Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 06 januari 2026

Waarom ik actie voer voor behoud van bomen?

Vandaag voer ik actie voor behoud van de bomen. De bomen langs de Paradijsvogelweg, en dan met name de bomen langs de Frederik van Eedenweg.

Ik hoop dat buurtbewoners en andere Oosterwolders zich aansluiten. Eerder hebben we al met bewoners geprotesteerd tegen de kap van bomen in de bosstrook.

Het is duidelijk dat het college van gemeente Almere heeft besloten om de bomen te kappen. Maar de plannen zijn niet goed genoeg om de landschappelijke en ecologische kwaliteit en waarde van Oosterwold te bewaren. De gevolgen voor Oosterwold zijn groot en heel negatief.

Hoe komt dit?

Eind 2023 zijn de contouren van een mooi groenplan gepresenteerd, waarin de bijdrage van vele Oosterwolders zijn verwerkt, die hiervoor naar informatieavonden zijn gekomen. Dat plan voorzag in herplant van alle bomen, en aanleg van een brede groenstrook met veel meer bomen en struiken, een doorlopende watergang en wandelpad. Het college zou over dat plan een besluit nemen in het tweede kwartaal van 2024. En wat is daarvan terecht gekomen? Nou, weinig of niets!

Er is ten eerste tussen begin 2024 en de zomer van 2025 niets gecommuniceerd door de gemeente. Ook niet dat de eerdere plannen geschrapt zouden zijn.

Ondertussen heeft de gemeente langs de Frederik van Eedenweg leidingen gelegd, die onder de bomen door zijn geschoten. Dat was een heel gedoe, en heeft veel gemeenschapsgeld gekost.

En als we nu eindelijk worden uitgenodigd om de schetsen van een nieuw plan te komen bekijken (niet een duidelijk plan met tekst en uitleg, alleen een kaart zonder uitleg, en verwarrende antwoorden op vragen), dan blijkt dat de gemeente geen brede groenstrook wil aanleggen. En dat ze bij uitstek langs de Frederik van Eedenweg een groot deel van de bomen niet wil herplanten. Waarom? Omdat er leidingen in de grond zitten! Waarom hebben ze die leidingen in de grond gestopt, letterlijk onder de bestaande bomen doorgeschoten, als ze vervolgens alles gaan kappen en er geen bomen ‘mogen’ worden teruggeplant?!

Bij de behandeling van het Bomenkader onlangs in de gemeenteraad, heb ik mijn zorg uitgesproken dat dit mooie plan in de praktijk helemaal niet wordt opgevolgd, en dat de uitvoering van het kappen van de bomen langs de Paradijsvogelweg toont, dat de gemeente zich helemaal niet houdt aan haar eigen mooie Bomenkader. Dit kader legt een richtlijn voor herbeplanting op, waarbij gekapte bomen worden vervangen door een aantal nieuwe bomen die binnen 10 tot 15 jaar leiden tot een vergelijkbare boomkroon. Dat is inderdaad een ambitieuze opgave bij 800 enorm grote Iepenbomen langs de Paradijsvogelweg, Paradijsvogelpad en Goudplevierweg. Dan moet je minstens drie bomen per omgekapte iep terugplanten.

Maar daar blijft het niet bij. De gemeente is tevens bezig om achter de Frederik van Eedenweg meer dan een hectare bos weg te kappen. Zonder bewoners te informeren. En zonder toe te lichten waar de gekapte bomen gecompenseerd zullen worden.

En dan wil de gemeente ook nog het wandelpad tussen de Frederik van Eedenweg en de bosstrook opheffen en vervangen door een ontoegankelijke watergang. Die watergang moet nog gegraven worden, en dat zal de wortels van veel bomen beschadigen. Niet alleen van de bosstrook, maar ook de prachtige notenbomen op het terrein van ons Voedselbos Paradijsvogelbosje.

Dit is niet bomenbeheer, dit is kaalslag, en vernietiging van de leefomgeving en het ecosysteem van Oosterwold. Want laten we niet vergeten, dat er maar één doorgaande groenstructuur bestaat in Oosterwold, en dat is de dubbele bomenrij van het Paradijsvogelpad via de Paradijsvogelweg tot het einde van de Goudplevierweg.

We hebben verschillende keren aangedrongen op gesprekken. Er zijn gesprekken geweest, maar daar bleek geen enkele ruimte te bestaan. Niet voor betere oplossingen, maar ook niet om een behoorlijk gesprek op gang te brengen.

Er zijn wel oplossingen: De gemeente kan langs de Frederik van Eedenweg en Ban Zhaoweg het plan zodanig aanpassen dat de dubbele bomenrij integraal wordt hergeplant.

En in de bosstrook kunnen watergangen op een plek waar er wel ruimte is zonder wandelpaden op te heffen en bomen te beschadigen.

En voor het verleggen van de Kievitstocht kan de gemeente wachten tot de vergunningen zijn verleend, en kan de kap van het bos worden geminimaliseerd tot de krapst mogelijke afmetingen die de Kievitstocht nodig heeft. Nu wordt er 50 meter gekapt terwijl de vaart zo’n 25 meter breed wordt. Dat is vernietiging van het bos en de aansluiting van de bosstrook langs onze wijk en John Lockeweg met de rest van de bosstrook die valt onder Nobelhorst.

En er kan nog steeds een brede groenstrook worden aangelegd, al zal dat in de toekomst wellicht verankerd moeten worden in een toekomstig bestemmingsplan Oosterwold 1b. En dat is broodnodig, want in Oosterwold 1b zijn er nog helemaal geen groenstroken. Dat biedt onvoldoende ruimte voor bewoners en initiatieven om een groene leefomgeving te realiseren.

Tot zolang er geen betere oplossingen komen voor Oosterwold, voer ik actie: laat de bomen staan totdat er een goed integraal plan is voor behoud van groen in Oosterwold. Daarom zal ik mij in een demonstratie inzetten om het kappen van de bomen langs ons perceel te verhinderen.

Ik hoop dat veel meer Oosterwolders zich zorgen maken over behoud van de groenstructuur en zich willen aansluiten bij deze actie. Als mensen op andere locaties langs de Paradijsvogelweg of Goudplevierweg willen aansluiten, kunnen we actievoeren daar waar de gemeente wil kappen.

Een paar vragen en antwoorden:

1: Hoeveel bomen worden er gekapt? De gemeente spreekt over gefaseerde kap van alle 800 iepen. Maar het zijn er geen 800. Het zijn er in feite 1250, maar in de afgelopen 20 jaar zijn er al meer dan 500 verdwenen zonder dat ze herplant zijn. Dat is achterstallig onderhoud van het Rijksvastgoedbedrijf en van de gemeente.

2: De gemeente gaat toch herplanten? Ja, volgens de schetsen die we gezien hebben wel, maar niet zoveel bomen als er staan in de dubbele bomenrij. En langs de Frederik van Eedenweg en Ban Zhaoweg willen ze de westelijke bomenrij niet vervangen. Over zo’n 500 meter wordt dus de dubbele bomenrij onderbroken, althans volgens de plannen van de gemeente. En de gemeente wil zo ongeveer een derde van de bomen aan de overzijde in Oosterwold 1b planten. Dat lijkt een royaal gebaar, maar feitelijk beperkt de gemeente hiermee de initiatieven van anderen om op dezelfde grond veel meer bomen te planten. Dit is dus eerder een belemmering dan een compensatie van bomen.

3: wat is er overgebleven van de plannen uit 2023? Weinig tot niets. In de nieuwe plannen is er geen ruimte voor een groenstrook van 30 meter. De gemeente spreekt over een groenstrook van 10 meter aan de oostzijde van de Frederik van Eedenweg, maar dan rekenen ze de bestaande berm mee, waar helemaal geen bomen kunnen worden geplant. In de nieuwe plannen is er geen watergang, die volgens diezelfde gemeente nodig is voor toenemende verharding in Oosterwold. Er komt ook geen wandelpad. Voetgangers moeten maar lopen op het fietspad. Dat is levensgevaarlijk, vooral wanneer mensen honden aangelijnd uitlaten in het donker. Dat kan niet zo blijven!

