Vandaag prutsen we een beetje met nuttige en semi-nuttige klusjes. Zo slopen we een houten rekwerk waar ramen op gekomen zijn uit elkaar. Het hout is mooi en zo besluiten we er een bankje in de boomgaard van te maken. Simpel op twee stapels stenen met daarop twee netjes afgewerkte planken aan elkaar gemaakt. Om het af te maken olie ik ook de kabelrol die al een paar maanden op z'n kant staat. Op steentjes gezet, zodat ie niet wegrot is het een tafel voor de koffiekopjes. We kunnen in de boomgaard zitten om naar de bijtjes te kijken. Zo kunnen we hergebruik maken van wat is overgeschoten in de bouw en eigenlijk afval was. (Of de kachel in zou gaan.) Als je op het dak staat kan je een mooie overzichtsfoto maken van de Westelijke Boomgaard maken met bankje, tafeltje en BijGebouw.

 

 

 

 

Marien heeft voor zichzelf ook een aanmodderklus bedacht. Eerst het dak schoonspuiten. Dan loopt het water via de profielen naar de lage kant. Daar kan alles schoon en droog worden gemaakt. Daarna wordt de aansluiting van de dakplaten en de dakramen rondom in de rubbercoating gezet om deze waterdicht te maken. Daarvoor hebben we 10 liter vloeibare rubber gekocht. Dat ziet eruit als modder. Letterlijk aanmodderen dus. De meest kritische aansluiting is tussen de dakplaten en de boeidelen aan de lage Oostzijde. Daar blijft uit zichzelf altijd water staan in de profielen. Dat moet dus echt waterdicht zijn. Lekker dik smeren dus, zodat de lage kanten met een dikke laag smurrie (rubber) zijn afgedekt. 

 

Zo'n twee weken geleden plaatste imker Marije haar volk met bijen in onze boomgaard. In deze blog deden we daarvan verslag. Het gaat goed met het volk. Ze zwermen lekker in en uit en lijken zich (zeg ik met lekenogen) thuis te voelen. Wij vinden het gezellig. Vandaag komt Marije om de kast uit te bouwen, zodat het volk meer ruimte krijgt, en hopelijk dan ook meer gaat groeien. Als het volk groot genoeg is, kan de kast later gesplitst worden, door een nieuwe koningin met de helft van het volk in een andere kist te verhuizen. 

Mag dat eigenlijk wel? Een BijGebouw uitbreiden in Oosterwold? Ja, want er zit geen vloer in. Het huis is gewoon drie keer zo hoog gemaakt. En dan komen er dus niet meer BVO's. Bijen hebben ook geen trap nodig.... dus geen extra BVO's! Hmm, onbruikbare tip natuurlijk, maar ja, dat krijg je met al die lange procedures... 

Daphne demonstreert ons hoe de extra kast eruit ziet en laat de honingraten zien die van tevoren geprepareerd zijn met echte bijenwas.

Eerst trekken Imker Marije en Supervisor Hajo het gloednieuwe imkerpak aan. Het heeft wel wat weg van maanmannetjes zo. Vervolgens maakt Marije in een ingenieus blaasbalgapparaatje rook, waarmee ze de bijen kan versuffen.

Dan gaat de kast open, en kunnen we een blik werpen op de activiteiten van de bijen. Met wat rook erbij hebben Marije en Hajo tijd genoeg om de kast te verhogen en het deksel erop te doen. Dan zit een groot deel van het bijenvolk buiten op de kast. (Zou ik ook doen met al die rook). Marie-José en Daphne (en ik ook achter de camera) kijken dus op gepaste afstand toe. Je weet maar nooit.

Als alles dicht is, gaan de bijen voor de opening een specifiek bijendansje doen om aan andere bijen uit te leggen dat het toch nog steeds hun oude vertrouwde huisje is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanmiddag was er weer een burenborrel op de Frederik van Eedenweg. Gelukkig werkte het weer mee zodat we buiten konden bijpraten met een kopje koffie, thee, koek, worstje, olijf, kaasblokje en wat de buren nog meer hadden meegebracht.

Leuk dat er ook veel kinderen meewaren. Die vinden meteen hun weg over de wandelpaden naar het bruggetje en naar de bosrand.

