Sinds vorige week dinsdag 6 januari voer ik actie voor behoud van bomen en een beter groenplan voor de Paradijsvogelweg, en in het bijzonder langs onze wijk Frederik van Eedenweg. Dat heb ik eerder toegelicht in mijn vorige blog Actie voeren voor behoud van bomen.

Op die eerste dinsdag was de zaagmachine nog verderop bezig en heb ik mijzelf warm gehouden door een sneeuwpop te maken.

Op donderdag 8 en vrijdag 9 januari leidde de demonstratie tot een ontmoeting met de politie, die er door de uitvoerder en opdrachtgever van de gemeente bij was gehaald. Waarom? Omdat de gemeente niet verder wil spreken over een beter plan voor de groenstrook en herbeplanting van de Paradijsvogelweg. En dus  zijn we op 8 januari voor het eerst voor de machine gaan staan. Gelukkig waren we al snel met een mooie groep Jos, Bart, Hadewych, Zilla, Eduard en Beatrijs, om gezamenlijk uit te dragen dat we een beter plan willen.

Jos verklaarde de bomen tot onmisbaar element in het Groot Nederlands Stadsbos, met het spandoek dat hij heeft meegenomen.

Al deze eerste keer dreigde de politie met arrestatie. Maar na uren wachten kregen we te horen dat de zaagmachine verderop verder ging zagen.

Datzelfde scenario deed zich op vrijdag 9 januari. De werkploeg was extra vroeg begonnen en stond al voor 7:45 uur te zagen, in de hoop dat ze hun klus geklaard zouden hebben voordat we konden demonsteren. Ik schoot in mijn kleren en heb de verdere werkzaamheden tegen gehouden. Ook toen kwam de politie, en hebben we drie uur gewacht voordat de kraan verderop ging werken. Er is immers nog werk genoeg verderop langs de Paradijsvogelweg.

Afgelopen week heb ik iedere dag ’s ochtends vroeg gepost, totdat de kraan vertrok om verderop te gaan werken. Tot vanochtend, vrijdag 16 januari.

Het leek erg stil bij de keet maar even na acht uur kwam de zaagmachine met ploeg en gemeenteambtenaar eraan. “We gaan beginnen”, werd er gezegd. Nou, niet zolang ik er sta! Waarom neemt de gemeente geen moeite om het gesprek aan te gaan over dit armzalige plan dat breekt met eerdere plannen en beloften en afspraken? En dat in strijd is met het eigen Bomenkader…

Dit keer was de politie er al meteen bijgehaald. Eerst stond ik er alleen. Gelukkig kwamen later Bart, Hadewych en Farieda, Jos en Zilla de demonstratie kracht bijzetten.

Toen ik heb aangegeven dat ik niet wens te vertrekken naar een andere demonstratieplek (want dan luistert er helemaal niemand) ging de politie en hulpofficier van justitie bellen met de burgemeester. De Burgemeester is het bevoegde gezag. En die had blijkbaar twee keer eerder gezegd, dat we mochten demonstreren. Maar vandaag kregen we te horen dat de burgemeester de demonstratie op deze plek had verboden, en kregen we tot 9:30 uur om te vertrekken.

Gelukkig heb ik toen eerst al een advocaat gebeld die ervaring heeft met demonstraties. Die kon mij bij het vervolg beter bijstaan.

En om 9:30 kwam er een busje met nog meer politie. Die hebben mij gearresteerd en in het busje gesleept, om mij naar het politiebureau te brengen. Ik heb mij niet verzet. Maar ik ben ook niet vrijwillig het busje in gelopen. Dus werd ik door vier agenten aan armen en benen het busje in geduwd. Ik lag in het busje op de grond. Naast mij zat een agent op een klapkrukje. De chauffeur reed zo wild dat in een bocht de agent van zijn kruk viel en met z’n volle gewicht op mijn borst viel. Er kon geen excuses van af!

In het bureau kreeg ik een VIP behandeling: ik moest met mijn handen tegen de muur gaan staan. Toen werd ik helemaal gefouilleerd en uitgekleed totdat ik alleen nog een hemd en onderbroek aan had. Al mijn spullen werden afgenomen en gecontroleerd door het controlepoortje. Ik kreeg een zogenaamd scheurpak aan, een soort onesie overal. En zonder iets werd ik in een cel gebracht. Daar zit je dan!