4. Die bomen zijn toch ziek en moeten om? Dat zegt de gemeente wel, en in die richting wijzen twee adviesrapporten. Maar de aannames en berekeningen van die onderzoeken kloppen niet. En de stormen van de afgelopen drie jaar hebben aangetoond dat de bomen veel sterker zijn dan de onderzoeken laten zien. Dit komt omdat het de iepen lukt om extra wortels aan te maken die om de ent heen groeien en daarmee de boom sterker verankeren in de bodem. Dit worden adventief wortels genoemd. Een boomexpert vertelde dat er grote kans is dat het aanaarden van deze bomen kan helpen om de bomen te behouden. De gemeente wil hiernaar niet luisteren.
5. Kunnen we geen bezwaar maken tegen deze plannen? Ik heb bezwaar gemaakt tegen het in de nieuwsbrief Oosterwold gecommuniceerde besluit om bomen te kappen. Hierop kreeg ik een juridische brief als antwoord, waarin gesteld werd dat het wel een besluit was maar geen besluit in de zin van de Algemene Wet op het Bestuursrecht AWB, en daarom zou ik geen bezwaar kunnen maken. Dat is dus het einde van de participatie en inspraak in Oosterwold… De gemeente heeft wel een inloopavond georganiseerd over de schetsen met bomen, maar heeft geen ruimte gegeven voor bewoners om onderling uit te wisselen en gezamenlijk inspraak te organiseren. Ook is er geen antwoord gekomen hoe de gemeente omgaat met de reacties van bewoners.
6. Kunnen we nagaan hoe deze besluiten en plannen tot stand zijn gekomen? Nou, nee, want ik heb een beroep gedaan op de Wet Open Overheid (WOO-verzoek) voor inzage in alle communicatie over de bomen en plannen en besluitvorming. Het antwoord: er zijn geen documenten! De gemeente maakt dus bewust informatie kwijt, blijkbaar omdat ze onzorgvuldigheden willen afdekken.

De gemeente heeft in het bestemmingsplan Oosterwold de bewoners verantwoordelijk gemaakt voor de gebiedsinrichting. Als de gemeente zelf de hoofdgroenstructuur afbreekt, gaat de leefomgeving en het ecosysteem verloren. Dan mislukt de gebiedsinrichting!

Onze eisen bij deze demonstratie:

1: Geen kap van bomen als ze niet worden terug geplant

2: Transparantie over alle plannen, correspondentie en inspraak over de bomen

3: Eerst een goed plan voor de herinrichting van de groenstrook en dan pas kappen.

Wil je ook een goed plan voor de bomen? Sluit je dan aan en steun deze demonstratie

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 28 december 2025

Afgelopen vrijdag hebben we een wandeling gemaakt langs het Kromslootpark. Dat is een strook tussen de oever van het Gooimeer en de A6 snelweg bij Almere Poort. Toen we aankwamen viel meteen op dat de vrieskou in combinatie met de noord-ooster wind ijs had gecreëerd langs de oevers. Waar de golven tegen de rietstengels klotsten is het ijs aangegroeid tot een wonderlijk schouwspel van pegels, sluiers en glanzend ingepakte stenen en stengels. Dat spel van licht en vormen in de prachtige winterzon heeft ons geïnspireerd tot een nieuwjaarskaart. Het inspireert ons zelfs tot een paar dichtregels.

Wij wensen iedereen een schitterend 2026!!

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 26 december 2025

Met dit prachtige winterweer en bezoek van mijn zoon Roy zijn we dit jaar iets eerder dan anders begonnen met wilgen knotten. We proberen bij iedere wilg het tweejarige of driejarige hout weg te zagen, en het eenjarige hout te laten staan. Daarmee zorgen we ervoor dat de wilg ieder jaar vroeg in het blad staat. Als je alle takken weghaalt is de wilg wel een maand later met het aanmaken van nieuwe takjes en blaadjes. Het meeste zaagwerk doen we met een reciprookzaag die op een accu werkt. Wat een fantastische uitvinding is dat. Ik weet nog wel dat ik tien jaar geleden met een handzaag honderden takken heb doorgezaagd, en dan ben je na een tiental takken al moe en moet je nog zoveel verder...

Dat gaat dus gemakkelijker met een accuzaag. En al gauw ligt de hele oprit vol met enorme takken. Toegegeven het is een beetje een zoekplaatje met de takken in de schaduw.

Maar ook nu is het meeste werk niet het zagen maar het klein maken van de takken. Dat begint uiteraard met halve bomen die we van de wilg afzagen. We halen eerst alle zijtakken eraf. De dikke takken bewaren we voor de stook. We hebben een aantal jaren nieuwe Oosterwold bewoners blij gemaakt met lange wilgenstaken, waarmee ze nieuwe bomen kunnen maken door ze een kleine meter in de grond te steken. Vorig jaar hebben we gemerkt dat er geen belangstelling meer is voor wilgenstaken. Daarom verwerken we de dikke takken deels tot stookhout, en deels mag het hout in het bos vergaan. We zien nu al prachtige paddestoelen op de stronken ontstaan (zowel op de levende als op de dode stronken, niet zo goed voor de levende bomen, maar het is wel een bijdrage aan het ecosysteem). Dunnere takken worden keurig recht gemaakt, en dan per takkenbos naar de takkenril gebracht. Op die takkenril liggen nu al van zo´n acht jaar takken, die dus jarenlang de tijd krijgen om langzaam te verteren. En ondertussen biedt die takkenril een beschutte plek voor ontelbaar dieren, van egels en wezels tot muizen en insecten. Immers, een gezond ecosysteem is de basis van ieder voedselbos en zeker van onze natuurtuin.

Roy is begonnen met de bijzondere wilgen die bij ons in een verlaagd moerasbosje staan en die we een jaar of vijf hebben laten doorgroeien. Die grote takken begonnen zo schuin over de greppel heen te hangen dat ze konden omvallen. En bovendien namen ze veel zon weg voor de andere bomen en planten. 

Een leuke bijkomstigheid is dat een aantal wilgensoorten mooie wilgenkatjes aanmaken die op de vaas gaan bloeien. Dat geldt niet voor alle wilgen, maar vooral voor de grauwe wilg en katwilg. Als we de katjes afknippen, dan hebben we na een dag snoeien meer dan een volle emmer met wilgenkatjes. Voor ons en voor wie er een bosje wil ophalen!

Nu zijn we op tweede kerstdag al bijna halverwege met het wilgenknotten. Dat is een mooi vooruitzicht voor de komende tijd. Het blijft een mooi werk, juist omdat we iedere boom aankijken en zo proberen te snoeien, dat de boom het komend jaar het beste kan groeien. Het is ook prachtig om te zien dat een aantal wilgen al een echte dikke stam krijgen. Het voedselbos begint echt volwassen te worden.

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 09 december 2025

Onze locatie is uitdeelpunt geworden bij Meerbomen.nu. Dat is een initiatief, bij de meesten al wel bekend, waarbij jonge bomen worden geoogst uit locaties waar ze niet kunnen uitgroeien. Die jonge bomen en struiken worden vervolgens aangeboden aan mensen die deze bomen een plekje kunnen en willen geven.

Hoe mooi is dit initiatief. het bestaat al jaren, en groeit nog steeds met misschien wel honderden uitdeelpunten in heel Nederland. Er is ook een afdeling Flevoland, en daar mogen wij komende vrijdag een uitdeelpunt zijn.

Donderdag komt de coördinator van Meerbomen.nu jonge bomen brengen, die belangstellenden vrijdag kunnen ophalen.

Aanmelden is wel verplicht en dat kan je doen via Uitdeeldag Oosterwold Paradijsvogelbosje

Dan kan je tussen 10 uur en 14:00 uur (misschien ook tot 16:00 uur) bomen ophalen

Wat is er te krijgen? Het ligt er een beetje aan wat de oogst van de bomen oplevert. In ieder geval Esdoorn, Es, Veldesdoorn, Wilg, Populier, Kornoelje en Vlier. Misschien heb ik zelf nog tijd om wat sleedoorn uit te spitten. En voor de liefhebber zijn er nog een aantal walnoten en lariksen over van Heg en Landschap vorig jaar, die voor een bescheiden bedrag kunnen worden uitgespit.