Er zijn dit keer geen onderwerpen plenair ter sprake gekomen. Dat doen we de volgende keer wel, als we hopelijk verhuisd zijn. De meesten kennen elkaar en dan komt er vanzelf uitwisseling van ideeën tot stand.

Om het met een lied uit Schaap met de Vijf Poten te zeggen: "weet je wat ik niet zou willen missen: vissen!"

We willen graag vissen in onze grote vijver. Daarmee hebben we het eerste jaar gewacht om waterplanten de gelegenheid te geven te groeien en een stabiele waterkwaliteit te laten ontstaan.

Nu het voorjaar aanbreekt willen we het gaan proberen met vis. Maar het valt niet mee om andere vissen dan de standaard goudvis te vinden. Maar die zijn direct voer voor de reiger. Of van die Koikarpers voor de kapitaalkrachtigen.

Uiteindelijk met wat zoeken op internet terecht gekomen bij Alméér Plant. Daar kon ik zowel Blauwe Winde krijgen, Elrits en zelfs Zoetwatermosselen.

 

 

 

 

Marien kan net zijn vangst ophalen voordat bezoek langskomt. Boris, collega van Marie-José komt langs met zijn zus, zwager en moeder. Zus en zwager zijn stedenbouwkundige en landschapsarchitect in Duitsland, dus alles wordt gründlich geïnspecteerd. Zo experimenteel wordt in Duitsland niet gebouwd. Wij nemen dit als een compliment.

Ook de broer van Marie-José, Mark komt langs met twee van zijn dochters: Marieke en Eva-Lotta. Die mogen de vis loslaten in de vijver nadat ze een tijdje hebben gedobberd om aan de temperatuur van het water te wennen.

Tijdens de rondwandeling wisselen zon en wolken elkaar af, en is ondanks de frisse temperatuur goed te zien dat het voorjaar de kavel groen kleurt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mark benut zijn bezoek om de stenen rond het kruidenwiel in ere te herstellen. Want een goed half jaar geleden had hij de stenen al mooi in patroon gelegd. Maar in de tussentijd hebben een paar hijskranen daar hun stempels ingezet. Een mooie gelegenheid dus om het kruidenwiel te herstellen en met verse compost te voorzien. Marieke en Eva-Lotta zaaien de veldjes in. Fantastisch!

Dan is er nog tijd om de aardwal te beklimmen, en bij uitzondering het uitzicht vanaf het dak te verkennen. Het kruidenwiel is zo ook mooi te zien.

Afgelopen week hebben we een paar koude nachten gehad. Nadat het in maart zo warm is geweest, zijn veel planten, struiken en bomen voortvarend uitgelopen, ook diegene waarvan de bladeren of takken niet tegen koude kunnen.

Als ik een rondje over de kavel loop, doet het toch wel een beetje pijn om kromgebogen en verslakte Asperge te vinden,

verschrompelde druivenbladen

en frambozen,

kleine tamme kastanjes waarvan de knoppen bruin verdorren.

En de Kiwibes scoort ook geen florisante aanblik.

Aan de vruchtbeginselen van de Perzik is niet veel te zien. Maar te hopen dat we de vruchten ervan kunnen plukken.

Keep fingers crossed

lassen 0834

Vandaag kwam Alex, de lasser om een verbinding aan de westgevel te maken waar straks de ramen boven en het kozijn en de ramen onder kunnen komen. Door die constructie kan het grootste deel van de ramen (behalve de deuren) straks kozijnloos worden geplaatst. Dat lassen is een precisie klusje, maar ook imposant om te zien.

lassen 0837a

En als je zo stoer werkt, moet je je goed verstoppen in een machtig mooi masker, dat door het vuur wordt bijgelicht:
 
lassenalex 0839 

 

Deze dag begint al vroeg, facebook ik om zeven uur 's ochtends. Piet Harlaar (die bij ons monolytisch afgewerkt beton komt maken) houdt van vroeg opstaan.... En dan staat je erf ineens heel vol. Met betonwagens, betonpomp, en de werkbus van deze en gene.

GWbetonstortenpan1

 

GWbetonstorten 0784Best gezellig. Ik vind het zo leuk om naar het storten te kijken dat ik het begin van een vergadering op mijn werk mis..... Jongens (en meisjes), dat was om deze werkzaamheden.... 

