, met name voor het jonge broed.

Maar als je te dicht bij het nest komt, dan willen ze toch wel laten weten wie er de baas is, en dat je beter weg kunt blijven. Met een duikvlucht direct uit het nest recht op je af en dan met kleine cirkels om je heen. Dan ga je toch gauw een eindje verderop staan.

Overigens schijnt de steek van een Hoornaar bijzonder pijnlijk maar niet meer gevaarlijk te zijn dan een gewone bijen- of wespensteek.

Dat levert wel het dilemma op of we het nest moeten laten weghalen. Voorlopig hebben we er niet zoveel last van als we niet te dicht in de buurt komen. En het is wel bijzonder, deze Hoornaars te gast te hebben. Laten we het maar proberen. Onze imker Hajo maakt zich wel een beetje zorgen, als het er straks duizenden zouden kunnen worden, en ze misschien het bijenvolk gaan plunderen als er niet genoeg meer te eten is in het najaar. We gaan het zien.

We hebben er lang op moeten wachten, maar eindelijk is onze grote woning echt wind en waterdicht. Tenminste als ik niet net zoals vanavond het dakraam open laat staan terwijl het regent.

Vandaag heeft de glaszetter Dick Renes alle ruiten die een maand geleden verkeerd geleverd waren, opnieuw gezet. Gelukkig waren de ruiten nu goed, en hoefden we ook niet op de levering uit Duitsland te wachten. Dus konden we vanochtend om acht uur direct aan de slag. Met de kleine kraan die de ruiten kan tillen waar wij niet aan moeten beginnen. Eerst moesten de verkeerde ruiten eruit: eentje die geleverd was met een barst erin, en drie die verkeerdom geplakt waren zodat de folie aan de buitenkant zit en oxydeert aan de lucht. Daarna dus de nieuwe ruiten weer plaatsen en met hardhouten glaslaten vastzetten. Daar heeft de glaszetter een geweldig schietapparaat voor. 

Alle apparaten zijn tegenwoordig op accu's. Schietapparaat, zuignap voor de kraan, afstandsbediening voor de kraan, kitspuit, ja zelfs de afkort-cirkelzaag. 

Ook hebben we aluminium strips geplakt over de naden van de ruiten. Het zagen van die strips was een mooi klusje voor mij. Die strips worden met dubbelzijdig plakband geplakt. En daarna wordt alles afgekit. Een dikke laag kit tussen de ruiten in, en een streep kit langs alle kanten.

De aluminium strips zijn allemaal al zwart gespoten. Nu moet ik alleen nog het aluminium zwart schilderen dat ik zelf geregeld heb voor de hoekstukken en horizontale balk. Als het dus de komende week nog even droog kan worden.... Maar nu ziet het er al zo anders uit, dat alle ruiten met een zwarte strook afgezet zijn. Marie-José kreeg spontaan de neiging om ruiten te gaan wassen. Ze moet nog 3 dagen wachten tot de kit droog is geworden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In het hele bouwproces komen er ook futiliteiten langs, die toch moeten gebeuren.

Zoals een bel aanleggen. Dat hebben we en tijd uitgesteld om een of andere reden, en onze dochter Irene heeft ons een handje geholpen door een creatief huisnummer zes te maken met spijkers en touw op een eikenhouten bord.

Waar moet de bel komen?

Nu we stroom en electrakabels in de grond hebben en het pad is gelegd, kunnen we de bel bij het begin van het pad opstellen.

Nu is dan eindelijk de paal met een grondboor in de grond gezet. Met een kromme paal oud hout, door zoon Roy gekapt.

En een zendertje doet de rest om de bel tot in het huis te laten klinken.

De dames maken er vanzelf een act van.

 

Vanmiddag kwamen adviseurs van MVRDV op bezoek, samen met de programmadirecteur van Floriade Almere en ons aller gebiedsregisseur.

Adviseurs van MVRDV hebben als ontwerpers van Oosterwold aan de wieg gestaan van de eerste ideeën over Oosterwold. Ze waren dan ook benieuwd om te zien hoe Oosterwold zich ontwikkeld. Zij gaan Almere nu ook helpen met de opzet van de Floriade, dus hun belangstelling voor landschapsontwikkeling stond ook vandaag in de aandacht.