En wat kost het om plantgoed op te halen? bomen en struiken via Meerbomen zijn gratis!  Mocht je ter aanvulling nog een walnoot of lariks willen, dan vragen we een donatie aan de Stichting Paradijsvogelbosje.

We hopen vooral dat alle bomen en struiken vrijdag een nieuwe eigenaar en een mooi plekje krijgen. Maak ons los!

Even aanmelden dus: Uitdeeldag Oosterwold Paradijsvogelbosje

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 14 november 2025

Gisteren, 13 november werden onze buren opgeschrikt door het gewelddadige geluid van zagen en krakende bomen. Tot hun schrik zagen zij direct aan hun achtertuin een enorme rupskraan met zaag en grijper bomen omzagen. Geen van de bewoners in onze wijk Frederik van Eedenweg en de John Lockeweg aan de overzijde van de bosstrook heeft over deze plannen en werkzaamheden informatie ontvangen.

Helaas was ik al naar mijn werk en kon ik niet terugkomen om mee te helpen met mijn buren om dit geweld te stoppen. Een paar buren heeft gisteren een paar uur gesproken met de uitvoerder. Die zei dat hij een kapvergunning had. Maar hij had helemaal geen weet ervan wat de verdere plannen met deze bosstrook zijn.

Eerder al hebben we gehoord dat er plannen zijn om de Kievitstocht te verleggen. Die komt dan door de bosstrook te liggen. Maar die plannen zijn niet zonder complicaties. Daarvoor moet eerst een ontgrondingsvergunning worden verleend door de provincie, en een watervergunning door het Waterschap. En die beide vergunningen zijn nog niet verleend. En de vorige keer dat het team van Nobelhorst dit heeft geprobeerd, is de watervergunning afgekeurd, vooral door bezwaar van omwonende Oosterwolders over de problemen met de waterhuishouding. Die problemen met de waterhuishouding zijn nog helemaal niet opgelost, dus het is onduidelijk of een vergunning er voor hernieuwde plannen wel komt. Waarom gaat de gemeente dan wel kappen, en zonder bewoners te informeren? Het is ons een raadsel.

Aan het eind van de dag gisteren maakt het gebied een troosteloze indruk. Over een gebied van zo'n 30 bij 100 meter is alles tot een ravage vernietigd. 's Avonds nog het verdriet gedeeld met onze buurvrouw Zilla. Bart heeft ondertussen vele keren geprobeerd de wethouder en het team van Stadsbos Almeerderhout te spreken te krijgen. tevergeefs. Hoe nu verder?

Na een rusteloze nacht ben ik 's ochtends om half negen de deur uitgestapt, met regenpak aan en fototoestel mee. Bij de bosrand was de kraan al weer bezig, en had al weer een paar honderd meter boom gekapt. Ik ben voor de enorme rupskraan gaan staan en heb hem vriendelijk doch kortdaad laten weten dat dit een demonstratie is en dat ik het werk van de kraan ga stoppen. En dat hij maar zijn opdrachtgever moest bellen. Na wat gemopper over een kapmelding is toen de kraan het veld uitgereden. Dat was wel een wat eenzaam moment.

Na enige tijd is de machinist toen vertrokken en opgehaald door een collega. Ondertussen was Marie-José aangekomen met een thermoskan koffie, en kwamen Bart, Hadewych en nog meer buren langs. Zo stonden we met een groepje te wachten. Na een klein uurtje is de kraan weggereden.

Ondertussen was ik onderweg naar een overleg van de Klankbordgroep Riolering Oosterwold. Het gaat achter elkaar door.... Tijdens het overleg werden we gebeld door Bart. Wat schets onze verbazing, dat dezelfde kraan was omgereden naar de andere kant van de bosstrook om het kappen vanaf de andere kant opnieuw te gaan proberen. Gelukkig hoorden Bart en Hadewych hem aankomen, en zij zijn opnieuw voor de kraan gaan staan. Hulde! Uiteindelijk is de kraan weer weggegaan. 

Gisterenavond hebben we een brief opgestuurd en vanochtend met een grote lijst van steunbetuigingen van wijkbewoners gestuurd naar de gemeente en gemeenteraad. Met de boodschap, dat wij niet tegen een verlegde Kievitstocht zijn, maar dat de gemeente wel eerst de juiste vergunningen regelt, en pas gaat kappen als de vergunningen rond zijn. Onze ervaring van twee jaar geleden leren, dat de gemeente toen dezelfde vergunning heeft ingetrokken, omdat ons bezwaar tegen de watervergunning gegrond was verklaard. Het kan dus nog heel lang duren. Het is te gek voor woorden dat de gemeente dan nu al begint met kappen voordat de plannen vastliggen. En bovendien is de schade aan het bos nu al veel breder dan de breedte die nodig is om de Kievitstocht door te laten. Geen idee wat de plannen zijn. Maar hopelijk wordt ook de gemeente nu een ding duidelijk: zonder communicatie en informeren en afstemmen met direct omwonenden gaat het niet lukken. 

Als ik dit nu samenvat, voel ik mij eerder verdrietig en triest. Meer nog dan opgelucht en evenmin als succes. Geen idee wat maandag gaat brengen. Wanneer komt er een opening om met de gemeente om tafel te gaan zitten en een goed plan te bespreken, inclusief de gevolgen voor Oosterwold.

Het is wel hartverwarmend, dat we met zo'n grote groep bewoners uit beide wijken gezamenlijk kunnen optrekken en aan de gemeente kunnen laten weten dat de bosstrook ons aan het hart gaat. Dit verdient een goed plan met behoud van zoveel mogelijk wat het bos te bieden heeft, voor ons, maar ook voor alle toekomstige bewoners uit Nobelhorst. Dank Bart, Hadewych en alle steun van buren van de Frederik van Eedenweg en John Lockeweg.

 Helaas zie je aan de foto's hierboven hoe groot de ravage  is die de rupskraan al heeft aangericht.

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 16 juni 2025

De zomer breekt los, en dat zie ik dagelijks in de tuin voor ons huis. Maar ik inspecteer niet dagelijks het dak van ons huis. Ik had al wel gezien dat er een paar anjers bloeien, die uitsteken boven de zonnepanelen. Maar toen ik vandaag het dak op liep werd ik overweldigd door de duizenden steenanjertjes die er nu bloeien.

Het dak is bijzonder omdat er een dunne laag compost ligt op het dak. Dat is een heel ander biotoop en microklimaat dan in de rest van onze kavel, waar de zware zeeklei van Oosterwold het milieu bepaalt. Daarom groeien en bloeien er andere planten op het dak. Het is een droog voorjaar geweest, en blijkbaar profiteren de steenanjertjes daarvan. 

Jaren geleden hebben we het dak ingezaaid met een speciaal dakplanten zaaimengsel, en ook nog duizend sedumpluggen geplant. Net zoals in de hele tuin zie je dat de planten zich ontwikkelen. Sommige soorten verdwijnen, en andere zaaien zich uit. Vorig jaar was het zo'n natte zomer, dat er ook veel vochtminnende planten groot werden, zoals Teunisbloem, Boerenwormkruid en zelfs een enkele zaailing Es. En gras. Maar met het droge voorjaar ontstaat weer meer een dakvegetatie.

Het is een bijzondere ervaring om jezelf omringd te zien door duizenden steenanjertjes. Ook is er bloeiende Thijm, Vogelwikke, Bloeiende Sedum. En de andere wilde anjer is de Karthuizer Anjer, die een stuk hoger groeit, en een plukje bloempjes in een soort korfje heeft. Prachtig, zoals die uitkijkt over het dak. 

Met een redelijke gok is dit de plek in Oosterwold met de hoogste anjerdichtheid.