Binnen ziet het er ondertussen gezellig uit met de gordijnen voor alle toekomstige ramen. Jacob bedient het uiteinde van de slang behendig door de balzaal heen. Er staan nog geen binnenmuren, dus iedereen kan overal bij. Alleen in de badkamer moet de vloer natuurlijk wel naar het putje aflopen.... Dus daar doet Piet zijn best voor.

Bewonderd loop ik rond. Piet houdt steeds een stok op het beton en ik denk dat hij op het oog ziet dat het beton overal op de juist hoogte is (voelt) Als de betonwagen even weg is en er niet gepompt wordt, blijkt het minder prosarisch: er zit een piepend lasertje op de stok die maakt dat Piet keurig ziet en hoort of het beton hoog genoeg is.... Fijn zo'n vakman!

 

 

GWbetonstorten 0792

Tegen half tien zit het laatste beton er wel in. Dan begint het grote wachten tot het beton hard genoeg is om te bewerken. Daarvoor moet je erop kunnen staan en er met je "wrijf en schuur" machines op aan het werk gaan. Gelukkig is het lekker weer. GWbetonstorten 0806

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar er wordt natuurlijk ook gepoetst en geschuurd: en de hoekjes waar het met de hand gaat, moeten op de knietjes geschuurd!

GWbetonstorten 0809

 

 

Piet maakt de klus in de middag en avond af. Wij gaan onderwijl naar huis. Piet legt aan het eind van de avond een dekentje op het beton om het beton lekker nat te houden. Het beton mag namelijk niet te hard en te snel drogen. In de avond krijgen wij een appje dat de vloer klaar is en Piet naar huis gaat.

Tot de volgende keer Piet! (hij komt de vloer nog impregneren!)

 

 

Vandaag kreeg ik een vertraagd verjaardagskado van de kinderen:

verjaarskadootjetrui1verjaarskadootjetrui2

De afgelopen Paasdagen hebben we doorgebracht al worstelend met slangen. Dat klinkt als een Griekse tragedie, maar het ging om het monteren van 1200 meter vloerverwarmingsslang. Met de aannemer hadden we eerst isolatiefolie en stalen netten gelegd. Daarop kunnen de vloerverwarmingsslangen gemonteerd worden met kleine staaldraadjes. Van de aannemer Gerard had ik een handig apparaatje te leen, waarmee je de ijzerdraadjes om elkaar kan draaien door aan het handvat te trekken. Een soort handboortje, maar dan door te trekken.

We hadden van tevoren wel een tweetal offertes opgevraagd om de vloerverwarming te laten leggen, maar die waren absurd duur. Blijkbaar hebben installateurs het druk genoeg en vragen ze de hoofdprijs voordat ze een opdracht aannemen. Dus hebben we maar zelf verwarmingsbuis besteld.

Voor het woonhuis hebben we zeven groepen van 100 meter buis. Je kunt per groep 100 tot maximaal 120 meter aansluiten. Als je een langer stuk slang neemt, wordt de interne stromingsweerstand te hoog, en wordt de vloer dus niet meer warm. Die 100 meter zit op een rol. De verwarmingsslang is tegenwoordig van een soort plastic dat duurzaam waterdicht is. Die buis is behoorlijk stug, en als het van de rol komt blijft de winding als een reusachtige krul staan. Zo kan die natuurlijk niet op de vloer. We hebben twee manieren uitgeprobeerd om dit op te lossen. Voor de eerste manier was het goed dat we een kavel hebben met een lange oprit. We rollen de rol uit tot ruim vijftig meter. Dan haak ik de buis achter een rijplaat en rol de rol verder uit terwijl ik terugloop naar het huis. Dan ligt er dus een gigantische lus van 50 meter over de oprit, die als het goed is weinig draaiing meer heeft. Dan maak ik de twee uiteinden vast, en maak de beide slangen vast met de binddraadjes, iedere 50 centimeter.

Het beste is om vloerverwarming met dubbele buis als een slakkenhuis te leggen. Dan leg je dus om en om de heengaande en teruggaande buis, zodat er een gelijkmatige temperatuur wordt bereikt. Bovendien hoef je niet zoveel scherpe bochten in de slang te trekken, want dat wil die slang niet, en er zouden zelfs ook knikken in kunnen komen.

