Met dit prachtige winterweer en bezoek van mijn zoon Roy zijn we dit jaar iets eerder dan anders begonnen met wilgen knotten. We proberen bij iedere wilg het tweejarige of driejarige hout weg te zagen, en het eenjarige hout te laten staan. Daarmee zorgen we ervoor dat de wilg ieder jaar vroeg in het blad staat. Als je alle takken weghaalt is de wilg wel een maand later met het aanmaken van nieuwe takjes en blaadjes. Het meeste zaagwerk doen we met een reciprookzaag die op een accu werkt. Wat een fantastische uitvinding is dat. Ik weet nog wel dat ik tien jaar geleden met een handzaag honderden takken heb doorgezaagd, en dan ben je na een tiental takken al moe en moet je nog zoveel verder...

Dat gaat dus gemakkelijker met een accuzaag. En al gauw ligt de hele oprit vol met enorme takken. Toegegeven het is een beetje een zoekplaatje met de takken in de schaduw.

Maar ook nu is het meeste werk niet het zagen maar het klein maken van de takken. Dat begint uiteraard met halve bomen die we van de wilg afzagen. We halen eerst alle zijtakken eraf. De dikke takken bewaren we voor de stook. We hebben een aantal jaren nieuwe Oosterwold bewoners blij gemaakt met lange wilgenstaken, waarmee ze nieuwe bomen kunnen maken door ze een kleine meter in de grond te steken. Vorig jaar hebben we gemerkt dat er geen belangstelling meer is voor wilgenstaken. Daarom verwerken we de dikke takken deels tot stookhout, en deels mag het hout in het bos vergaan. We zien nu al prachtige paddestoelen op de stronken ontstaan (zowel op de levende als op de dode stronken, niet zo goed voor de levende bomen, maar het is wel een bijdrage aan het ecosysteem). Dunnere takken worden keurig recht gemaakt, en dan per takkenbos naar de takkenril gebracht. Op die takkenril liggen nu al van zo´n acht jaar takken, die dus jarenlang de tijd krijgen om langzaam te verteren. En ondertussen biedt die takkenril een beschutte plek voor ontelbaar dieren, van egels en wezels tot muizen en insecten. Immers, een gezond ecosysteem is de basis van ieder voedselbos en zeker van onze natuurtuin.

Roy is begonnen met de bijzondere wilgen die bij ons in een verlaagd moerasbosje staan en die we een jaar of vijf hebben laten doorgroeien. Die grote takken begonnen zo schuin over de greppel heen te hangen dat ze konden omvallen. En bovendien namen ze veel zon weg voor de andere bomen en planten. 

Een leuke bijkomstigheid is dat een aantal wilgensoorten mooie wilgenkatjes aanmaken die op de vaas gaan bloeien. Dat geldt niet voor alle wilgen, maar vooral voor de grauwe wilg en katwilg. Als we de katjes afknippen, dan hebben we na een dag snoeien meer dan een volle emmer met wilgenkatjes. Voor ons en voor wie er een bosje wil ophalen!

Nu zijn we op tweede kerstdag al bijna halverwege met het wilgenknotten. Dat is een mooi vooruitzicht voor de komende tijd. Het blijft een mooi werk, juist omdat we iedere boom aankijken en zo proberen te snoeien, dat de boom het komend jaar het beste kan groeien. Het is ook prachtig om te zien dat een aantal wilgen al een echte dikke stam krijgen. Het voedselbos begint echt volwassen te worden.