Gegevens

Geschreven door Marie-José

Gepubliceerd: 20 mei 2025

Elke woensdagavond zing ik in kamerkoor Victoria in Weesp. Zaterdag 17 mei repeteert Kamerkoor Victoria bij het Paradijsvogelbosje in Oosterwold. De reden? In Weesp is een festival in het kader van 750 jaar Amsterdam gaande. Elke repetitieplek is bezet. Gekscherend roep ik tegen de secretaris: "kom maar naar Oosterwold, dan kan je in de tuinkamer repeteren". Twee weken later komt de vraag: "was dat een serieus aanbod, want dan zouden we dat wel willen, ik kan echt geen ruimte vinden". 

Ja dat was een serieus aanbod. Dus organiseren we een schoolreisje voor de Weespers die soms nog nooit in Almere zijn geweest. 

We beginnen in de ochtend alleen met het koor repeteren. Het is best handig dat de piano er nog staat, zodat dirigent Robert van der Vinne hierachter kan repeteren. Als het pauze is drinken we buiten koffie en thee. En bij de lunch hebben we soep gemaakt en heeft iedereen pot luck lekkere gerechten gemaakt. Het schoolreisjes gevoel wordt hiermee enorm gevoed. 

Ons kamerkoor is een concert met het Requiem van Verdi aan het voorbereiden. Iedereen kent de versie voor groot orkest en (mega) groot koor. Deze versie doen we met kamerkoor, piano, marimba en percussie, hoorn en contrabas. Repeteren met het hele orkest(je) doen we pas kort voor het concert, maar zaterdag repeteren we met vleugel en marimba. Stiekem ben ik trots dat we zo'n mooi instrument hebben staan. Dat kunnen we bij zo'n repetitie wel gebruiken. 

Rond 1 uur komt de bus om de marimba te brengen. Het instrument moet door ons over de oprit naar binnen te brengen. Het levert een mooi plaatje op. En vanaf 14 uur beginnen we met vleugel en marimba te repeteren. Dan staat er een mooi koppel muziek te maken. 

Om 16 uur zijn wij klaar en houden we met elkaar een borrel. Robert werkt nog even door met de Stephen op marimba en Dorine op de vleugel. 

En dan: we repeteren voor ons concert op 20 juni. En daar ga ik jullie natuurlijk voor uitnodigen: 

Kom en beleef een unieke muzikale avond!

Op 20 juni 2025 presenteert Kamerkoor Victoria een bijzondere uitvoering van Verdi's Requiem in de Grote of Laurenskerk in Weesp. Deze kamermuziekversie belooft een onvergetelijke ervaring te worden met een unieke bezetting van Marimba, en percussie,, hoorn, contrabas en piano.  Dit arrangement maakt het Requiem tot een kamer-oratorium. Het piano uittreksel is de basis waaraan hoorn, contrabas, marimba en percussie zijn toegevoegd. De expressieve orkestrale klankkleuren van het origineel gaan niet verloren, maar worden omgevormd tot meer delicate tinten. Het Requiem wordt vooral versterkt in zijn vele kamermuziekpassages..

Laat je meevoeren door de krachtige klanken en de emotionele diepgang van Verdi's meesterwerk, uitgevoerd door getalenteerde musici en zangers. Mis deze kans niet om een avond vol passie, drama en schoonheid te beleven in een prachtige historische setting.

Datum:  vrijdag 20 juni 2025
Locatie: Grote of Laurenskerk, Weesp
Aanvang: 20:15 uur

Toegang: €15

Tickets zijn nu beschikbaar! 

Zorg dat je erbij bent en reserveer je plaatsen vandaag nog met de QR code hiernaast..

We kijken ernaar uit om je te verwelkomen voor een avond die je niet snel zult vergeten.            

www.kamerkoorvictoria.nl

Dan rest ons nog de marimba terug naar de bus te brengen. Het was een prachtige dag, net als het concert prachtig gaat worden. Tot 20 juni!

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 19 mei 2025

Afgelopen winter heb ik weer flink gesnoeid en ook een aantal bomen moeten kappen om ruimte te maken voor naburige bomen.Alles groeit en wordt groter, en dan moet je na verloop van jaren uitdunnen. 

Een van de uitgangspunten in ons project is dat zoveel mogelijk organische materialen hergebruikt worden in het project. Dat geldt zowel voor compost, stoken van eigen hout, opslag van snoeihout op een alsmaar groeiende takkenril. Voor het eerst waren er dit jaar dus een aantal flinke stammen waarvoor we een bestemming moesten zoeken. Dit jaar moesten ook een aantal bomen met duurzaam hout eraan geloven: Elzen, Wilde Kers, Beuk, Robinia. Daarvan kunnen we iets maken dat hopelijk ook in de buitenlucht een aantal jaren de invloed van weer en wind kan weerstaan. 
Zo is het idee ontstaan om een stoel te maken, helemaal uit Oosterwolds hout. Zelf geplant en gegroeid, en geoogst, zoals onze regionale boomspecialist Jos Bregman het noemt. Eens in de zoveel tijd bedenk ik een nieuw project voor mezelf, ergens tussen praktisch en kunst. Zo hebben we al een amfitheater en een wapperbenenbank. En speelse steigers in de vijvers. De levende wilgenhut moeten we zeker op het conto schrijven van onze dochter Irene, maar valt in dezelfde categorie. Deze 'kunst' projecten hebben wel de neiging om uit de hand gelopen. Dat kunnen we van dit project ook wel zeggen. 

Het idee achter deze stoel is dat alle stammetjes vertikaal staan en met elkaar worden verbonden met draadstangen. Op basis van de beschikbare stammen kom ik uit op een ontwerp met zeven stammetjes in voor-achterwaartse richting, en acht stammetjes in de breedte. Om dat allemaal aan elkaar te verbinden heb ik dertig draadstangen nodig, met het dubbelle aantal dopmoeren en een stuk of dertig extra moeren en zo'n honderd ringen om de stammetjes te zekeren. De stoel wordt met vier paalvoeten in de grond verankerd. Er is ook al een plek bedacht: naast de wilgenhut in de publiek toegankelijke zone met uitzicht op de grote vijver. 

Er zijn wel een aantal praktische en logistieke probleempjes. Ten eerste brengen al die stammetjes hun gewicht met zich mee. En ieder stammetje is wel te hanteren, maar 56 stammetjes wegen ...... het is niet gelukt om de stoel op de weegschaal te krijgen, maar ik schat toch ruim 250 kilo!

Uiteraard zijn de stammetjes eerst zo goed mogelijk op lengte gezaagd. En dan moet vooral de bovenkant van ieder balkje, zoals die in de stoel wordt gemonteerd, recht zijn en glad genoeg om als zitvlak te dienen. Omdat de stammen te dik zijn om in één keer met mijn kapzaag door te zagen, moet het in twee of drie keer en dan krijg je het zaagvlak nooit mooi recht. Daar dient zich al een complicatie aan: er is geen enkel stammetje recht! Niet alleen moeten zijtakken en bobbels worden bijgewerkt. Als een stam krom is, hoe maak je dan de bovenkant recht? Dat is dus een beetje gokken. En daarna vooral veel schaven. Dat doe ik met de haakse slijper, waarop ik een metalen schaaf heb gemonteerd. Wel een monsterlijk gevaarte overigens. Als je niet oppast, kom je helemaal in een soort houtsnipperdouche te staan. 

In ieder stammetje moeten dus vier gaten geboord worden, waardoor de draadstangen passen. Die gaten moeten op de juiste hoogte en in de goede richting. In een krom stammetje! Dat kost dus wel wat hoofdbrekens. De volgende puzzel is, in welke volgorde de stoel in elkaar wordt gezet. Ik begin met het aan elkaar zetten van de langste stammetjes die samen de rugleuning vormen. Ook bevestig ik daaraan de zestien draadstangen die de voor-achterwaartse verbindingen moeten maken. Als de stoel-in-wording op z'n rug ligt, kan ik nu per laag de stammetjes opbouwen. Eerst moet ieder stammetje op de twee draadstangen in voor-achterwaartse richting. De moeilijkste stap is vervolgens dat er ook dwars door iedere laag met stammetjes een extra draadstang moet, die de stammetjes in dwarse richting verbindt. Omdat alle stammetjes al vast zitten is het een precisiewerkje om de draadstang te laten passen. En omdat precisie bij natuurlijk gegroeide stammetjes wat te wensen overlaat, is er soms wat geweld nodig met een hamer, een grote ringsleutel, en bij tijd en wijle een krachtterm.