Voor een paar kleine ruimtes vond ik deze methode niet handig werken, en heb het anders aangepakt. Daarvoor begin ik bij het begin van de rol, en leg de slang in slakkenhuis, zodanig, dat ik ruimte overhoud voor de retourslang. Het wonder der techniek wil dat op de slang een markering staat voor iedere meter, zodat je weet waar je bent bij het leggen. Als je op deze manier halverwege bent, moet je één lus leggen en de terugweg aanvaarden. Uit onze praktijktest bleek echter, dat als je halverwege keert, dat je toch zo'n vijf meter overhoudt. Dat is toch een beetje magisch, maar onze analyse was dat je op de heenweg toch een halve ronde meer aflegt dan de retourbuis. Oftewel, je neemt iedere keer de binnenbocht van de heenweg, waardoor je minder slang gebruikt bij de terugweg.

Voor de schuur hadden we een grote rol besteld met 500 meter. Om niet duidelijke reden heeft de leverancier een rol met 600 meter afgeleverd. Daarvan hebben we vier groepen van 120 meter slang geknipt. Dat ging voor de eerste delen wel goed. Toen we het laatste stuk wilden scheiden van het restant van ruim honderd meter, bleken de beide stukken ernstig in elkaar gewikkeld te zitten. Zie dan maar eens twee slangen van meer dan honderd meter uit elkaar te krijgen! Het is geweldig dat vriend Ronald dinsdagmiddag komt helpen. Deze mocht het gevecht met de slang dan ook in alle hevigheid meemaken. Maar de aanhouder wint, en zo zijn uiteindelijk alle meters vastgebonden aan de stalen netten.

Daarvoor zijn we maandag wel tot de late uurtjes bezig geweest, zodat we bij lamplicht konden doorknopen. Dinsdagmiddag liggen alle slangen gebonden, en biedt een zonovergoten vloer een wonderlijke aanblik die wel wat doet denken aan een schilderij van Hundertwasser.

Dat was wel drie dagen buffelen, en met een gevoel van opluchting dat we het hebben gehaald. Dat levert ook spierpijn en een licht RSI gevoel van het binden van alle ijzertjes. Morgen moeten de bovennetten geplaatst en donderdag wordt de betonnen vloer gestort, dus net op tijd klaar.

bijen20170417 0321Vorige zomer zaten we te filosoferen (gezelig met een wijntje en een kampvuur) met onze buren aan de Paradijsvogelweg. Het zijn de bewoners van het Wetterskip. (het rode houten huis met het schip ervoor).  Beiden zijn zeer actief in de imkervereniging Zuid Flevoland. 

Trots lieten ze ons bij een eerder bezoek hun bijenvolken zien. Nou willen wij veel zelf doen, maar bijen verzorgen hoort daar niet bij. Wel willen wij graag ruimte bieden aan anderen om dat wel te doen. Wat is er dan mooier dan imker Marije de gelegenheid geven om bij ons haar bijenvolk met Carnica bijen neer te zetten. Zo'n anderhalve week geleden hebben we kennis gemaakt en afgetast hvoe we het met elkaar zouden doen, waar een kast zou kunnen staan en of er nog wel genoeg voedsel zou zijn voor de bijen die de buurvrouw volgend jaar gaat houden. Voor alles was een oplossing. Dus tweede paasdag was de grote dag... het volk zou komen.

bijen20170417 0323

 

Marije heeft 's ochtends het bijenvolk "ingepakt", door het luikje dicht te doen en de kist in een laken te verpakken. We hebben samen afgesproken dat de kist op een pallet op een paar stenen in klaverweide in de boomgaard komt te staan. Water is dan dichtbij genoeg, mensen komen wel in de buurt, maar niet dicht bij de kast en er zijn heel veel bloeiende bomen en planten in de buurt. Rechts zien we het kadootje staan met een grote strik er omheen.

bijen20170417 0327

 

 

 

Het is wel bijzonder om zo'n bijenvolk achterin een klein personenautootje aan te zien komen. Hajo en Daphne, onze buren, (Hajo is voorzitter van de imkervereniging) komen langs om te helpen met uitpakken.