Ondanks dat de wandelpaden en overhangende bloemen nat waren van de regen, hebben we een rondwandeling gemaakt over de paden.

Een van de vragen was hoe wij denken over beheer van de publieke ruimte in onze wijk. Ik heb toegelicht dat wij al contact hebben met alle mensen die in onze wijk zullen gaan bouwen. En die willen allemaal iets anders. Het is belangrijk dat iedereen zijn droom hier gestalte kan geven. Dus variatie zal er zijn en die moeten we ook koesteren.

Natuurlijk hebben wij een Vereniging waarmee we de aanleg en onderhoud van de weg en nutsen in goede banen zullen leiden. Maar we proberen niet teveel in regels vast te bakken, omdat we als bewoners een heleboel doen en aanpakken zonder dat dat helemaal in regels moet worden gebakken. En we proberen eventuele problemen met beheer op te pakken als ze zich voordoen, en niet als een abstrakt probleem in het luchtledige.

Maar ik denk vooral dat het belangrijk is dat het in Oosterwold dezelfde mensen zijn die hun kavel kiezen en vormgeven, en die later ook het beheer gaan doen. En ze zullen ook de gebruikers en genieters zijn van de mooie natuur en hun hondje uitlaten over de wandelpaden door de wijk. Korte lijnen dus en bij elkaar komen buurten werkt vast beter dan handhaven of sanctioneren.

Natuurlijk heb ik ook nog even genoemd dat we de Stichting Paradijsvogelbosje hebben opgericht om verbindingen te versterken in de landschapsontwikkeling op het gebied van natuur, recreatie, kunst, educatie en samenwerking (Ja wij zijn ook niet vrij van deftige volzinnen :-)). 

Ook ben ik natuurlijk benieuwd hoe de Floriade zich gaat ontwikkelen. Wellicht kunnen Oosterwolders ertoe bijdragen dat het een mooi project wordt, dat verbonden raakt met de bewoners.

Naschrift: Ivonne de Nood stuurt mij een dag later deze foto's. Met dank!

 

 

 

Afgelopen donderdag kwamen twee mensen van Omroep Flevoland langs om ons te interviewen over de vertragingen bij de Nutsen en met name bij de uitvoerder firma Baas.

Ze namen uitgebreid de tijd voor het interview met mij en mijn buurvrouw Marjon, die net als ik meer dan 14 weken langer moest wachten dan verwacht. Dat is samengebracht in een filmpje op de website http://www.omroepflevoland.nl/nieuws/148583/lelystad-nutsbedrijf-baas-bv-maakt-excuses-voor-vertraging 

De directeur van Baas hoopt dat alles na de bouwvak beter gaat. Bijzonder om te horen als wij al 14 weken te laat zijn aangesloten. Dat betekent volgens mij dat er na mij alle aanvragen van de afgelopen 14 tot 16 weken hopen nog voor de bouwvak te worden geïnstalleerd. Dat zal toch niet liggen aan de wens voor een snelle aansluiting voor de bouwvak? Keep on dreaming.

Wat er volgens mij nodig is: dat Baas samen met Liander, Vitens en Reggefiber goed gaan kijken hoe het er in de uitvoering aan toegaat, en waarom uitvoerders vaak halve dagen zitten te wachten voordat opdrachten goed zijn overgedragen.

Ik ben benieuwd. Het lijkt mij goed als Omroep Flevoland na de bouwvak nog eens poolshoogte neemt. Misschien dat ik dan ook weet of ik internet heb....