De laatste en zevende laag is extra gecompliceerd, omdat daar tussen alle balkjes stelmoeren moeten komen. Dan kan je de draadstang dus niet door de gaten heen timmeren, maar moet je de draadstang met geduld en beleid door de gaten draaien, en per balkje een moer mee laten draaien. Er is nog een uitdaging: de paalvoeten moeten aan de voorkant van de stoel vastgemaakt worden, en de enige logische manier is om de draadstang door de voorgeboorde gaten van de paalvoet aan te brengen. Maar dat vergt weer een precisiewerkje. Eindelijk zitten de zeven lagen op elkaar. Dan moeten de stangen nog op lengte worden gezaagd en voorzien worden van moerdoppen en ringen. Tegelijkertijd stel ik de stoel. Omdat niet alle stammetjes even breed zijn, moeten er keuzes worden gemaakt en de optimale afstand tussen stammetjes bepaald.

Als de hele stoel in elkaar zit, moet er nog worden bijgeschaafd. Je wilt immers een beetje comfortabel zitten tegen de rugleuning, en ook de armleuningen mogen geen obstakels en scherpe kanten hebben. Ook de balkjes van de zitting worden zoveel mogelijk gelijk geschaafd. Na het grove werk probeer ik het hout glad te schuren met fijner schuurpapier, nog steeds op de haakse slijper, want met een gewone schuurmachine begin je niks op dergelijk grof hout. 

Daar ligt de stoel van goed 250 kilo op z'n rug op ons terras. Maar hij moet nog zo'n 50 meter versleept worden naar de opstelplek. Omdat ik niet zo gauw sjouwers kon vinden heb ik een antieke maar beproefde methode toegepast: De stoel rollen over houten balkjes. Net zoals de bouwers van de Egyptische Piramides en Nederlandse Hunebed-bouwers deden. Het is evengoed een heftige klus, en na een uur sjouwen staan de scherpe randen van de paalvoeten in mijn handen. Maar de stoel ligt op de weide bij de vijver. Het laatste stuk rol ik de stoel met hulp van Marie-José een stukje omhoog de oever op.

En nu moet de stoel nog op z'n poten komen. Daarvoor vraag ik onze buren Eduard en Bertel. Met vereende krachten kantelen we de stoel op z'n vier paalvoeten. En dan moeten de paalvoeten nog de grond in. Dat kan met een hamer, maar ook met menselijk gewicht. Eduard en Bertel leggen al hun gewicht in de schaal om de stoel in de grond te werken. Om de stoel af te stellen delen we de laatste tikken uit met de voorhamer.

En dan staat de stoel op z'n plek. Uiteraard moet nog even uitgeprobeerd worden hoe de stoel zit. 

De volgende dag werk ik de stoel af met lijnolie. Vooral het kopse hout absorbeert veel olie. Hopelijk wordt de stoel zo nog beter weersbestendig.

En zo staat de stoel als een soort gewichtige troon met uitzicht op de vijver. Vermoedelijk de eerste stoel, geheel vervaardigd uit Oosterwolds hout. Zelf geplant en gegroeid in goed negen jaar tijd.

Het is leuk om te zien dat de stoel een blikvanger is die uitnodigt om uit te proberen. Ik hoop dat veel bezoekers zich uitgenodigd voelen en dat de stoel nog jaren onze tuin kan sieren. Iedereen is welkom.

Het is zeker een frivool knutselproject geworden waarmee je plezier kunt hebben met elkaar. 

Met veel dank voor de hulp van Eduard en Bertel. Het levert ook fotogenieke plaatjes op.    

Gegevens

Geschreven door Marie-José

Gepubliceerd: 18 mei 2025

In februari kochten we een vleugel. Marien schreef al een blog over de verhuizing met spectaculaire foto's van het verhuizen van de vleugel. 

Een grote vleugel (2 meter 69 lang, bijna een meter langer dan een reguliere vleugel) met een mooie grote klank vooral ook in de diepte. Daar helpen lange snaren natuurlijk enorm bij. Maar hoewel de vleugel in de Zuiderkerk voor concerten werd gebruikt, was het niet moeders mooiste. Het droeg bij aan dat wij 'm konden betalen. Op de eerste foto is te zien dat het korte vlak vooraan helemaal bruin dichtgeschilderd is. Bovendien zit er een echte kras in. 

Ik (Marie-José) speel zelf niet dus ik moet er "tegenaan" kijken en heb me verdiept in hoe dit te verhelpen zou zijn. De vleugel is een Chappell vleugel uit ongeveer 1925. Honderd jaar oud. Krassen en butsen horen er na een leven van honderd jaar bij. Het is dus niet het doel om 'm "als nieuw" te maken maar wel elegant om naar te kijken. 

De eerste actie doe ik op een zondagochtend als Marien even niet kijkt. Met een satéprikker (om niet te veel te krassen) krab ik heel voorzichtig de lelijke bruine laag van de vleugel. Beetje bij beetje. En dat is eng. Want iemand heeft niet voor niets verzonnen dat ie dit ging schilderen. Bovendien was een grote kras zichtbaar. Toch krab ik rustig door. En na een ochtend krabben blijkt het hout op een paar kleine butsen na intact. Wel is er een fors kleurverschil. 

De pianotechnicus die de grote revisie voor de vorige eigenaar heeft gedaan en met ons meekeek naar een rammel in de toetsen, voor we 'm kopen, vertelde dat het waarschijnlijk een gepolitoerde vleugel was. Dus wetend dat ik hoopte de "lak" te herstellen verdiepte ik mij op het proces van politoeren. Ik kwam terecht op de website van Richard Vermeulen, professioneel politoerder. En hij heeft een heel precies Handboek politoeren geschreven. Het boek is super recht-toe-recht-aan, wat heel lekker is als je het proces in de vingers wilt krijgen. Ik heb geen aandelen in de site, maar www.politoeren.com kan je enorm helpen als je zelf wilt politoeren. 

Wat is nou politoeren? De lak waarmee je werkt maak je zelf van een schilferig product dat van de schildjes van schildluizen wordt gemaakt. Door een aantal keer verwarmen en tot hele dunne lagen maken wordt het hard. Die harde schilfers koop je bij Richard. In de koffiemolen kun je ze fijner malen en met 98% alcohol los je die schilfers op tot een "lak". Terwijl de lak langzaam "oplost", loop ik de ergste beschadigingen langs. Met mijn eigengemaakt "houtvulmiddel" van eikenhout, kleurstof en houtlijm bouw ik beschadigde randen en butsen. Daar gaan wel een paar rondes overheen. 

Daarna is het schuren geblazen. Bij de nieuw gevulde plekken begin ik met een korrel van 120, dan 240. En toch nog een keertje bijvullen met houtvulmiddel. Dus weer korrel 120 en 240. En dan wordt het steeds fijner en begin ik de bestaande politoer mee te schuren: 300, 500, 800, 1000, 1200, 1500 en zelfs 2000 en 2500. En bij de laatste denk je: daarmee kan je toch niet schuren, en toch wordt het steeds gladder. 

Op een paar plekken is de "oude" politoer toch zo dichtgelopen dat de houtnerf niet meer zichtbaar is. Daar verdun ik de oude politoer met een dikke dot en de alcohol. Langzaam wordt de houtnerf weer zichtbaar. 

En dan is het zover! Het politoeren kan starten. In april trek ik er twee dagen voor uit. 

Het politoeren is absoluut een meditatie in zichzelf. Je brengt namelijk 80 tot 200 lagen aan. Heel dunne lagen. 