Wat ga je dan doen? Ik ben gaan zingen. Eerst zachtjes, een strijdlied: Hey, Ho, take me by the hand, Strong in solidarity we stand, fight for climate justice! Toen mijn stem weer een beetje bekomen was van alle emoties kon ik wat luider gaan zingen. En dat deed ik dan ook. Ik kan je vertellen: zo’n cel galmt heel goed. Eigenlijk was het oorverdovend! En daarna op zoek naar een paar liederen waarvan ik de tekst uit m’n hoofd ken: een volksliedje, een paar negro-spirituals, Greensleeves. En ik eindigde met resonance-rijk boventoon zingen, wat ook goed gaat in een cel!

Pas rond 12 uur moest ik uit de cel om in een andere ruimte naar een scherm te kijken waar een hulpofficier van justitie mijn aanhouding toelichtte. Overtreding van artikel 11 van de Wet op Openbare Manifestaties. Klinkt heel heftig. Maar is het een misdrijf? Dat lijkt mij niet.

Terug in de cel heb ik om mijn advocaat van eigen keuze gevraagd, en toen kreeg ik zowaar mijn eigen telefoon om de advocaat te bellen. Hij gaf mij advies over wat wel en niet te zeggen en te doen (vooral geen boete betalen of schikking van enige vorm). Toen kon ik ook (stiekum) een paar foto’s maken van mezelf met mugshot in onesie en de celdeur. Ik moest vervolgens de telefoon weer inleveren. Daar ging weer een tijd overheen, die ik al zingend heb doorgebracht.

Tenslotte kwam even voor 13 uur een politieagent mij horen voor een verklaring. Ik heb uiteraard mijn zorgen en redenen voor demonstreren samengevat. En toen mocht ik mij aankleden. Er was nog wel enige consternatie, want mijn sokken waren weg. Ze bleken verstopt in de schoenen.

En Oh ja, de politie was tamelijk ontstemd over de klei die aan mijn schoenen zat. Dus ik moest mijn schoenen maar buiten aantrekken. Ze hadden net een werkster gevraagd het hele politiebureau schoon te maken 😊. En ze zullen ook wel wat klei in het politiebusje hebben gevonden. Welkom in Oosterwold!

Ondertussen heeft de gemeente en de opdrachtgever de arrestatie benut om zo snel mogelijk alle bomen langs onze wijk te kappen. Wat een knappe prestatie! Niet praten maar met repressie en arrestatie de kap van bomen doordrukken. Dat is goed voor de leefwijze in Oosterwold! Het resultaat zie je hieronder. Een kaalslag, waarbij een rij helemaal verwijderd is, en wat er over is van de andere rij is geamputeerd. Meer dan de helft van de hoogte is eraf gezaagd, maar bijna alle takken waaraan de boom weer bladeren kan maken.  Hieronder zie je links een van de laatste foto´s met de bomen in hun volle glorie. En rechts de geamputeerde kaalslag...

Hoe gaat het nu verder? Ik weet niet of ik nog een rechtszaak of een boete krijg. Die zie ik dan wel tegemoet en die zal ik zeker aanvechten.

We zijn nu nog niet klaar, want de gemeente staat al weer in de startblokken om op twee andere plekken rondom onze wijk (en de John Lockeweg) bomen te kappen en het veel belopen wandelpad langs onze kavel op te heffen om er een watergang te graven, die de bosstrook ontoegankelijk moet maken voor bewoners. Ook zo’n fantastisch plan.

Daar hebben we eerst nog een paar sessies met diplomatie en rechtszaken te gaan voordat we daar op hetzelfde punt uitkomen: demonstreren of niet?

Het wordt er niet leuker op in Oosterwold. En zeker niet mooier. Heb ik al iets geschreven over vertrouwen in de overheid, democratie en participatie? Laat maar…

Maar ik ben wel blij met alle steun die ik van wijkbewoners en omstanders heb ontvangen. Dank daarvoor. We hebben wel degelijks iets om voor te strijden!