Gisteren, maandag 19 juni was ik op uitnodiging van het Waterschap Zuiderzeeland bij een gesprek in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. Er waren drie gesprekspartners: Roelof Kruize, Directeur Waternet, Peter Dortwegt van het Stadslab Buiksloterham en Eef Spronck, strategisch adviseur van De Coöperatieve Samenleving en De Gezonde Stad. Gespreksleider / moderator was Rindert de Groot en het gesprek was voorbereid door Joachim Meerkerk. Het onderwerp was Democratie en de Circulaire Stad. Circulaire Stad? Daarmee wordt bedoeld, dat de stedelijke gebieden zodanig duurzaam worden gemaakt, dat ze liefst alle grondstoffen inclusief water, electriciteit, voedsel en afval hergebruiken. 's Middags was er een bijeenkomst van wetenschappers en beleidsmakers op het gebied van watermanagement. Daar mocht ik ook bij aanzitten en meediscussieren. Ik merk dat ik een beetje allergisch ben geworden voor wetenschappelijke en beleidsjargon. Maar in mijn vorige leven heb ik mij ook langdurig bezig gehouden met business-cases en verdienmodellen en coalitievorming en stakeholderanalyse en .... dus ik mag eigenlijk niet zeuren. Er was wel een duidelijke gemeenschappelijke interesse 's middags en 's avonds, en dat was de relatie tussen centrale sturing door het rijk en grote instituties (waterschappen, waterleiding- en energiebedrijven) enerzijds en decentrale, regionale organisatie anderzijds. En uiteraard was ik door Zuiderzeeland uitgenodigd, omdat Oosterwold een voorbeeld is van regionale organisatie en circulaire waterbehandeling. Wij moeten immers zelf ons water zuiveren omdat er geen riool wordt aangelegd in Oosterwold. Ik heb benadrukt dat in Oosterwold het zelf doen veel breder is dan duurzaamheid en ook veel breder dan waterbeheer. En daarin schuilt ook de kracht. Bewoners van Oosterwold snappen dat als je veel zelf doet, dat je ook op duurzame manier kunt omgaan met water, energie, natuur, voedsel, en sociale samenwerking in de wijk. Ik vond het prettig om in het gesprek dicht te blijven bij de dagelijkse praktijk die ik meemaak (en waarvoor ik ook was uitgenodigd). Je kunt anders zo vaag gaan zweven in toekomstbeelden en mooie beleidstermen. Ik vond het wel bijzonder dat de urgentie voor duurzaam omgaan met water niet door iedereen gevoeld wordt. Water is eigenlijk te goedkoop. Maar voor ons in Oosterwold is niet niet een kwestie van urgentie: je moet gewoon zelf je waterzuivering regelen. Dit gespreksprogramma ( er zijn nog zo'n twintig andere discussies over democratie en de circulaire stad) legt de verbinding met democratie. Dat blijkt in Oosterwold uiteraard in de eerste plaats uit participatie: zelf doen. Ik heb ook aandacht gevraagd voor inspraak wanneer zaken niet helemaal gaan zoals de regels bepalen of wanneer de regels schuren tegen de werkelijkheid. En ik kon niet nalaten om de actuele problemen bij aansluiting door de nutsen als voorbeeld te gebruiken hoe je je weg moet zien te vinden in ondoorzichtige werkprocessen. Uiteindelijk kwam er wel een gemeenschappelijke lijn uit de discussie, dat er in de toekomst een verdeling zal ontstaan tussen grootschalige organisatie en regionale organisatie van recycling, water- en energie-hergebruik. Hoe dat evenwicht moet worden gevonden, en hoevaak er daarbij nog obstakels opdoemen, dat blijft nog verborgen in de toekomst. Ik houd mij eraan vast, dat zelf ontwikkelen in Oosterwold ons energie geeft, en daarmee kunnen we verder.

Organisator en voorbereider van deze bijeenkomst, Joachim Meerkerk heeft een introductietekst opgesteld over mij. Die las ik overigens pas na het gesprek. Maar dan hoor je het eens van een ander :-)