Eerst moet ik oefenen met het maken van een "politoer dot" een bol van losse katoenen draden, in de voorkant van een sok met daarom heen een katoenen doek. Telkens druppel je een hoeveelheid politoer (schellak met alcohol) in de dot. Je draait 'm strak en hebt zo een bol in je handen met een heel platte onderkant. Als ook dat doseren onder de knie is, is het de kunst om heel soepel draaiend te zorgen dat je dot nooit stil staat. Doet ie dat wel dan "smelt" de aangebrachte politoer en kleeft je dot aan de piano.. Alles gaat over de beweging, regelmaat. Politoeren betekent  Poli = veel en toeren komt van rondjes draaien.En zo heb ik in totaal zo'n 80 ! lagen aangebracht.  Dus in dat weekend heb ik heel veel rondjes gedraaid. Afgewisseld met het maken van lange lijnen. Je vliegt steeds rustig op het hout af, Een keerpunt betekent namelijk stilstaan, en dus invreten.

En voor het resultaat: links voor en rechts na 

En dan even breeduit: lang leve de ambachten! 

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 16 mei 2025

Vanmiddag ontving ik verschillende berichten op mijn telefoon. Blijkbaar heeft de Raad van State op woensdag eindelijk de uitspraak gepubliceerd over het beroep tegen de 1^e partiële herziening van het bestemmingsplan Oosterwold, dat we met 11 Oosterwolders hebben ingesteld. Vanmiddag lag de uitspraak ook op papier bij ons in de brievenbus. En deze is overigens te lezen op de website van de Raad van State Uitspraak 202205909/1/R1 - Raad van State.

Eigenlijk ben ik nog beduusd over de inhoud van de uitspraak. We zijn op zes van de negen aangetekende bezwaren in het gelijk gesteld. Dat gaat over

• het maximeren van clusteren van grote projecten met woningen,
• over de slechte onderbouwing van de veranderde norm voor BVO,
• de veranderde minimale breedte van het roodkavel,
• toestaan van Kunstwerken, fietsenstallingen, lantaarnpalen enz. buiten de roodkavel,
• onzorgvuldige regels over stadslandbouw en
• onzorgvuldige omgang met bestaande initiatieven, verandering van kavelsamenstelling en overgangsregeling.

Op drie onderdelen is ons bezwaar niet toegekend.

Dat gaat over waterbeheer, waarvan de Raad van State zegt dat “Omdat het Waterschap verantwoordelijk is voor het functioneren van het watersysteem is het eventueel opstellen van een waterbeheerplan ook een taak van het waterschap….” Dat is tenminste een interessante uitspraak, omdat het Waterschap de taak voor het opstellen van het waterplan voor Oosterwold bij de gemeente heeft neergelegd.

Ook de oproep om meer betaalbare woningen is niet gehonoreerd, omdat de Raad van State meent dat de gemeente zich niet aan eerdere beloftes over percentages hoeft te houden, omdat de vrijheid voor Oosterwolders prevaleert. Toen we met Oosterwold begonnen hadden we de hoop dat iedereen daar betaalbaar kon bouwen, maar die hoop is veranderd. Maar ondertussen zijn er wel plannen om betaalbaar te gaan bouwen in samenwerking met corporaties, dus wellicht komt er toch nog iets goeds van.

Evenmin is de Raad van State meegegaan met het bezwaar tegen ongelimiteerd vergunningsvrij bijbouwen. Dat vind ik eigenlijk wel jammer.

Er is ook door andere partijen bezwaar aangetekend, en ook het bezwaar van de Lidl tegen beperking op uitbreiding is gehonoreerd, en Vastbouw vroeg om vergunningsvrij bijbouwen voor grote projecten.

De Raad van State vat de gevolgen van de uitspraak samen: “Het besluit van 7 juli 2022 tot vaststelling van het bestemmingsplan ‘Chw bestemmingsplan Oosterwold, 1^e partiële herziening’ moet worden vernietigd.” Verderop staat te lezen: “De raad zal zijn besluit deugdelijk moeten motiveren aan de hand van ruimtelijk relevante argumenten en hij zal daarbij een inzichtelijke afweging van alle belangen moeten verrichten.”

De Raad van State heeft een uitspraak gedaan en draagt de gemeenteraad op om deze wijziging (dat het bestemmingsplan nietig is verklaard) door te voeren in het landelijke systeem.

Deze conclusie krijgt nog meer lading als je de hele uitspraak leest, waarbij op iedere pagina oordelen te lezen zijn als ‘onzorgvuldig’, ‘onduidelijk’, ‘onvoldoende gemotiveerd’.

Kortom: het oordeel is dat het gewoonweg geen zorgvuldig plan is. En dat had de gemeente kunnen weten toen ze in begin 2022 145 zienswijzen hebben afgeserveerd. Met de mede-indieners hebben we ons de afgelopen jaren vaker afgevraagd: we zijn toch niet gek? Dan voelt het wel goed om in niet mis-te-verstane bewoording van de rechter bevestigd te krijgen wat we al jaren hebben betoogd.

Maar hoe nu verder? Door alle vertragingen is een ontwerp bestemmingsplan uit medio 2021 nu medio 2025 in de prullenbak gevallen. Hoe maak je na zo’n tijd en moeizame procedure nu in korte tijd wel een goed en zorgvuldig plan?

Ik hoop dat we hierover met de gemeente en het gebiedsteam in gesprek kunnen komen, want ik denk dat participatie van Oosterwolders in dit proces onontbeerlijk is. Vooralsnog zal ook de gemeente en het gebiedsteam verrast zijn door deze uitspraak. We gaan het meemaken.

Het hele proces was zo’n roller-coaster gedurende meer dan vijf jaar, dat we deze gang van zaken in een hele lange tijdlijn hebben omgezet. Voor de liefhebber.

Gegevens

Geschreven door Marien en Marie-José

Gepubliceerd: 12 mei 2025

Iedereen die ons huis kent weet dat ik iets heb met scheef, krom en asymmetrie. Niet voor niets staat ons hele huis schuin. Dat dient een doel, bijvoorbeeld om ervoor te zorgen dat we aan de lage zijde een aardwal tegen onze woning konden aanleggen. En het ziet er ook spannend uit. Dat vinden wij ook zelf. Nog steeds.

Sinds een klein jaar heb ik een kleine baan bij de rekenkamer van gemeente Huizen. Een paar maanden geleden ging ik mee met een teamuitje van de griffie. Dat was een bezoek aan een workshop beeldhouwen in de watertoren van Werkhoven. We kregen een blok gasbeton en een verzameling zagen, boren, schaven en mesjes. Hoewel er allemaal voorbeelden waren van figuren, kwam er een idee in mij op om een asymmetrische ring te maken. Dus met de uitleg van workshopbegeleider Carolien ging ik ietwat obsessief aan de gang. Gasbeton laat zich vrij gemakkelijk bewerken. Maar om een mooie vorm te krijgen moet er veel massa worden weggeschaafd, geboord, gezaagd. En uiteindelijk moet alles nog weer glad geschuurd worden.

In goed twee uur was de ring klaar, en was de workshop ook afgelopen. De ring is aan alle kanten asymmetrisch geworden. Het gat is scheef en ovaal door het blok geboord en geschaafd. De ring buigt één kant op. En het meest spannende is wellicht, dat de ring aan de smalle zijde kromt, en aan de beide zijden een andere kant op. Daardoor is het beeld anders, als je er vanuit een ander perspectief naar kijkt.

Het beeld wordt geïmpregneerd met een soort fixeer, en het kan mee naar huis. Het was overigens een superleuk teamuitje inclusief bezichtiging van de oude watertoren. Een aanrader.

Ik heb het beeld een paar maanden in de woonkamer gezet, maar daar komt het niet tot zijn recht. 

Afgelopen winter heb ik bij een snoeironde een forse nectarineboom gekapt, omdat deze nooit vrucht draagt. Er blijft een forse stam over van een kilo of 30. Zonde uiteraard om weg te doen. Ik heb dus een tijd zitten broeden op een mooie toepassing. En toen kwam het idee in mij op om deze stam in de grond te zetten als een sokkel voor het kunstwerk. De sokkel heeft een mooie centrale plek gekregen midden voor ons huis in de tuin. De stam was grof doorgezaagd, dus een klusje is om de bovenkant zo te schaven en schuren, dat er een mooi glad oppervlakte ontstaat. Dat oppervlak heb ik een aantal keer ingesmeerd met watervaste houtlijm. 