We kijken het met elkaar nog een tijdje aan, maar de bijen gedragen zich precies zoals verwacht.

Er staat dus nu een volk op het land. Een volk van imker Marije. En als we elkaar willen bereiken over de bijtjes, appen we elkaar. In de app groep: bijenparadijs!

 bijen20170417 0336

 

 

bijen20170417 0343

Afgelopen week werden wij verrast door Staatsbosbeheer die ineens bomen en struiken beschikbaar hadden om in de diverse bosranden in Oosterwold te planten. In een eerdere blog  hebben we dit al gemeld. Bij een eerdere "inventarisatieronde" was al bedacht waar dit jaar met planten begonnen kon worden.

Ook in de bosrand van Staatsbosbeheer aan de Paradijsvogelweg worden struiken geplant. Als ik op woensdagavond om hulp mail heb ik binnen de kortste keren voor de hele vrijdag hulptroepen. Ik herken het gevoel dat je graag iets wilt doen en eindelijk lekker bezig kunt zijn. De struiken zitten er dan ook snel in en krijgen ook allemaal nog een flinke scheut water. Volgende jaar zal goed te merken zijn hoe de bosrand veranderd. Dat moet ook want in het essenbos heerst essentakziekte. Dit zal leiden tot een ernstige uitdunning van het bos. Het is dan fijn als er al nieuwe ondergroei is.  

sbbplantdag201704 02
 Eduard en Zilla schrijven op hun projectblog op facebook:

 sbbplantdag201704 01

Natuurlijk voorzien wij iedereen (lekker warm) van een natje en een droogje. Dat hoort bij werkdagen.

In het bos ontdekt Sietse een actief spechtennest! Weer een extra buur!

sbbplantdag201704 03a

Op tweede Paasdag leveren we bij Egon en Noortje de planten af voor de andere bosstrook die nu ingeplant kan worden. We helpen even met de eerste planten.

Al met al een geslaagd plantweekend. Weer een bijdrage geleverd aan een groener Oosterwold.

 sbbplantdag201704 04

In onze vijver drijven dikke plakkaten van groene draadalgen. Dat komt waarschijnlijk doordat er nog te weinig waterplanten in de vijver groeien, en wellicht omdat er nog teveel voedsel in het water zit. Afgelopen week schepte ik wat water uit ons slootje om planten water te geven. Het water rook naar mest. Zou dat via de drainagebuizen wellicht vanuit de landbouwakker in onze sloot terecht komen?

Wat doe je aan zo'n algensoep? Op zich zijn groene algen niet zo erg. Misschien zelfs wel goed omdat ze een groot deel van de zuurstof die ze met fotosynthese aanmaken aan het water afstaan. Maar als het een dikke plakaat wordt dan schermt het het zonlicht af van de andere waterplanten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wij hadden deze week al wat alg vanuit de kant weggeschept, maar het meerendeel ligt midden in de vijver. Om het naar de kant te krijgen hebben we een overgebleven pallet aan een touw gebonden, en met z'n tweeën - ieder aan een kant van de vijver, de pallet als een vlot over de vijver getrokken, totdat de soep met dikke rimpels tegen de oever aanligt. Dan kunnen de algen met de hark of cultivator uit het water gevist worden.

Als de algen de volgende dag aan de zon opdrogen, ontstaat een merkwaardige viltachtige substantie. Wellicht kunnen we daar nog eens een creatieve herbestemming aan geven.

Na de ietwat treurig stemmende foto's van afgelopen week van aangevreten bomen door onze niet genode gasten: reeën, hieronder graag een paar mooie voorjaarsplaatjes van planten en bloemen, om te beginnen met de power van de Asperges die nu naar boven komen. Vorig jaar nog zieltogend en sprieterig, nu een stuk zelfverzekerder.

Vervolgens een ontluikende Lindeboom (heel klein nog), Judaspenning, Muurbloem, Sierkwee, ontluikende knoppen van Tamme Kastanje, Notenboom en Douglasspar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vorig jaar waren we één van de genomineerden voor de Growing Green Cities speld. Daar volgen ook een aantal "ceremoniële" verplichtingen uit. Zo wordt er binnenkort een interview gepubliceerd. En daar horen foto's bij. Jan Dekker maakte de foto's.JDP 4312 01

JDP 2794

JDP 2929 01

 

JDP 2947 02

En natuurlijk moet de grote bouwer dan ook geportreteerd worden.