Marien Abspoel Aan het Paradijsvogelbosje in Almere Oosterwold is iets aan de gang. Tegen de bosrand van het Staatsbosbeheerbosje ontstaat een nieuw landschap. In dit landschap bouwen Marien en Marie-José een houten pionierswoning en een kaswoning met ruimte voor tal van creatieve initiatieven. Ook is de Stichting Paradijsvogelbosje opgericht om de landschapsontwikkeling in Oosterwold en rondom het Paradijsvogelbosje te bevorderen, zoveel mogelijk in samenwerking met andere mensen en organisaties. De gemeente Almere heeft besloten in Oosterwold op een nieuwe manier om te gaan met bouwen en wonen. Zij geeft daarbij initiatiefnemers de gelegenheid om hun eigen omgeving vorm te geven. Op tal van plaatsen wordt zelfbouw vormgegeven. De schaal en de mate waarin de gemeente Almere hieraan vormgeeft is bijzonder. Meer hierover op de site van Oosterwold of onder Oosterwold op http://www.paradijsvogelbosje.nl. Als zelfbouwpionier in een gebied waar de zelfbouwer echt alles zelf moet organiseren ben je volgens Marien extra kwetsbaar voor slecht functionerende overheidsorganisaties. En die kom je veel tegen. Het project van het Paradijsvogelbosje leunt op veel vrijheid en het ontbreken van regels, maar in die vrijheid ontstaan juist veel nieuwe regels, maar dan in de praktijk. En ze ontstaan vaak door tekortkomingen, zoals een gebrek aan capaciteit, ondoorzichtigheid, afspraken die niet nagekomen worden et cetera. Juist door het ontbreken van formele regels en een institutionele organisatie aan de initiatiefnemers kant, ontstaan ‘gewoonteregels’. Die worden niet goed doordacht en vooral éénzijdig vastgelegd door het machtsverschil. Je invloed als initiatiefnemer is veel minder, want je hebt weinig middelen en instrumenten, bijvoorbeeld om te ‘escaleren’. In de vrijheid van het experiment ontstaan daardoor allerlei gebruiken die nadelig zijn voor initiatiefnemers, zoals leveringstermijnen en voorwaarden, en je kunt er weinig aan doen om die gebruiken te veranderen als ze negatief uitpakken. En de gevolgen voor intiatiefnemers zijn juist extra groot. Daar bovenop komt ook dat instituties vaak helemaal niet kunnen leveren wat initiatiefnemers echt nodig hebben, want dat zijn vaak zaken die niet tot het standaardpakket behoren. De vraag is dus vooral hoe er een nieuw soort regie, coördinatie of matching kan ontstaan om processen beter te laten verlopen.

 De blog van Marien geeft een inkijkje in deze ‘dagelijkse’ rompslomp van een pionier: http://www.paradijsvogelbosje.nl/blog  www.maakoosterwold.nl  https://www.facebook.com/Stadsarchiefalmere/videos/1109799452401952/

het interview is te beluisteren via de podcast op de website https://dezwijger.nl/programma/democratie-in-de-circulaire-stad of direct

We proberen eens per maand een bijeenkomst voor de wijk de organiseren, die in de volksmond al buurtbabbel is gaan heten.

Vandaag was het weer zover, en het weer werkte zeer goed mee. Er moest zelfs een parasol aan te pas komen.

Iedereen heeft wat te eten en drinken meegenomen, en zo kunnen we rondom een volle tafel met elkaar van gedachten wisselen. De wijk wordt al aardig vol, en dus vormt zich ook een flinke groep.

Er wordt vooral informeel uitgewisseld en gekletst. Maar er was ook een onderwerp: hoe zit het met de planning van ieder initiatief. Daarom is iedereen gevraagd op een blaadje de meest optimistische en meest pessimistische datum op te schrijven wanneer ze denken de kavel te verwerven en aan de slag te kunnen met het bouwen. De nieuwe buren Alice en Judith hebben de taak voortvarend opgepakt om de blaadjes in de volgorde van de kavelindeling op een ruit te plakken.

Zo ontstaat er een mooi overzicht. Buren kunnen nu met elkaar gaan afstemmen zodat initiatieven niet onverwacht op elkaar hoeven te wachten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jong en oud komen ook niets te kort, en het was vooral gezellig. Op naar de buurtbabbel van de volgende maand.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Begin juni heeft de Oosterwoldorganisatie op haar youtube kanaal het voorjaarsfilmpje over Oosterwold geplaatst. We zijn uitgebreid in beeld! Heel grappig om buurvrouw Marjon op de fiets aan te zien komen en bij hun vijver te zien kijken.

Maar wat is er al immens veel veranderd sinds begin mei....

 

Hieronder het nieuwe filmpje::

primi sui motori con e-max.it