En dan past het kunstwerk er op. Omdat het nu buiten komt te staan, wil ik het beeld nog beter waterbestendig maken, dus ik smeer het nog twee keer in met verdunde houtlijm. En dan moet je er maar op vertrouwen.

Nu in het voorjaar de zon heerlijk schijnt en de tuin weelderig groen kleurt, valt het op hoe mooi het beeld in de tuin staat, en bij iedere invalshoek van de zon andere schaduwen en verlichte plekken laat zien. Het creëert een centrum in onze tuin. Het is uiteindelijk een experiment in een workshop van goed twee uur klussen, maar heel leuk om het zo'n plek te geven. Is het hoge kunst? Welnee, maar hoeveel excuus heb je nodig om een zelfgekweekte sokkel in je tuin te planten en er een beeld op te zetten? Het is misschien een beetje scheef of krom. Of beide. Juist ja.

Met een gifje (animated gif, een filmpje van losse beelden) kan je mooi zien hoe het beeld telkens verandert. 

Gegevens

Geschreven door Marien en Marie-José

Gepubliceerd: 18 april 2025

Afgelopen zaterdag 12 april konden we weer een Paradijsvogelpodium beleven. En een bijzondere gelegenheid was dat Marie-José tegelijk haar verjaardag vierde. Voor deze keer hebben we het Paradijsvogelpodium ook naar de middag verplaatst. En laat het nu de mooiste en warmste dag van de week zijn! Zo konden we de gasten ook in onze tuin ontvangen. 

Een voordeel van het Paradijsvogelpodium in de middag is dat we rustiger kunnen repeteren voor de deelnemers die nog willen inspelen. Nou, rustiger.... er waren nogal wat mensen die met Marien wilden repeteren, of laat aankwamen en wilden inspelen. Dus het was alsnog een rommelige voorbereiding. Dat gold met name ook de geluidsinstallatie. Sinds deze week beschikken we over nieuwe microfoons en een mengpaneel. Gelukkig wilde Johan die ervaren DJ is ons helpen met inregelen. Het lukt wel enigszins met de nieuwe draadloze microfoons, maar nog niet optimaal, vooral door een draadbreuk in één van de oude kabels. Leerpuntje dus. 

Nieuw voor dit Paradijsvogelpodium is ook dat we sinds kort beschikken over een mooie oude, gereviseerde vleugel, een Chappell uit 1925. Deze is een paar jaar geleden helemaal gereviseerd, en is nu onze aanwinst waarmee we nog veel meer voorstellingen hopen op te luisteren.

Marie-José opende het podium met een welkom en met twee liederen van Fauré en Strauss. 

Daarna spelen Stefan en Marien twee delen van de Sonatine voor Viool en Altviool van Darius Milhaud. Het vraagt wel even omschakelen van Marien om van de piano naar de altviool over te stappen. Tegenwoordig woont Stefan in de Achterhoek, maar voorheen hebben we veel samengespeeld, dus het repertoire is goed bekend. Dat is maar goed ook, want de springerige en grillige muziek is veeleisend. Het past ook prima bij het Paradijsvogelpodium, dat we iets uitproberen en blij zijn als het goed is gegaan. 

Wilma zingt met theatrale presentatie een engels volkslied van de Nachtegaal, met kwinkslagen naar de liefdesperikelen van een Engelse zeeman. Christof begeleid haar improviserend op de piano. Het refrein wordt door het hele publiek meegezongen. 

John begint zijn optreden als de Koning George III uit de musical Hamilton van Lin-Manuel Miranda. Dat is een flitsend rock-nummer waarin de gekke koning bezingt dat hij wil vechten voor de liefde. 

John vervolgt zijn optreden met twee liederen uit Songs of Travel van Vaughan-Williams, begeleid door Marien. De vorige keer heeft John al een lied uit dezelfde cyclus gezongen, dus hopelijk kunnen we de volgende keer weer het vervolg horen.

Truus zingt een lied van Gilbert O'Sullivan, een engelse componist die een soort Operettes schreef. In het lied Were I thy Bride bezingt ze hoe het leven zou zijn als ze de bruid was, maar de uitleg laat er geen twijfel over bestaan dat er geen bruiloft komt. hoewel?

We kunnen vervolgens een heus close-harmony koor beluisteren. Mark heeft het Hoge Zeekoor aangemeld voor deze editie.  Time is een flitsend en virtuoos lied, dat de zeven zangers presenteren onder bezielende leiding van meezingende Froukje de Kanter. En alles uit het hoofd, en attent op elkaar reageren bij iedere wending. Chapeau! 

 Als laatste voor de pauze zingt Christof drie liederen die hij zelf heeft geschreven op eigen muziek en teksten van hemzelf en van zijn vriendin Saskia.

De pauze wordt in de tuin genoten met vooral veel 0.0% bier omdat het behoorlijk warm is, vooral in de Tuinkamer met de volle zon op de glasgevels. 

Na de pauze gaan we verder met Isolde die op de dwarsfluit een deel van een Sonate van Wilhelm Friedemann Bach speelt. De voornamen moeten erbij want dit is de oudste zoon van de beroemde Johann Sebastian. Het was wel een beetje spannend omdat Roos en Isolde pas in de pauze binnen kwamen, en we in de pauze nog kort konden repeteren. Het ging goed, en super dat Isolde bij ons muziek komt maken.

Carolien zingt vier liederen uit de cyclus Songs of the Clown van Korngold, naar teksten van Shakespeare. Deze liederen bieden niet alleen Carolien een geweldige expressieve mogelijkheden, ook de kwaliteiten van de vleugel komen mooi tot uitdrukking in deze prachtige liederen.

 Bokke en Michel spelen en zingen met twee gitaren hun eigen versie van de song Blue Moon. Bijzonder hoe de twee gitaren samen mengen. 

Vervolgens spelen Josien en Wilma drie stukjes op klarinet en piano. Een Klezmer dans brengt het hele publiek aan het meeklappen.

Irene neemt het stokje over en start met een verhaal over hoe zij als kind leerde zingen met de liedjes van Annie M.G. Schmidt. Ze vraagt Marie-José om mee te zingen met Dikkertje Dap en het Fluitketeltje. En tenslotte klinkt Ja Zuster, nee zuster. Nou, eigenlijk Ja Marie-José, Nee Marie-José. Het publiek haakt in.

Het paradijsvogelpodium wordt deze middag afgesloten door Mark, die de song Sorry van Kyteman speelt op zijn trompet. Marien imiteert het klokkespel dat de begeleiding van de oorspronkelijke song ook gebruikt. De trompet vult de hele Tuinkamer met geluid. Een royale afsluiting van dit Paradijsvogelpodium.

De meeste bezoekers en spelers blijven na afloop naborrelen en eten. Veel mensen hebben zelf ook eten meegenomen. Een voordeel van een middagvoorstelling is dat je heerlijk rustig de avond kunt afkicken met een hapje en een drankje.

Dank iedereen voor de bijdrage, en het bezoek. Op naar het volgende Paradijsvogelpodium. Dat staat gepland op zaterdag 12 juli. Waarschijnlijk weer 's middags om 15:00 uur. Bijdragen zijn welkom. Het wordt ongetwijfeld weer een afwisselende en inspirerende midzomer voorstelling. 

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 20 maart 2025

Zaterdagochtend 22 maart komt Lex Roeleveld van Stichting Heg en Landschap zelf langs in Oosterwold, bij de Stadsbomerij (naast de Frietboerderij), om de laatste restanten van plantgoed aan te bieden voor een zacht prijsje.

Het gaat om 14 verschillende soorten inheemse bomen en struiken. Hieronder staat het overzicht van resterend plantgoed.