Da's best goed gelukt toch?

JDP 4316 01

Gisteren zijn we begonnen geweest om dakramen te maken in de grote woning. Dat begint met meten en nog eens meten, want de dakramen moeten straks ingepast worden tussen de zonnepanelen, dus als ze verkeerd worden geplaatst passen ze niet. Daarom hebben aannemer Gerard en Jan eerst een mangat gezaagd. Het voelt toch gek als de reciprook zaag zich met oorverdovend lawaai door de gloednieuwe stalen dakplaten zaagt. Als daarna het stuk van de dakplaat met enig geweld naar beneden wordt gedrukt, kijk je in het grijnzende gezicht van Jan. Zo'n klus schept toch ook enige voldoening.

Vandaag beginnen we toch weer met meten, om te zorgen dat de ramen zowel in hoogte als breedte goed terecht komen. Gelukkig kan je op de richels van de dakplaten redelijk houvast vinden, zodat je geen wilde dakhaas hoeft te zijn om op het dak uit de voeten te kunnen.

Vervolgens wordt de raammaat zeer precies uitgezaagd. Aan het einde van de dag zit het raam nog niet vast, maar is ie wel op z'n plek gelegd. Morgen hebben we hopelijk twee ramen om de lucht te bewonderen. Nu zien we nog even twee gaten in het dak.

 

 Hoewel de uitdrukking 'gat in het dak' ongetwijfeld een contaminatie is past het nu wel bij onze situatie.

(mix van 'gat in de lucht springen' 'er geen gat in zien' en 'je kan het dak op', of 'van de daken schreeuwen'........)

 

 

 

 

 

 

Vanmiddag kwam Johan van Staatsbosbeheer onverwachts langs met zes bossen met plantgoed voor de bosrand. Een aantal weken geleden zijn we met Freek en Johan en een aantal omwonenden van nieuwe Oosterwold wijken op bezoek geweest bij een drietal bosstroken. Toen is besproken dat met name de bosrand bij de Frederik van Eedenweg en bij Tureluur Zuid verrijkt zouden kunnen worde met struiken die passen in de bosrand en voor meer variatie zorgen.

En nu ontvangen we dus bossen met rozen (wilde Hondsroos), Kardinaalsmuts, Meidoorn, Gelderse Roos (Viburnum), Gele Kornoelje.

Ik heb ze snel ingekuild in de hoop compost die ik nog heb liggen.

Fantastisch en leuk uiteraard om hiermee de bosrand te versieren. Omdat het de laatste week zulk mooi weer is, lopen de struiken al flink uit. Daarom is er wel wat haast bij om de struiken te planten.

 

Daarom ook een oproep: Wie heeft de komende dagen, 's avonds of overdag zin om een handje mee te helpen om het plantgoed langs de bosrand te planten?

Een eerste begin is gemaakt. Ik heb vanavond gewapend met een spade,  twee kruiwagens compost en een paar emmers water al vast de eerste 25 struikjes geplant in de bosrand. Bij onze bosrand ligt er nogal wat hakhout in de bosrand. Dat is aan het vergaan en daaronder is prima bosgrond voor de planten. Met een schep compost en scheut water moeten ze wel gaan groeien.

Succes is niet helemaal verzekerd, want ik zag vandaag ook dat twee van mijn Lijsterbessen zijn geschild door de reeën die hier de afgelopen dagen blijkbaar op strooptocht zijn geweest. En zelfs een Robinia met indrukwekkende stekels is aardig geschild. Laten we maar zeggen dat er af en toe wat aan de goden moet worden geofferd.

Als we voldoende planten dan blijft er ook voldoende over wat groeit. Dat is nu ook al te zien in onze tuin, die iedere dag groener wordt.

Het zou leuk zijn om de komende week met een paar mensen de resterende boompjes en struiken te planten. Bij de Frederik van Eedenweg en ook een aantal wellicht bij Tureluur Zuid. Wie O Wie?

En Freek en Johan van SBB: Zeer veel dank!

 

Marien zaagt de laatste houtjes van beschieting van de kleine woning op lengte af.

primi sui motori con e-max.it