De planten worden per hele bos verkocht. Dat zijn bossen van 25 met uitzondering van de mispels, die per 5 gaan. Zoals je kunt zien zijn het vaak enkele bossen.

Als je iets wilt kopen en ophalen zaterdag, stuur dan een mailtje met de soorten en aantallen naar info@hegenlandschap.nl, dan reserveert Lex die bossen voor jou. Wellicht de laatste kans om voor een zacht prijsje plantgoed te kopen en dit seizoen nog te planten.

PS: Stichting Paradijsvogelbosje is voor deze restant verkoop zelf niet betrokken, maar we dragen iedere extra inheemse boom in Oosterwold een warm hart toe. 

Zaterdag 22 maart dus.

Locatie: Stadsbomerij (naast de Frietboer en de Lidl)

Tijd : tussen 10 en 11 uur.

Stuur een mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 26 februari 2025

Vandaag ging een lang gekoesterde wens in vervulling. Ik speel al sinds 50 jaar op de piano die vroeger van mijn ouders was. Een sympathieke August Förster piano die mijn moeder van haar eerste jaarsalaris in 1955 heeft gekocht. Daaraan zit veel emotionele binding. Maar onze stemmer mopperde de laatste jaren dat het toch een oud beestje aan het worden was. En ook mijn pianoleraar adviseerde dat ik mij beter kon voorbereiden op de lessen als ik een beter instrument zou bespelen.

We hebben een tijdje gezocht en een paar keer instrumenten bespeeld en geprobeerd. Zowel bij particulieren als bij winkels. En zo kwamen we via marktplaats een advertentie tegen van een oude Chappell vleugel. Bij navraag, hoorde ik dat deze vleugel in de Amsterdamse Zuiderkerk stond voor incidentele concerten, maar te weinig gebruikt werd. En de beheerder bleek ik nog te kennen als muzikant uit het VU-orkest (vijfendertig jaar geleden). Dus heb ik een afspraak gemaakt met de beheerder van de Zuiderkerk en ik was meteen enthousiast. Het is een oud instrument uit 1925, maar in 2022 ingrijpend gereviseerd. Er waren nog een paar onvolkomendheden waarvoor ik contact heb gezocht met de pianotechnicus die de revisie heeft uitgevoerd. En die gaat deze onvolkomendheden nog repareren.

Belangrijk is vooral de klank van het instrument. Ik heb veel instrumenten bespeeld met een kil, schel geluid. En deze heeft een warme klank. Dat komt mede doordat het een groot instrument is: met 2,67 meter lengte kan het een concertvleugel genoemd worden. 

En vandaag is de vleugel gebracht door de gespecialiseerde pianoverhuizer Riksen. Ik had van tevoren nog gezegd, dat we een lang pad hebben naar de woning. Toch trok de verhuizer een gefronste wenkbrouw op toen hij ons pad zag. Pas toen ik hem verzekerde dat het pad behoorlijk hard was, en dat ik een hand kon helpen, durfde hij het aan. De vleugel wordt op z'n kant vervoert op een slede met een zogenaamde pianokar met massief rubberen wieltjes. De vleugel weegt zo'n 400 kilo dus we moesten ons best doen om die recht op het pad te houden, en af en toe bij te sturen. En ik moest de vleugel inderdaad goed steunen anders zou die zijn gekapseisd. Eenmaal binnen was het voor deze ervaren verhuizers een routineklus. Maar wel met bijzondere techniek en spectaculair om te zien. Ze gebruiken een speciaal apparaat om de vleugel te kantelen. Ze schroeven een soort kromme beugel onder de vleugel, waarover de vleugel kan kantelen zonder heel zwaar dwars op de poten te steunen. Want dan zouden de poten kunnen afbreken. Als de vleugel eenmaal recht op z'n poten staat is dat gevaar geweken. 

De vleugel past mooi in een hoek van onze Tuinkamer, en die heeft voldoende ruimte om de vleugel ook goed tot klinken te laten brengen. Zodra de vleugel staat, ga ik natuurlijk meteen uitproberen. Wat een rijke klank! De piano technicus komt over twee weken nog de laatste stukjes revisie doen en stemmen, als het instrument geacclimatiseerd is. Maar nu al is het geweldig.

We kijken er ook naar uit om de vleugel ten doop te houden op het Paradijsvogelpodium op 12 april. 

Gegevens

Geschreven door Marien

Gepubliceerd: 29 januari 2025

Toen ik nog als twintiger in de Haarlemmermeer woonde werkte ik als vrijwilliger mee op de Heimanshof in Hoofddorp, een prachtige botanische tuin. Daar was toen Franke van der Laan beheerder en inspirator voor zowel de Heimanshof, het praktische onderwijs aan kinderen met schooltuintjes, als allerlei groene plannen voor heel Nederland. Daar ligt ook de voedingsbodem voor het initiatief Meerbomen.nu. Zij spannen zich in om jonge bomen een nieuw leven te geven door ze uit te spitten ( te oogsten) op terreinen waar ze overtollig groeien als zaailingen, die niet kunnen uitgroeien tot nieuwe bomen. Door ze over te planten naar een nieuwe omgeving kunnen al die jonge bomen uitgroeien tot nieuwe bomen. Wellicht dus ook bij u in de tuin. 

Dat geldt bij uitstek voor Oosterwold, waar bewoners zelf hun tuin moeten inrichten, niet alleen als stadstuin of moestuin, maar ook als publieke ruimte met omloopbaarheid, en als park. Hoe mooi is het wanneer inheemse bomen een bijdrage leveren om Oosterwold groener te maken!

Wij verdelen al tien jaar jong plantgoed onder actieve Oosterwolders via de Boomplantaktie Oosterwold samen met de Stichting Heg en Landschap. 

Er zijn vast nog veel Oosterwolders die wat extra jonge boompjes kunnen gebruiken. Dan is het zeker een kans om aan te kloppen bij Meerbomen.nu. 

Afgelopen week maakte ik kennis met Noud, die regiocoördinator is voor Flevoland.

Er is ook een speciaal team in Flevoland, en zij organiseren een paar keer per seizoen leverdagen. Er is ook een 'bomenhub' waar bomen tijdelijk worden ingekuild, als ze elders zijn uitgespit. Dat is ook het geval bij de Burgerboerderij Oosterwold. De eerstvolgende leverdag is komende zaterdag 1 februari. Als je je aanmeldt via de link Uitdeeldag bomen en bessen Oosterwold, dan kan je nog een aantal bomen ophalen. Ze hebben een flink assortiment, uiteenlopend van Esdoorn en Kornoelje tot Vogelkers, Hulst en Bessenstruiken. Ook vele soorten die een plekje verdienen in een natuurtuin, gemengde haag of voedselbos. Wist u dat de Esdoorn vanwege goede nectar en stuifmeel grote waarde heeft als bijenplant? Het plantgoed is gratis of zo goed als gratis. (Een donatie wordt op prijs gesteld) .Ook bieden ze Blauwe Bessen aan voor een zacht prijsje. 

Een voordeel in vergelijking met Heg en Landschap is dat je enkele exemplaren kunt ophalen, dus niet een hele bundel van 25 stuks hoeft te bestellen. De meeste jonge boompjes worden net zoals bij Heg en Landschap geleverd als bloot wortelgoed, dus je moet de bomen direct thuis inkuilen, en uitplanten voordat ze gaan uitlopen in het voorjaar.

We geven graag meer bekendheid aan deze actie. Uiteraard kan je je ook aanmelden als vrijwilliger, maar ook als je gewoon wat extra boompjes wil voor je eigen tuin is dit een mooie gelegenheid. Dat Oosterwold maar groener en groener mag worden!

Wie dus zaterdag 1 februari plantgoed wil ophalen, kan zich aanmelden via Uitdeeldag bomen en bessen Oosterwold.

De locatie is de Burgerboerderij Oosterwold, gelegen aan de Ibisweg 14 op het Zeewoldse deel van Oosterwold, maar goed bereikbaar via de Ibisweg, achter de Albert Heijn langs over de snelweg.

(de foto's zijn van de Boomplantaktie met Stichting Heg en Landschap).